Η ωτίτιδα, ιδιαίτερα η οξεία μέση ωτίτιδα, είναι μια από τις πιο συχνές φλεγμονές στην παιδική ηλικία. Μέχρι την ηλικία των 3 ετών, περίπου το 80% των παιδιών εμφανίζει τουλάχιστον ένα επεισόδιο. Πρόκειται για φλεγμονή στο μέσο αυτί, συχνά ως συνέπεια ιογενών λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού. Παρότι η συμβατική αντιμετώπιση προβλέπει αντιβιοτικά, μελέτες δείχνουν ότι η πλειονότητα των περιπτώσεων μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς αυτά.

Η ωτίτιδα κατηγοριοποιείται σε:
1. Οξεία μέση ωτίτιδα: Φλεγμονή του μέσου αυτιού, συνήθως μετά από κρυολόγημα ή ιογενή λοίμωξη.

Συμπτώματα: Πόνος στο αυτί, πυρετός, ευερεθιστότητα, κλάμα, μείωση της ακοής, ροή υγρού από το αυτί (αν τρυπήσει το τύμπανο).
2. Εκκριτική μέση ωτίτιδα: Παρουσία υγρού στο μέσο αυτί χωρίς σημεία οξείας φλεγμονής.

Συμπτώματα: Μείωση ακοής, αίσθημα «βουλωμένου» αυτιού.
3. Εξωτερική ωτίτιδα: Μόλυνση του έξω ακουστικού πόρου, συχνά μετά από κολύμβηση.

Συμπτώματα: Πόνος στο εξωτερικό αυτί, ευαισθησία στην αφή, ροή υγρού.

Πρόγραμμα Πρόληψης Ωτίτιδας Ανά Ηλικία

Βρέφη (0–2 ετών)

Καθημερινές συνήθειες: Θηλασμός για τουλάχιστον 6 μήνες ● Τάισμα με το μωρό σε ημικαθιστή θέση ● Καθαρισμός μύτης καθημερινά, ειδικά σε περίπτωση ρινίτιδας ● Αποφυγή έκθεσης σε καπνό.

Υγεία & πρόληψη: Καλή υγιεινή χεριών στο σπίτι ● Περιορισμός επαφών με άρρωστα παιδιά σε περιόδους έξαρσης ιώσεων.

Παιδιά προσχολικής ηλικίας (2–5 ετών)

Καθημερινές συνήθειες: Συχνός καθαρισμός ρινικής κοιλότητας ● Εκμάθηση φυσήματος της μύτης ● Αποφυγή βάζουν αντικείμενα ή τα δάχτυλα στα αυτιά

Περιβάλλον: Έλεγχος συνθηκών σε παιδικούς σταθμούς (π.χ. μεγάλα τμήματα, κακός αερισμός) ● Έλεγχος για «κρεατάκια» αν παρουσιάζεται ροχαλητό, ρινική φωνή ή επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες.

Παιδιά σχολικής ηλικίας (6+ ετών)

Συνήθειες: Στέγνωμα αυτιών μετά το κολύμπι (όχι χρήση μπατονέτας) ● Καθαριότητα και σωστή χρήση ακουστικών

Έλεγχος ακοής: Αν υπάρχει ιστορικό πολλών ωτίτιδων ή καθυστέρηση ομιλίας, συχνός έλεγχος από ΩΡΛ. Η διάγνωση γίνεται από παιδίατρο και σε υποτροπιάζουσες περιπτώσεις συνίσταται και αξιολόγηση από παιδοΩΡΛ με ακοογράφημα.

Αντιβιοτικά και επαναξιολόγηση χρήσης

Τα αντιβιοτικά, αν και αποτέλεσαν λύση για την αντιμετώπιση της ωτίτιδας επί δεκαετίες, πλέον επανεξετάζονται λόγω της αυξανόμενης μικροβιακής αντοχής (AMR). Αιτία αποτελούν οι ακατάλληλες συνταγογραφήσεις και η υπερβολική χρήση τους (Marston et al 2016).

Επιπλέον, η χρήση αντιβιοτικών στα μικρά παιδιά έχει συσχετιστεί με αλλεργίες (Metsälä J et al 2013), άσθμα (Arrieta MC et al 2015), διαβήτη τύπου 1 (Kilkkinen A et al 2006), παχυσαρκία (Azad et al 2014), φλεγμονώδεις νόσους εντέρου (Hviid A et al 2011). διαταραχή της εντερικής χλωρίδας, με επιπτώσεις στη σύνθεση βιταμινών και το ανοσοποιητικό (Fouhy F et al 2012, Dethlefsen L et al 2011).

Σύμφωνα με τους M. Sijbom et al (2023), ένας παράγοντας υπερσυνταγογράφησης είναι η λανθασμένη εντύπωση των ιατρών ότι οι ασθενείς επιθυμούν αντιβιοτικά. Οι πολίτες οφείλουν να αναγνωρίσουν ότι η πίεση για λήψη αντιβίωσης δεν βοηθά ούτε την προσωπική υγεία ούτε το έργο των ιατρών ούτε το μέλλον της δημόσιας υγείας.

 
Πώς βοηθά η ομοιοπαθητική;
Η ομοιοπαθητική προσφέρει μια εξατομικευμένη, φυσική και ασφαλή υποστήριξη, ενεργοποιώντας τους μηχανισμούς αυτορρύθμισης του οργανισμού. Στόχος δεν είναι να καταστείλει τα συμπτώματα αλλά να ενισχύσει την αμυντική λειτουργία και να μειώσει την επαναληψιμότητα.

