Είναι γνωστό ότι τα προβιοτικά αποικίζουν το έντερο με «καλά» βακτήρια, τα οποία συμβάλλουν στον τρόπο με τον οποίο το έντερο ρυθμίζει την υγεία μας. Αυτό που δεν ήταν γνωστό μέχρι σήμερα είναι η ιδιαίτερη συμβολή των προβιοτικών στην υγεία των οστών. Ερευνητές ανακάλυψαν ότι η χρήση προβιοτικών βοηθά στη μείωση της οστικής απώλειας στους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας και χαρακτηρίζουν την ανακάλυψη αυτή ως έναν νέο, διαφορετικό τρόπο με τον οποίο μπορούμε να προστατεύουμε τα οστά μας.
Οι περισσότερες γυναίκες μεγάλης ηλικίας πάσχουν από οστεοπόρωση ή ευθραυστότητα των οστών, πράγμα που σημαίνει ότι η παραμικρή πτώση μπορεί να προκαλέσει κάταγμα. Τα φάρμακα που κυκλοφορούν στην αγορά μπορούν να αντιμετωπίσουν την οστεοπόρωση σε κάποιο βαθμό, αλλά συχνά συνταγογραφούνται μόνο μετά την ανίχνευση της οστικής απώλειας.
Ωστόσο, όπως ανακάλυψαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία, οι γυναίκες που παίρνουν προβιοτικά για τουλάχιστον έναν χρόνο, έχουν τη μισή απώλεια οστού σε σχέση με τις γυναίκες σε παρόμοια κατάσταση που όμως δεν παίρνουν προβιοτικό συμπλήρωμα.
Οι ερευνητές δοκίμασαν ένα προβιοτικό σε 90 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας 76 ετών, στις μισές από τις οποίες δόθηκε η ενεργή εκδοχή του και στις υπόλοιπες ένα εικονικό συμπλήρωμα (placebo). Μετά από ένα χρόνο, οι αξονικές τομογραφίες που μέτρησαν την υγεία των οστών στα κάτω άκρα όλων των γυναικών ανακάλυψαν ότι εκείνες που λάμβαναν το προβιοτικό είχαν τη μισή απώλεια οστού σε σχέση με εκείνες που έλαβαν το εικονικό σκεύασμα.
Καμία από τις γυναίκες που έλαβαν προβιοτικά δεν παρουσίασε παρενέργειες ή αντιδράσεις.
Είναι η πρώτη φορά που δοκιμάστηκαν τα αποτελέσματα των προβιοτικών στην υγεία των οστών, αναφέρουν οι ερευνητές. Μέχρι τώρα, οι μελέτες περιορίζονταν σε πειραματόζωα. Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής δείχνουν έναν ακόμα τρόπο με τον οποίο μπορεί κανείς να βοηθήσει στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της οστικής απώλειας. 

(Πηγή: Journal of Internal Medicine, 2018; doi: 10.1111/joim.12805)

