5 τρόποι για να νικήσετε το άγχος χωρίς φάρμακα

Κατηγορία Υγεία
Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018 09:03 Διαβάστηκε 306 φορές
Τεύχος 88 Τζοάνα Έβανς

Οι φαρμακευτικές αγωγές δεν είναι η μόνη λύση για την αντιμετώπιση του χρόνιου άγχους. Εξετάστε και αυτές τις 5 αποτελεσματικές φυσικές επιλογές που ίσως βοηθήσουν να νικήσετε το πρόβλημα.

Καθένας μας υποφέρει από άγχος κατά καιρούς και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό, καθώς αποτελεί αντίδραση του οργανισμού στο στρες. Όμως όταν αυτό γίνεται υπερβολικό και παράλογο και επηρεάζει την καθημερινή ζωή, είναι σημαντικό να κάνουμε κάτι για να το αντιμετωπίσουμε.

Υπάρχουν διάφορα είδη αγχωδών διαταραχών, οι οποίες περιλαμβάνουν τις κρίσεις πανικού, την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, τις φοβίες και τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή. Κάθε ένα από αυτά τα είδη έχει τα δικά του ξεχωριστά συμπτώματα και τις αντίστοιχες επιλογές αντιμετώπισής τους.

Ωστόσο οι γιατροί συνήθως προτείνουν τα λεγόμενα «αγχολυτικά» φάρμακα, όπως οι επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και οι βενζοδιαζεπίνες που ακολουθούνται από διάφορες παρενέργειες όπως η εξάρτηση, η μειωμένη ετοιμότητα, η σεξουαλική δυσλειτουργία και ακόμα και οι αυτοκτονικές σκέψεις.

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις που είναι πολύ πιο ασφαλείς και αποτελεσματικές. Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, μία μορφή συμβουλευτικής, είναι μία από τις πιο αποτελεσματικές μακροχρόνιες θεραπείες για τις διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος, αλλά υπάρχουν ακόμα 5 φυσικές επιλογές που ίσως να μη γνωρίζετε.

  1. Πασσιφλόρα. Το λεγόμενο λουλούδι του πάθους (Passiflora incarnata) είναι ένα βότανο που χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες ως ηρεμιστικό και ενισχυτικό της διάθεσης και διαθέτει ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία ότι αποτελεί μία σύγχρονη αποτελεσματική θεραπεία για τα συμπτώματα των διαταραχών του άγχους.1 Σε μία μελέτη, η πασσιφλόρα αποδείχθηκε το ίδιο αποτελεσματική με το αγχολυτικό φάρμακο οξαζεπάμη για τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή.2
  2. Γιόγκα. Η γιόγκα μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά βοηθητική, είτε υποφέρετε από περιστασιακές αγχώδεις σκέψεις είτε πάσχετε από συνεχή αγχώδη διαταραχή. Σε μελέτη, η πρακτική της γιόγκα δύο φορές τη βδομάδα για δύο μήνες οδήγησε σε σημαντική μείωση των επιπέδων του άγχους σε γυναίκες με αγχώδεις διαταραχές.3 Μία άλλη μελέτη ανακάλυψε ότι η τακτική άσκηση της γιόγκα ήταν πιο αποτελεσματική από το περπάτημα για τη βελτίωση της διάθεσης και του άγχους σε υγιή άτομα – και ίσως λειτουργεί ενισχύοντας τα επίπεδα του νευροδιαβιβιαστή GABA (gamma-aminobutyric acid) στον εγκέφαλο.4
  3. Αμινοξέα. Μελέτες υποστηρίζουν ότι τα αμινοξέα L-λυσίνη και L-αργινίνη ίσως επηρεάζουν τους νευροδιαβιβαστές που εμπλέκονται στο στρες και το άγχος.5 Η λήψη συμπληρωμάτων αυτών των δύο αμινοξέων φαίνεται να μειώνει τόσο τα παροδικά επίπεδα αισθημάτων άγχους που πυροδοτούνται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όσο και τη γενική τάση άγχους σε υγιείς άντρες και γυναίκες που βρίσκονταν σε αγχώδεις συνθήκες. Η λήψη L-λυσίνης μόνο φαίνεται να μειώνει το χρόνιο άγχος σε άτομα με χαμηλή διατροφική πρόσληψη του αμινοξέος.6
  4. Χαμομήλι. Άλλο ένα ηρεμιστικό βότανο με μεγάλη ιστορία χρήσης, το χαμομήλι (Marticaria recutita) έχει αποδειχθεί σε μελέτες καλύτερο από το placebo στη μείωση των συμπτωμάτων σε ασθενείς με χρόνια αγχώδη διαταραχή.7 Μία πρόσφατη μακροχρόνια μελέτη ανέφερε παρόμοια αποτελέσματα και σημείωσε ότι η θεραπεία ήταν ασφαλής και εμφάνισε ελάχιστες παρενέργειες.8
  5. Καφεΐνη. Οι πάσχοντες από διαταραχές άγχους φαίνεται να είναι ασυνήθιστα ευαίσθητοι στη δράση της καφεΐνης – ακόμα και μικρή ποσότητα μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα – οπότε η διακοπή της καφεΐνης από τη διατροφή μπορεί να αποτελεί μία πολύ καλή λύση. Η καφεΐνη δε βρίσκεται μόνο στον καφέ, αλλά και στο τσάι, σε αναψυκτικά και σε ενεργειακά ποτά. Προσέξτε επίσης την περιεκτικότητα σε καφεΐνη που περιέχουν τα σοκολατούχα προϊόντα, τα παγωτά, αλλά και κάποια φάρμακα. Ακόμα και τα προϊόντα καφέ και τσαγιού που είναι χωρίς καφεΐνη, περιέχουν ακόμα μικρές ποσότητες αυτής της διεγερτικής ουσίας.

Βιβλιογραφικές αναφορές:

  1. NutJ,210;9:42
  2. JClinPharmTher,2001;26:363-7
  3. ComplementTherClinPract,2009;15:102-4
  4. JAlternComplementMed,2010;16:1145-52
  5. ProcNatlAcadSciNeurosci,2003;6:283-9
  6. BiomedRes,2007;28:85-90
  7. JClinPsychopharmacol,2009;29:378-82
  8. Phytomedicine,2016;23:1735-42

ArchGenPsychiatry,1992