Επιστημονικές Μελέτες για την Ομοιοπαθητική στην Ωτίτιδα
Παρακάτω παρατίθενται ερευνητικά δεδομένα που τεκμηριώνουν τη συμβολή της ομοιοπαθητικής στην ωτίτιδα:

1. Sharma P et al (2020) – Σε μελέτη 20 παιδιών με μέση ωτίτιδα, καμία περίπτωση δεν χρειάστηκε αντιβίωση και η ανάρρωση έγινε αποκλειστικά με ομοιοπαθητικά μέσα.
2. Jessica R. Levi et al (2013) – Δημοσίευση στο International Journal of Pediatric Otorhinolaryngology. Αναφέρει ότι η ομοιοπαθητική επιφέρει ταχύτερη λύση και ανακούφιση του πόνου.
3. Jacobs J. et al (2021) – Πιλοτική μελέτη 75 παιδιών με οξεία μέση ωτίτιδα. Παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση εντός 24 ωρών.
4. Haidvogl M. et al (2007) – Πολυκεντρική μελέτη 1.577 ασθενών σε 8 χώρες. Η βελτίωση ήταν ταχύτερη στην ομάδα της ομοιοπαθητικής, ενώ υπήρξαν λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.
5. Sinha M.N. et al (2012) – Τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη στην Ινδία: 97,5% των παιδιών στη συμβατική ομάδα χρειάστηκαν αντιβιοτικά, σε αντίθεση με την ομοιοπαθητική ομάδα.
6. Frei H. et al (2001) – Μελέτη 230 παιδιών στην Ελβετία: Το 72% απέφυγε πλήρως την ανάγκη για αντιβιοτικά.
7. Harrison H. (1999) – Μελέτη που έδειξε φυσιολογικά τυμπανογράμματα και βελτιωμένη ακοή στα παιδιά που έλαβαν ομοιοπαθητικά.

Πρόληψη υποτροπών με ομοιοπαθητική
Η συχνή εμφάνιση ωτίτιδας συνδέεται συχνά με ανοσολογική αδυναμία ή τάση για φλεγμονές. Με την κατάλληλη υποστηρικτική προσέγγιση, η ομοιοπαθητική μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της συχνότητας των επεισοδίων, τη βελτίωση της άμυνας του οργανισμού και την αποφυγή περιττής φαρμακευτικής επιβάρυνσης. Ειδικά σε παιδιά με ιστορικό συχνών λοιμώξεων, η εξατομικευμένη παρακολούθηση με ομοιοπαθητική συνεδρία μπορεί να κάνει σημαντική διαφορά.

Πόσο ασφαλής είναι η Ομοιοπαθητική;
Η ομοιοπαθητική έχει αξιολογηθεί σε πολλές μελέτες και έχει χαρακτηριστεί ως ασφαλής μέθοδος υποστήριξης:

• Μελέτες από τους Kirby BJ (2002), Thompson E et al. (2004), Endrizzi C et al. (2005), Marian F et al. (2008), ECCH (2009), Habs M και Koller M (2021) συμφωνούν ότι είναι ασφαλής.
• Αν και η ανασκόπηση των Posadzki P et al (2012) ανέφερε αρνητικά αποτελέσματα, επόμενες δημοσιεύσεις την απέδωσαν σε μεθοδολογικά σφάλματα (Tournier A et al. 2013, Walach H et al. 2013, Grimes DR 2013).
• Πέντε συστηματικές ανασκοπήσεις (Bornhöfft & Mathiessen, 2011, Jong MC et al, 2012, Stub T et al. 2016, 2022, Dantas F & Rampes H 2000) καταλήγουν ότι η ομοιοπαθητική είναι γενικά ασφαλής.
• Η πιο πρόσφατη μετα-ανάλυση (Stub T et al., 2022) καταλήγει: «Το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν σημαντικά υψηλότερο σε όσους λάμβαναν συμβατικά φάρμακα απ’ όσους λάμβαναν μόνο ομοιοπαθητικά».
• Η Ελβετική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας (ΟΔΔ), μέσω της Έκθεσης Τεχνολογίας Υγείας για την Ομοιοπαθητική, σημειώνει ότι η σωστά εφαρμοσμένη ομοιοπαθητική από εκπαιδευμένους επαγγελματίες θεωρείται αποτελεσματική και απαλλαγμένη από τοξικές επιδράσεις (Bornhöft G et al. 2006).