Ο Βασιλικός πολτός είναι το δεύτερο πιο γνωστό προϊόν της μέλισσας μετά το μέλι. Περιέχει βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, αμινοξέα, ένζυμα και διάφορα λιπαρά οξέα με κύριο το 10 – HDA (10-υδροξυ-δεκενοϊκό οξύ). 
Εδώ και πολλές δεκαετίες είναι γνωστός για τη θετική δράση του στον ανθρώπινο οργανισμό, κυρίως για την τόνωση που προσφέρει, την υποστήριξη της πνευματικής εργασίας, την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος (περιέχει το σύμπλεγμα βιταμινών Β) και την ενίσχυση της libido. Για όλα τα παραπάνω υπάρχει πλήθος μελετών που τα τεκμηριώνει.
Τις δυο προηγούμενες δεκαετίες, στο στόχαστρο της επιστήμης μπήκαν τα λιπαρά οξέα του Βασιλικού πολτού με εντυπωσιακά αποτελέσματα που ξεκινούν από την αντικαρκινική δράση και φτάνουν μέχρι και την ρύθμιση της χοληστερίνης.  Σε αυτή την τελευταία δράση, έχουν επικεντρωθεί έρευνες σε αρκετές χώρες του κόσμου (Ιαπωνία, Κίνα, Ταιβάν, Αμερική αλλά και στην Ελλάδα) και ήδη από τα μέχρι τώρα αποτελέσματα είναι ξεκάθαρο ότι ο Βασιλικός πολτός είναι και αυτός ένα όπλο κατά της χοληστερίνης αλλά και κατά των αθηρωματικών πλακών των αγγείων.
Μελέτη του τμήματος Χημείας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών προσδιόρισε και ανίχνευσε επτά (7) λιπαρά οξέα που βρέθηκαν στον Βασιλικό πολτό με κύρια τα τρία (3) : Το 10-HDA , 10-υδροξυδεκανοϊκό οξύ & το 3-υδροξυδεκανοϊκό οξύ ακολουθούν τα δεκανοδιοϊκό οξύ, το 2-δωδεκανοδιοϊκό οξύ, το Δεκανοϊκό οξύ και το Δωδεκανοϊκό οξύ. Η μέθοδος μελέτησε την ποσοτικοποίηση των ελεύθερων λιπαρών οξέων του Βασιλικού πολτού.
Επίσης, άλλες κλινικές και in vitro μελέτες έχουν δείξει την ευεργετική δράση των πολύτιμων λιπαρών οξέων του βασιλικού πολτού στη μείωση της χοληστερίνης και της LDL στον ορό του αίματος . Αυτό επιτυγχάνεται είτε μέσω της βελτίωσης της συγκέντρωσης της θειικής δεϋδροεπιανδροστερόνης (DHEA-S), είτε μέσω μεταβολισμού των λιποπρωτεϊνών στον ορό σε ανθρώπους με υπερχοληστερηναιμία είτε μέσω άλλων μηχανισμών όπως μεταβολές στην έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με το λιπιδικό μεταβολισμό.
Σε μελέτη που έγινε αναγνωρίστηκαν οι εξής υποχοληστεριναιμικές πρωτεΐνες στον βασιλικό πολτό: MRJP1, MRJP2, and MRJP3  που δεσμεύονται με χολικά οξέα τα οποία    περιέχονται στο βασιλικό πολτό και με κάποιο από τα πεπτίδια του, συμβάλλοντας αποτελεσματικά στη βελτίωση της υπερχοληστεριναιμίας. Μελέτη του τμήματος Ιατρικής στο New York medical college καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια δοσολογία μεταξύ 50 έως και 100 mg ημερησίως, μπορεί να μειώσει τα συνολικά επίπεδα χοληστερόλης στον ορό κατά περίπου 14% και τα συνολικά λιπίδια του ορού κατά περίπου 10%.
Από τις μελέτες προκύπτει ότι ο Βασιλικός πολτός έχει διάφορες φαρμακολογικές δράσεις, συμπεριλαμβανομένων των υπολιπιδαιμικών, υποχοληστεριναιμικών και αντι-αθηροσκληρωματικών επιδράσεων του αλλά οι σχετικοί μοριακοί μηχανισμοί παραμένουν σε ένα ποσοστό ασαφείς. Σε αυτήν την κατεύθυνση, συνεχίζονται οι περαιτέρω μελέτες που απαιτούνται για να διαπιστωθεί ο ακριβής μηχανισμός της υποχοληστεριναιμικής δράσης του Βασιλικού πολτού.

Βιβλιογραφία
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7022826/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/17934240/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25144734
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27937077/
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12583195/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12583195?dopt=Abstract
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/7556573/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17331334
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2090989614000289?via%3Dihub

Το νερό είναι ένα υγρό που υπάρχει παντού και εμφανίζει πολλές εξαιρετικά μοναδικές ιδιότητες. Ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρίνεται σε αλλαγές στην πίεση και τη θερμοκρασία μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικός από άλλα υγρά, και αυτές οι ιδιότητες είναι απαραίτητες για πολλές πρακτικές εφαρμογές και ιδιαίτερα για τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε. Το τι προκαλεί αυτές τις ανωμαλίες υπήρξε για χρόνια πηγή επιστημονικής εξερεύνησης, αλλά τώρα, μια διεθνής ομάδα ερευνητών που περιλαμβάνει τον Nicolas Giovambattista, καθηγητή στο CUNY, απέδειξε ότι το νερό μπορεί να υπάρχει σε δύο διαφορετικές υγρές καταστάσεις - ένα εύρημα που μπορεί να εξηγήσει πολλές "ανώμαλες" ιδιότητες του νερού. Η έρευνά τους δημοσιεύθηκε στο τεύχος 20 του περιοδικού Science, τον Νοέμβριο.

"Η πιθανότητα να υπάρχει το νερό σε δύο διαφορετικές υγρές καταστάσεις προτάθηκε πριν από περίπου 30 χρόνια, με βάση τα αποτελέσματα που προέκυψαν από προσομοιώσεις υπολογιστών", δήλωσε ο Giovambattista. "Αυτή η παράξενη υπόθεση ήταν ένα από τα πιο σημαντικά ερωτήματα στη χημεία και τη φυσική του νερού αλλά και ένα αμφιλεγόμενο σενάριο εξαρχής. Αυτό συμβαίνει επειδή τα πειράματα που μπορούν να προσεγγίσουν τις δύο υγρές καταστάσεις στο νερό ήταν πολύ δύσκολα λόγω του φαινομενικά αναπόφευκτου σχηματισμού πάγου στις συνθήκες όπου μπορούν να υπάρχουν τα δύο υγρά."