Βιβλιογραφία

1. Forsch Komplement,Klass.Natur;12:24-31.
2. Sci Transl Med 7:307ra152
3. Int J Obes (Lond) 38:1290–1298
4. Forsch Komplementarmed; 13 Suppl 2:19-29.
5. Homeopathy, 2004; 93:203-9
6. Proc Natl Acad Sci 108:4554–4561
7. ECCH 2009 The Safety of Homeopathy. Report prepared by the European Council for Classical Homeopathy (ECCH). Jan 2009
8. Homeopathy, 2005; 94:233-40
9. Antimicrob Agent Chemother 56:5811– 5820
10. Int. J. Clin. Pharm. and Ther., 1997, 35:296-301
11. Int J Clin Pract, 2013; 67: 387
12. Complementary Medicine Research, 2021; 28:64-84
13. BMC Complementary and Alternative Medicine;7:7
14. Complement Ther Med 7 (3) (1999) 132–135
15. British Homeopathic Journal 2001; 90: 180-182
16. Gut 60:49–54
17. The Pediatric Infectious Disease Journal 20(2):p 177-183, February 2001.
18. Intern Journ of Pediatric Otorhinolaryngology , Vol 77, Issue 6, June 2013, P926-931
19. Diabetologia 49:66–70
20. J R Soc Med, 2002; 95:221-2
21. BMJ Open 13 (5) (2023) e065006.
22. BMC Complement Altern Med, 2008; 18:52
23. JAMA 316:1193–1204
24. European Journal of Pediatrics , 183:5455–5465
25. Int J Clin Pract, 2012; 66 :1178–1188
26. Int J Clin Pract, 2013; 67: 389
27. Bull World Health Organ 95:49–61
28. Homoeopathic Links 2020; 33(04): 309-317
29. Homeopath , Volume 101, Issue 1, January 2012, P 5-12
30. Complement Ther Med, 2016; 26: 146-63
31. Explore (NY), 2022; 18:114-128
32. Homeopathy; 100(3):109-15
33. Homeopathy, 2004; 93:203-9
34. Int J Clin Pract, 2013; 67: 388-9
35. Int J Clin Pract, 2013; 67: 385-6

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του Holistic Life
(#130 – Νοέμβριος/Δεκέμβριος 2025)

Το τελευταίο τεύχος της χρονιάς μάς προσκαλεί να κλείσουμε τον κύκλο του 2025 με επίγνωση, φροντίδα και γνώση. Από τις νέες επιστημονικές έρευνες έως τη σοφία της φυσικής ιατρικής, κάθε άρθρο ανοίγει ένα παράθυρο σε μια πιο συνειδητή προσέγγιση της ζωής και της υγείας.

Διαβάστε ή κατεβάστε το τεύχος 130

Στις σελίδες του θα βρείτε:
• Νέα στοιχεία για την ασύρματη ακτινοβολία και τη νόσο Alzheimer (Frontiers in Neurology, 2025)
• Ο βελονισμός στους ηλικιωμένους μειώνει τον χρόνιο πόνο στη μέση (JAMA Network Open, 2025)
• Η χρήση κινητού από τους γονείς επηρεάζει την ανάπτυξη των παιδιών
• Η βιταμίνη D2 μειώνει τα επίπεδα της D3 – Τι δείχνουν οι νέες μελέτες
• Ψυχοβιοτικά & Προβιοτικά: Η ασπίδα του οργανισμού μας
• Οι κίνδυνοι των αντιβιοτικών και οι φυσικές εναλλακτικές
• Η νέα πρωτοβουλία του ΟΗΕ για την Υγεία του Πλανήτη (One Health)
• Η Ομοιοπαθητική στην αντιμετώπιση του Εκζέματος και της Ωτίτιδας στα παιδιά
• Άσθμα & Έκζεμα – Μια σχέση που επαληθεύει την ολιστική θεώρηση της Ομοιοπαθητικής
• Φυτοθεραπεία και Burnout – Η αναγέννηση μέσα από τα βότανα
• BURNOUT – Απλοί τρόποι για να νικήσετε την εξάντλησηΚάθε σελίδα είναι μια υπενθύμιση ότι η αληθινή υγεία δεν είναι απλώς απουσία ασθένειας, αλλά μια καθημερινή στάση ζωής.

Κυκλοφορεί δωρεάν σε επιλεγμένα σημεία διανομής σε όλη την Ελλάδα & διαδικτυακά στο www.holisticlife.gr

Το περιοδικό Holistic Life υπερασπίζεται την αργή, στοχαστική ανάγνωση — εκεί όπου η γνώση δεν εξαντλείται στο εφήμερο Death scroll, αλλά ριζώνει μέσα μας ως εμπειρία. Γιατί όσο η τεχνολογία υπόσχεται ταχύτητα, η αλήθεια χρειάζεται χρόνο, κρίση και ανθρώπινη παρουσία. Και ίσως γι’ αυτό η έντυπη ενημέρωση γίνεται σήμερα πράξη αντίστασης — μια πράξη ελευθερίας.

Οι στρεπτόκοκκοι είναι παθογόνα βακτήρια που αποικίζουν στο δέρμα και τους βλεννογόνους. Διακρίνονται σε μη αιμολυτικούς και αιμολυτικούς και ταξινομούνται σε ομάδες Α, Β, C, D, G. Προκαλούν διαφορετικής βαρύτητας λοιμώξεις σε παιδιά.
Σε μια ήπια κατάσταση στρεπτόκοκκου τα συχνότερα συμπτώματα στα παιδιά είναι: πονόλαιμος, κόκκινος λαιμός, πυρετός, δυσκολία στην κατάποση, μικρές κόκκινες κηλίδες στο στόμα, πρησμένοι λεμφαδένες/αμυγδαλές, λευκό επίχρισμα σε αμυγδαλές, μυϊκοί πόνοι, ναυτία ή έμετος.
Aπαιτείται ιατρική παρακολούθηση από τον θεράποντα παιδίατρο σε όλα τα στάδια της νόσησης διότι μπορεί να υπάρξουν επιπλοκές, λόγω στελέχους του βακτηρίου, όπως διεισδυτικές λοιμώξεις από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α.

Στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα:
Η στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα είναι μία λοίμωξη των αμυγδαλών που προκαλείται κυρίως από τον Streptococcus pyogenes, γνωστό ως β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α. Αυτή η λοίμωξη είναι συχνή στα παιδιά, ιδιαίτερα στις ηλικίες 5-15 ετών, και είναι η πιο κοινή βακτηριακή αιτία οξείας φαρυγγίτιδας σε παιδιά. Η στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές και η παιδιατρική παρακολούθηση θα πρέπει να είναι συστηματική στην πορεία της θεραπείας του παιδιού. 
Διάγνωση: Τεστ ταχείας διαγνωστικής μεθόδου (Strep-test) σε φαρμακεία ή σε παιδιατρεία ενώ η εργαστηριακή καλλιέργεια εφαρμόζεται σε διαγνωστικά κέντρα.
Μετάδοση: Ο στρεπτόκοκκος μεταδίδεται κυρίως μέσω της επαφής με μολυσμένες εκκρίσεις από το στόμα ή τη μύτη. Στους παιδικούς σταθμούς και στα σχολεία η μετάδοση είναι υψηλή.
Πρόληψη: Μέτρα ατομικής υγιεινής, όπως το συχνό πλύσιμο χεριών με σαπούνι και ζεστό νερό, συμβάλλουν στην ελαχιστοποίηση της μετάδοσης. Συνιστάται η αποφυγή επίσκεψης σε μέρη που υπάρχει αυξημένο βακτηριακό φορτίο. 

Αντιμετώπιση με συμβατική ιατρική: Η θεραπεία περιλαμβάνει τη λήψη αντιβιοτικών, την οποία χορηγεί αποκλειστικά ο παιδίατρος μετά από κλινική εξέταση. Η χρήση των αντιβιώσεων αποτελεί ένα πολυσύνθετο πρόβλημα για ασθενείς, επιστήμονες και όλους τους πολίτες μιας και η ανθεκτικότητα των βακτηρίων στις αντιβιώσεις αποτελεί γεγονός.

Αντιμετώπιση με ομοιοπαθητική: Η ομοιοπαθητική επιλέγεται είτε ως η κύρια προσέγγιση είτε ως συμπληρωματική της συμβατικής ιατρικής. Περιλαμβάνει τη λήψη ομοιοπαθητικών τα οποία επιλέγει ομοιοπαθητικός. Τα ομοιοπαθητικά αγοράζονται από φαρμακείο που παρασκευάζει ή εμπορεύεται ομοιοπαθητικά. Σημαντικό να αναφερθεί ότι το ομοιοπαθητικό αντιστοιχεί στην εξατομικευμένη εικόνα συμπτωμάτων του ατόμου που νοσεί. Όπως είναι γνωστό δεν εκφράζουν όλοι οι παθόντες τα ίδια συμπτώματα, κατά συνέπεια τα ομοιοπαθητικά δεν επιλέγονται με βάση την ονομασία της διάγνωσης αλλά λαμβάνοντας υπόψη τα εξατομικευμένα συμπτώματα που εκφράζει το άτομο. Η τροποποίηση της ομοιοπαθητικής αγωγής αντιστοιχεί σε κάθε μεταβατικό στάδιο της αυτοΐασης που θα βρεθεί το άτομο.

Γιατί να επιλεχθεί η ομοιοπαθητική:
Η παγκόσμια κοινότητα υγείας αντιμετωπίζει μια αυξανόμενη πρόκληση για την καταπολέμηση των μολυσματικών ασθενειών που προκαλούνται από ανθεκτικά στα αντιβιοτικά βακτήρια. Σε αυτές υπάγονται και οι μολύνσεις από Streptococcus mutans & Streptococcus pyogenes.
Ο Streptococcus pyogenes είναι μια από τις κοινές αιτίες φαρυγγοαμυγδαλικών λοιμώξεων της παιδικής ηλικίας. Η λοίμωξη δεν περιορίζεται μόνο σε φαρυγγικές λοιμώξεις, αλλά επηρεάζει ζωτικά όργανα για την ανάπτυξη διαφορετικών καταστάσεων που σχετίζονται με την αντοχή του βακτηρίου. Αυτή η σταδιακή εμφάνιση αντοχής στα αντιβιοτικά έχει γίνει ένας νέος παράγοντας που συμβάλλει στην αυξημένη επιβάρυνση των στρεπτοκοκκικών παθήσεων.
Η συνεχώς αυξανόμενη λοιμογόνος δράση οφείλεται στις συχνές μεταλλάξεις που το καθιστούν κύρια αιτία βρεφικής θνησιμότητας σε όλο τον κόσμο και η ομοιοπαθητική επιστημονικά δείχνει να προσφέρει λύσεις απαντώντας σθεναρά στο σύνθετο αυτό πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής. Παράλληλα συντελεί στην ταχύτερη αυτοΐαση των παιδιών, στην αποφυγή επιπλοκών χωρίς να προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες.
Οι ερευνητικοί σύμβουλοι του επαγγελματικού σώματος ομοιοπαθητικών της Αγγλίας στα πλαίσια υποστήριξης της 5ετούς στρατηγικής της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου στο πρόβλημα μικροβιακής αντοχής στα αντιβιοτικά, με έγγραφη υποβολή τους παρέχουν τεκμηριωμένη πρόταση για τον ρόλο της ομοιοπαθητικής στην διαχείριση και έλεγχο μολυσματικών ασθενειών και  ενημερώνουν: “Η ομοιοπαθητική παρέχει ένα πλούσιο δυναμικό για την ανάπτυξη νέων αντιμικροβιακών θεραπειών που είναι ασφαλή, αποτελεσματικά και δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο να συμβάλουν στην υπάρχουσα μικροβιακή αντοχή καθώς και δεν υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης νέας μικροβιακής αντοχής”.