Η συνήθης «υγρή» κατάσταση του νερού, την οποία όλοι γνωρίζουμε αντιστοιχεί σε υγρό νερό σε κανονικές θερμοκρασίες (περίπου 25^οC). Ωστόσο, η μελέτη δείχνει ότι το νερό σε χαμηλές θερμοκρασίες (περίπου -63^οC) υπάρχει σε δύο διαφορετικές υγρές καταστάσεις, ένα υγρό χαμηλής πυκνότητας σε χαμηλές πιέσεις και ένα υγρό υψηλής πυκνότητας σε υψηλές πιέσεις. Αυτά τα δύο υγρά έχουν αισθητά διαφορετικές ιδιότητες και διαφέρουν κατά 20% σε πυκνότητα. Τα αποτελέσματα υπονοούν ότι σε κατάλληλες συνθήκες, το νερό πρέπει να υπάρχει ως δύο υγρά που δεν αναμιγνύονται και διαχωρίζονται από μια λεπτή διεπαφή, παρόμοια με τη συνύπαρξη λαδιού και νερού.

Επειδή το νερό είναι μια από τις πιο σημαντικές ουσίες στη Γη - ο διαλύτης της ζωής όπως λέγεται - η φάση συμπεριφοράς του παίζει θεμελιώδη ρόλο σε διάφορους τομείς, όπως η βιοχημεία, το κλίμα, η κρυοσυντήρηση, η κρυοβιολογία, η επιστήμη των υλικών και σε πολλές βιομηχανικές διεργασίες όπου το νερό δρα ως διαλύτης, προϊόν, αντιδραστήριο ή ρύπος. Συνεπώς, τα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά στη φάση συμπεριφοράς του νερού, όπως η παρουσία δύο υγρών καταστάσεων, μπορούν να επηρεάσουν πολλές επιστημονικές και μηχανικές εφαρμογές.

"Παραμένει το ερώτημα πώς η παρουσία δύο υγρών μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά των υδατικών διαλυμάτων εν γένει, και συγκεκριμένα, πώς τα δύο υγρά μπορούν να επηρεάσουν τα βιομόρια σε υδατικά περιβάλλοντα", δήλωσε ο Giovambattista. "Αυτό ενθαρρύνει περαιτέρω μελέτες στην αναζήτηση πιθανών εφαρμογών."

Ο Giovambattista είναι μέλος της Φυσικής και Χημείας Ph.D. προγράμματα στο CUNY. Η διεθνής ομάδα, με επικεφαλής τον Anders Nilsson, καθηγητή χημείας-φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, χρησιμοποίησε σύνθετα πειράματα και προσομοιώσεις υπολογιστών για να αποδείξει αυτή τη θεωρία. Τα πειράματα, που περιγράφονται ως «επιστημονικής φαντασίας» από τον Giovambattista, πραγματοποιήθηκαν από συναδέλφους στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης στη Σουηδία, στο Πανεπιστήμιο POSTECH στην Κορέα, στο PAL-XFEL στην Κορέα και στο εθνικό εργαστήριο επιταχυντών SLAC στην Καλιφόρνια. Οι προσομοιώσεις υπολογιστών πραγματοποιήθηκαν από τον Giovambattista και τον Peter H. Poole, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο St. Francis Xavier στον Καναδά. Οι προσομοιώσεις υπολογιστών έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ερμηνεία των πειραμάτων, καθώς αυτά τα πειράματα είναι εξαιρετικά περίπλοκα και κάποιες παρατηρήσεις δεν είναι προσβάσιμες κατά τη διάρκεια των πειραμάτων.

Περισσότερες πληροφορίες:
Experimental observation of the liquid-liquid transition in bulk supercooled water under pressure (Science 2020)
CUNY Advanced Science Research Center 