Ερευνητικά δεδομένα:  Σε in vitro μελέτη αποδείχθηκε ότι δυο συγκεκριμένα ομοιοπαθητικά που προέρχονται από το φυτικό βασίλειο έχουν αντιβακτηριακή δράση κατά του Streptococcus mutans. Οι ερευνητές δηλώνουν ότι τα ευρήματα της μελέτης τους υποδηλώνουν ότι τα φυτικά ομοιοπαθητικά θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως συμπληρωματικές θεραπείες στη θεραπεία στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου η αντοχή στα αντιβιοτικά είναι ανησυχητική.
Μελέτη σε ποντίκια απέδειξε το ομοιοπαθητικό Streptococcinum να παρουσιάζει αντιβακτηριακές ιδιότητες. Στο συμπέρασμά τους οι ερευνητές δηλώνουν ότι τα ομοιοπαθητικά του πειράματος μπορεί να βοηθήσουν στη θεραπεία ασθενειών που προκαλούνται από τον Streptococcus pneumoniae.
Μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε ψάρια, βακτηριακά μολυσμένα με στρεπτόκοκκο, συγκριτικά εξέτασε την επίδραση τριών ομοιοπαθητικών και της αντιβίωσης ερυθρομυκίνης. Στο τελικό στάδιο αποδείχθηκε να δρουν όλα τα εκχυλίσματα αποτελεσματικά στην αναστολή της βακτηριακής ανάπτυξης. Η διαφορά τους είναι ότι η ερυθρομυκίνη είναι αντιβιοτικό με παρενέργειες ενώ τα ομοιοπαθητικά  είναι χωρίς καμία παρενέργεια στα ψάρια και σε άλλα πλάσματα.
Σε πείραμα με ζώνες αναστολής ανάπτυξης μελετήθηκαν τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα ομοιοπαθητικά σε κλινικές καταστάσεις που σχετίζονται με strept νόσηση για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητά τους έναντι του Streptococcus pyogenes. Αυτό το πείραμα έδειξε ξεκάθαρα ότι τα ομοιοπαθητικά έχουν αντιβακτηριακή ιδιότητα έναντι του Streptrococcus pyogenes και αυτό το σημαντικό εύρημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άμεση ή συμπληρωματική θεραπεία της μόλυνσης από pyogenes στο μέλλον.
Σε μελέτη συγκρίθηκε η διαφορά μεταξύ ομοιοπαθητικής και συμβατικής παιδιατρικής φροντίδας στη θεραπεία οξέων ασθενειών σε παιδιά στους πρώτους 24 μήνες της ζωής τους. Τα παιδιά στην ομοιοπαθητική ομάδα παρουσίασαν σημαντικά λιγότερες ημέρες ασθενείας από εκείνα της συμβατικής ομάδας, με αντίστοιχα λιγότερα επεισόδια ασθένειας, καθώς και λιγότερες αναπνευστικές ασθένειες κατά την περίοδο των 24 μηνών. Χρειάστηκαν λιγότερα αντιβιοτικά και το κόστος θεραπείας τους ήταν χαμηλότερο. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι η ομοιοπαθητική, χρησιμοποιώντας τη συμβατική ιατρική ως σκηνικό ασφαλείας, ήταν πιο αποτελεσματική από τη συμβατική θεραπεία, ασφαλής και οικονομικά αποδοτική μέθοδος πρωτοβάθμιας περίθαλψης κατά τα πρώτα 2 χρόνια της ζωής.
Σε φαρμακο-οικονομική μελέτη με στόχο σύγκρισης την ομοιοπαθητική στρατηγική έναντι στρατηγική αντιβιοτικών στην αντιμετώπιση υποτροπιάζουσας οξείας ρινοφαρυγγίτιδες έδειξε εντός 6 μηνών η "ομοιοπαθητική στρατηγική" απέδωσε σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από την "αντιβιοτική στρατηγική" όσον αφορά την ιατρική αποτελεσματικότητα (αριθμός επεισοδίων ρινοφαρυγγίτιδας: 2, 71 έναντι 3, 97, P<0, 001, αριθμός επιπλοκών: 1, 25 έναντι 1, 95, P<0, 001) και ποιότητα ζωής (παγκόσμια βαθμολογία: 21, 38 έναντι 30, 43 P<0, 05) και σημαντικά μικρότερη αναρρωτική άδεια (9, 5% των γονέων έναντι 31, 6% των γονέων, P<0, 001). Η ποιότητα ζωής αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας την κλίμακα Par-Ent-Qol.
Συμπερασματικά η ομοιοπαθητική μπορεί να είναι μια οικονομικά αποδοτική εναλλακτική λύση στα αντιβιοτικά στη θεραπεία της υποτροπιάζουσας βρεφικής ρινοφαρυγγίτιδας.

Επίλογος
Είναι σημαντικό να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των ανθρώπων σχετικά με τα αντιβιοτικά. Να ενημερωθούν οι πολίτες για τις εναλλακτικές λύσεις στο παγκόσμιο πρόβλημα της μικροβιακής αντοχής και η ιατρική κοινότητα να επανεκπαιδευτεί στην διαχείριση του σύνθετου αυτού προβλήματος.

Βιβλιογραφία

1. Homeopathic Medications as Clinical Alternatives for Symptomatic Care of Acute Otitis Media and Upper Respiratory Infections in Children. Global Advances in Health and Medicine. 2013;2(1):32-43.
2. Bhalerao, Rupali. (2011). Homoeopathy- an alternative to antibiotics for Throat Infection’. Homoeopathic Heritage. 37.
3. Do Homeopathic medicines provoke adverse effects? A systematic Review. Bristish Homeopathic Journal, 89:70-74
4. Homoeopathy can be an alternative to antibiotics for throat infection in children, Published in ‘The Homoeopathic Heritage’ Vol.37, No. 8, November 2011, p 13-15.
5. Antibacterial Activity of Homoeopathic Medicines on Streptococcus Pyogenes: An In Vitro Study. 2. 63-69. 10.47310/iarjimph.2021.v02i02.009.
6. Homeopathic medicinal products for preventing and treating acute respiratory tract infections in children. Cochrane Database of Systematic Reviews 2018, Issue 4. Art. No.: CD005974. 
7. Safety of homeopathic products. J R Soc Med, 2002; 95 :221-2 Safety of homeopathic products. J R Soc Med, 95 :221-2
8. Patient satisfaction and side effects in primary care: an observational study comparing homeopathy and conventional medicine. BMC Complement Altern Med, 2008; 18: 52
9. Homeopathic and conventional treatment for acute respiratory and ear complaints: A comparative study on outcome in the primary care setting. BMC Complementary and Alternative Medicine, 7:7doi:10.1186/1472-6882-7-7
10. Homoeopathy vs. conventional primary care in children during the first 24 months of life—a pragmatic randomised controlled trial. Eur J Pediatr 183, 5455–5465 (2024).
11. In-Vitro Assessment Of The Efficacy Of Homeopathic Medicine Of Plant Origin Against Streptococcal Infectious Diseases, Afr. J. Biomed. Res. Vol. 27(4s) (November 2024); 2214-2218
12. Global burden of bacterial antimicrobial resistance 1990–2021: a systematic analysis with forecasts to 2050, The Lancet, Volume 404, Issue 10459, p.1199-1226
13. Written evidence submitted by the Society of Homeopaths (AMR005)
14. Homeopathy Streptococcinum and Pneumococcinum in treating Streptococcus pneumoniae infection in BALB/c mice, Altern Integr Med 2017, 6:5 (Suppl) , DOI: 10.4172/2327-5162-C1-033
15. Effects of Streptococcinum, Hepar Sulfur, Rosmarinus officinalis and erythromycin on cultured rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) with experimental streptococcosis, Iranian Journal of Fisheries Sciences 14(1) 302-307.
16. An observational retrospective study on prevalence of tonsillitis in children below 15 years. Int J Homoeopathic Sci [Internet]. 2022;6(2):354–6.
17. Pharmacoeconomic comparison between homeopathic and antibiotic treatment strategies in recurrent acute rhinopharyngitis in children. Homeopathy. 2005 Jan; 94(1):3-9.

Τον Ιούνιο πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 6^ο συνέδριο του Homeopathic Research Institute. Με τη συμμετοχή 250 συνέδρων από περισσότερες από 25 χώρες, το συνέδριο αυτό συγκέντρωσε πλήθος ερευνητών από όλο τον κόσμο.
Το Ομοιοπαθητικό Ερευνητικό Ινστιτούτο διοργανώνει αυτά τα συνέδρια κάθε δύο χρόνια και υπάρχει πάντα ένας σημαντικός αριθμός παρουσιάσεων που αναφέρουν σημαντικά νέα για την επιστήμη και την ομοιοπαθητική.
(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επειδή σε ερευνητικά συνέδρια όπως αυτό στην Ελλάδα συνήθως συμμετέχουν επιστήμονες που αναφέρουν ΝΕΕΣ έρευνες, πολλές από αυτές τις μελέτες δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί. Ως εκ τούτου, δεν παρέχονται παραπομπές για τις μελέτες που συζητούνται εδώ. Επίσης, αυτή η σύντομη περίληψη των παρουσιάσεων αντιπροσωπεύει μόνο έναν μικρό αριθμό των συνολικών ομιλιών που δόθηκαν στο συνέδριο).
Η πρώτη παρουσίαση στο συνέδριο έγινε από τον καθηγητή Ashley Ross, κοσμήτορα της Σχολής Επιστημών Υγείας του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Durban (DUT), στη Νότια Αφρική. Ο Δρ Ross ανέλυσε την ιστορία 200+ ετών των «ομοιοπαθητικών δοκιμών», δηλαδή της πειραματικής μεθόδου, κατά την οποία ομοιοπαθητικές δόσεις συγκεκριμένων ουσιών δοκιμάζονται σε επαναλαμβανόμενες δόσεις για την ικανότητά τους να προκαλούν πράγματι το δικό τους μοναδικό πρότυπο συμπτωμάτων.
Εκτός από την ανασκόπηση της ιστορίας αυτών των πειραμάτων, περιέγραψε επίσης πολλά σύγχρονα «provings» και τα αποτελέσματά τους σε απλές και διπλές- τυφλές δοκιμές. Αυτή η σύντομη ανασκόπηση έκανε φανερό ότι οι σκεπτικιστές της ομοιοπαθητικής που ισχυρίζονται ότι «δεν υπάρχει επιστημονική έρευνα» για την ομοιοπαθητική είναι απόλυτα παραπληροφορημένοι, επειδή η βάση για τη συντριπτική πλειοψηφία των ομοιοπαθητικών φαρμάκων προέρχεται από αυτές τις δοκιμές.
Τελικά, η ομοιοπαθητική «materia medica» και τα 200+ χρόνια χρήσης ομοιοπαθητικών φαρμάκων έχουν επιβεβαιώσει ότι ό,τι και να προκαλεί μια ουσία σε υπερβολική δόση, η ίδια ουσία μπορεί να ξεκινήσει τη διαδικασία θεραπείας για ανθρώπους που έχουν συμπτώματα όμοια με αυτά που διαπιστώνεται ότι προκαλεί μια ουσία

Η Maria Fernanda Aguilaer Duenas, MD, γιατρός και ομοιοπαθητικός από το Μεξικό, η οποία ολοκληρώνει επί του παρόντος το διδακτορικό της στην Ανοσολογία, αναφέρθηκε στη μελέτη της, η οποία ήταν μια «φαρμακευτική δοκιμή» ενός από τα κλασικά ομοιοπαθητικά φάρμακα, της Belladonna. Παραδοσιακά, ένα proving διεξάγεται σε υγιή υποκείμενα, διότι αν το έκανε σε ανθρώπους που είναι άρρωστοι, τα συμπτώματα που βιώνουν οι συμμετέχοντες θα μολύνονταν με τα συμπτώματα των ασθενειών τους.
Σε αυτή τη μελέτη, διαπιστώθηκε ότι οι συμμετέχοντες δημιουργούσαν πολλά από τα κοινά συμπτώματα που είναι γνωστό ότι προκαλεί η Belladonna, όπως πυρετό, ξηρό δέρμα, έξαψη του προσώπου με ερυθρότητα των βλεννογόνων, σφυροκοπημένους πονοκεφάλους και πολύχρωμα όνειρα.
Αυτό που ήταν ιδιαίτερα συναρπαστικό ήταν ότι ο Dr. Duenas διαπίστωσε επίσης ότι η Belladonna όχι μόνο δημιούργησε μια ποικιλία συμπτωμάτων που είναι γνωστό ότι προκαλεί, αλλά σε αυτή τη μελέτη, εξέτασε επίσης για να αξιολογήσει τη γενετική έκφραση, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των προφλεγμονωδών κυτταροκινών (σημάδια φλεγμονής) καθώς και των ιντερλευκινών-6, 8, 10, 12, 18 23 και 33. Οι ερευνητές διαπίστωσαν αύξηση κατά 55% έως 94% σε αυτές τις ανοσολογικές μετρήσεις. Αυτές οι μετρήσεις επέτρεψαν στην ερευνήτρια να έχει 88% ακρίβεια στην πρόβλεψη των ασθενών στους οποίους δόθηκε το πραγματικό ομοιοπαθητικό φάρμακο και στους οποίους δόθηκε το εικονικό φάρμακο.
Ο επόμενος ομιλητής ήταν ο Thomas Ostermann, καθηγητής Μεθοδολογίας Έρευνας και Στατιστικής στην Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Witten/Herdecke της Γερμανίας. Εξέτασε τις 21 μελέτες που έχουν διεξαχθεί για την αξιολόγηση της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας της ομοιοπαθητικής θεραπείας, με μόνο έναν σχετικά μικρό αριθμό αυτών των μελετών να είναι αρκετά υψηλού επιπέδου. Παρόλα αυτά, οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες έχουν δείξει οφέλη από την ομοιοπαθητική θεραπεία, όχι μόνο για γενικά θέματα υγείας αλλά και για συγκεκριμένες ασθένειες. Αυτή η παρουσίαση έδειξε την οικονομική αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής στη θεραπεία της υποτροπιάζουσας αμυγδαλίτιδας.

Κλινικές έρευνες
Υπήρξε μια μεγάλη ποικιλία παρουσιάσεων σχετικά με κλινικές δοκιμές που δοκιμάζουν την ομοιοπαθητική θεραπεία, όπως:

- Μια μελέτη συνέκρινε ομοιοπαθητική, ανθρωποσοφική και συμβατική ιατρική θεραπεία λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Η μελέτη αυτή έδειξε ότι η ομοιοπαθητική θεραπεία είχε εξίσου καλά ή και καλύτερα αποτελέσματα από την ομοιοπαθητική χωρίς τη χρήση αντιβιοτικών.

- Μια διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε άτομα με νευραλγία του τριδύμου.

- Η χρήση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων ως συμπληρωματική θεραπεία στη θεραπεία ατόμων με μείζονα κατάθλιψη (αυτή η μοναδική μελέτη συνέκρινε τα αποτελέσματα κάθε υποκειμένου ενώ τους δόθηκε εικονικό φάρμακο (χωρίς να το γνωρίζουν) σε σχέση με όταν τους δόθηκε ένα πραγματικό ομοιοπαθητικό φάρμακο ατομικά επιλεγμένο).

- Η χρήση του διάσημου ομοιοπαθητικού φαρμάκου Oscillococcinum για τη γρίπη και τα σύνδρομα που μοιάζουν με γρίπη. Αυτό που ήταν επιπλέον μοναδικό σε αυτή την παρουσίαση ήταν η αξιολόγηση των τρόπων με τους οποίους αυτό το ομοιοπαθητικό φάρμακο επηρέασε τα CD4+ λεμφοκύτταρα, που ονομάζονται επίσης Τ-κύτταρα ή Τ-βοηθητικά κύτταρα.

- Ομοιοπαθητική θεραπεία γυναικών με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

- Μια πολυκεντρική τυχαιοποιημένη συγκριτική δοκιμή για την ομοιοπαθητική θεραπεία των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος.

- Μια διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή με τη χρήση ατομικά επιλεγμένων ομοιοπαθητικών φαρμάκων ως συμπλήρωμα της συνήθους θεραπείας για τη βελτίωση των συμπτωμάτων της περιφερικής διαβητικής νευροπάθειας.

- Η αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής θεραπείας στη διαταραχή χρήσης αλκοόλ.

- Η χρήση του Eupatorium perf. στην πρόληψη του δάγκειου πυρετού.

Έρευνες σε ζώα και φυτά
Υπήρξαν πολλές παρουσιάσεις σχετικά με τις επιδράσεις των ομοιοπαθητικών φαρμάκων στα ζώα, μεταξύ των οποίων:

- Η χρήση ομοιοπαθητικών φαρμάκων για τη μείωση της μικροβιακής αντοχής σε γαλοπούλες.

- Η ομοιοπαθητική θεραπεία της διάρροιας σε βοοειδή.

- Η ομοιοπαθητική θεραπεία ορισμένων παρασιτικών ασθενειών σε ζώα, δοκιμάζοντας συνήθως ομοιοπαθητικές δόσεις μεμονωμένων παρασίτων.

- Η χρήση ομοιοπαθητικών δόσεων του Viscum album (γκι) ως αντικαρκινικού παράγοντα σε κύτταρα μελανώματος τρωκτικών.

Το φετινό συνέδριο HRI είχε πολλές αξιόλογες παρουσιάσεις σχετικά με τη χρήση ομοιοπαθητικών φαρμάκων σε φυτά, ακόμη και σε καλλιέργειες. Ο Stephen Baumgartner, PhD, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης (Ελβετία) και στο Πανεπιστήμιο Witten/Herdecke (Γερμανία) αξιολόγησε τα 30 χρόνια έρευνας σε φυτά, τα οποία έχουν δημιουργήσει μια συλλογή 32 πρωτότυπων ερευνητικών άρθρων, συμπεριλαμβανομένων επτά δημοσιεύσεων σχετικά με δοκιμές επανάληψης που επιβεβαίωσαν προηγούμενες μελέτες.
Ο Leonardo Faedo, PhD, γεωπόνος και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Coventry (Αγγλία) εντυπωσίασε το συνέδριο HRI πριν από δύο χρόνια, όπου παρουσίασε τις μελέτες του για τις φράουλες, όταν έδειξε πώς τα ομοιοπαθητικά φάρμακα βοήθησαν στην αύξηση της απόδοσης των καλλιεργειών καθώς και στη θρέψη των καλλιεργειών, και μάλιστα χωρίς τη χρήση φυτοφαρμάκων. Φέτος, ο Δρ Faedo έφερε τον καθηγητή του, Pedro Boff, PhD, ο οποίος επιβλέπει τις μεταπτυχιακές και διδακτορικές εργασίες για περισσότερους από 40 φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας Santa Catarina (Βραζιλία).
Και οι δύο συζήτησαν τα σχέδιά τους να συνυπογράψουν μια συστηματική ανασκόπηση των πολλών δεκάδων μελετών που εξετάζουν τη χρήση ομοιοπαθητικών φαρμάκων στην υγεία των φυτών και τις αποδόσεις των καλλιεργειών. Οι εν λόγω ερευνητές δεν έχουν ολοκληρώσει ακόμη αυτή την ανασκόπηση, αλλά οι ίδιοι και όλο το ακροατήριο αισθάνθηκαν ότι αυτή η νέα εργασία μπορεί να οδηγήσει την ομοιοπαθητική σε ένα εντελώς νέο επίπεδο.

Εξερευνώντας τους μηχανισμούς δράσης των ομοιοπαθητικών νανοδόσεων
Υπήρξαν πολυάριθμες παρουσιάσεις σχετικά με πειστικές εξηγήσεις για το πώς τα ομοιοπαθητικά νανοφάρμακα μπορούν να έχουν σημαντικά φυσιολογικά και ανοσολογικά αποτελέσματα. Μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο Alexander Tournier, συνδιευθυντής του Ομοιοπαθητικού Ερευνητικού Ινστιτούτου και του Πανεπιστημίου Witten/Herdecke της Γερμανίας που ερεύνησε διάφορες πτυχές της δομής του νερού, συμπεριλαμβανομένου του νερού της ζώνης αποκλεισμού, των νανοδομών, της χημείας και της βιοχημείας (συμπεριλαμβανομένων των μονοπατιών απόκρισης στο στρες, της γονιδιακής έκφρασης και των αντισταθμιστικών αντιδράσεων), της ορμέσεως (η διερεύνηση διαφόρων εξαιρετικά μικρών δόσεων ορισμένων ουσιών σε συγκεκριμένα βιολογικά συστήματα), των βιοφωτονίων, της ηλεκτροδυναμικής (ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία και η αλληλεπίδρασή τους με τα φορτία) και της κβαντικής φυσικής (η παρατήρηση ότι τα σωματίδια υπάρχουν σε πολλαπλές καταστάσεις), ακόμη και της ασθενούς κβαντικής θεωρίας (διεμπλοκή).
Σε μία εποχή που ο σκεπτικισμός κατά των μη συμβατικών θεραπειών γίνεται όλο και πιο έντονος, η διεξαγωγή τέτοιων συνεδρίων όπου παρουσιάζονται επιστημονικές μελέτες υψηλής ποιότητας για τη δράση της Ομοιοπαθητικής, αποτελεί ένα αισιόδοξο μήνυμα για την εξέλιξη των θεραπειών αυτών και τη συμβολή τους στην επίτευξη της υγείας.

Περισσότερες πληροφορίες: Homeopathy Research Institute