Η Πρόπολη ήταν γνωστή από την Αρχαία Ελλάδα. Η λέξη πρόπολη προέρχεται από τα ελληνικά: «προ» = μπροστά και «Πόλις» = πόλη. Η έννοια «μπροστά από την πόλη» ταιριάζει καλά στον προστατευτικό ρόλο της πρόπολης για την αποικία των μελισσών. Ο Ρώσος ερευνητής  Popravko, απέδειξε ότι η πρόπολη προέρχεται από την  ρητίνη των δέντρων λεύκας και σημύδας. Τώρα είναι γνωστό ότι οι μέλισσες συλλέγουν πρόπολη και από άλλα φυτά, εκτός από την λεύκα που είναι κυρίως δέντρο της εύκρατης κλιματικής ζώνης. Στη Βραζιλία παραδείγματος χάριν, ο κύριος τύπος πρόπολης είναι η πράσινη πρόπολη, από το φυτό Baccharis.
Η σύνθεση της πρόπολης ποικίλλει πολύ, ανάλογα με τη βοτανική προέλευσή της. Εκτός από το κερί μέλισσας, η πρόπολη αποτελείται από οργανικές ουσίες, μέταλλα και υδατάνθρακες. Οι κύριες οργανικές ουσίες της πρόπολης λεύκας είναι οι πολυφαινόλες. Η πράσινη πρόπολη Baccharis περιέχει κυρίως κινναμικό οξύ και παράγωγα, κουμαρικό οξύ, προενυλιωμένες ενώσεις, αρτεπιλίνη C και μικρές ποσότητες φαινολικών οξέων. Παρ όλα αυτά βρέθηκαν επιδράσεις τόσο της πρόπολης λεύκας όσο και του baccharis έναντι παθογόνων ιών όπως: Adenovirus, Coronavirus, Coxsackie viruses Herpes simplex (HSV-1, HSV-2, Human T-Lymphozyte Virus-(HTLV-1), Influenca A και B virus, Newcastle disease virus, PPV, Polio virus, Vaccinia, Rotavirus, Vesicular Stomatitis Virus (VSV). Πολυάριθμες Κλινικές Μελέτες έχουν δείξει ότι η δράση της πρόπολης  στον ανθρώπινο οργανισμό έχει εξαιρετικά αποτελέσματα όπως: 
1. Αντιβακτηριδιακή —Αντιϊκή—Αντιμυκητιακή —Αντιπαρασιτική δράση.
2. Άριστη δράση για λοιμώξεις του Ανώτερου & Κατώτερου Αναπνευστικού (Αμυγδαλίτιδα, Πονόλαιμος, Φαρυγγίτιδα, Βρογχίτιδα, Βρογχοπνευμονία, Πνευμονία κ.α.)
Από τον Ιανουάριο 2020 μέχρι σήμερα κυρίως λόγω της πανδημικής λοίμωξης με τον Corona virus Covid-19  έγιναν αρκετές μελέτες για την αντιική δράση της πρόπολης με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Anti - Corona Virus
Coronavirus είναι το κοινό όνομα για τους Coronaviridae και Orthocoronavirinae, που ονομάζονται επίσης Coronavirinae.
Οι κοροναϊοί προκαλούν ασθένειες σε θηλαστικά και πουλιά. Στους ανθρώπους, οι ιοί προκαλούν αναπνευστικές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένου  του κοινού κρυολογήματος, το οποίο είναι συνήθως ήπιο, αν και σπανιότερες μορφές του όπως αυτές που προκαλούν ο SARS, ο COVID 19 και ο MERS μπορεί να είναι θανατηφόρο.
Σε Ινστιτούτο Μικροβιολογίας στην Ιταλία, μελετήθηκε η επίδραση πέντε (5) φλαβονοειδών της πρόπολης στη μολυσματικότητα και τον πολλαπλασιασμό ορισμένων στελεχών του έρπητα, του αδενοϊού, του κοροναϊού και του ροταϊού. Η κουερσετίνη και η λουτεολίνη, είναι δύο (2) από τα πέντε (5)  φλαβονοειδή της πρόπολης, στις υψηλότερες συγκεντρώσεις που δοκιμάστηκε, μείωσε την μολυσματικότητα και τον ενδοκυτταρικό πολλαπλασιασμό του ιού Corona Covid-19.
Επιπλέον, η δράση της πρόπολης, λόγω του ότι αναστέλλει την λειτουργία της PAK1, μελετήθηκε και σε ερευνητικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης στην Αυστραλία . Η PAK1 (RAC/CDC42 ενεργοποιημένη κινάση 1), είναι η κύρια «παθογόνος» κινάση, της οποίας η μη φυσιολογική ενεργοποίηση, έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί μεγάλη ποικιλία ασθενειών / διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων των καρκίνων, φλεγμονών, ελονοσίας και πανδημικής ιογενούς λοίμωξης, συμπεριλαμβανομένης της γρίπης, του HIV και του COVID-19, άρα  η Πρόπολη μπορεί να είναι χρήσιμη για τον αποκλεισμό της ίνωσης των πνευμόνων που προκαλείται από κοροναϊό με παράλληλη τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Συμπερασματικά θα λέγαμε μετά από τις μελέτες πως φαίνεται ότι συστατικά της πρόπολης καθώς και μηχανισμοί δράσεως της έχουν αντιική δράση κατά του ιού SARS-CoV, παθογόνο του SARS.

Αναφορές:
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0753332220308155                                                                                                                                                                                                  Propolis and its potential against SARS-CoV-2 infection mechanisms and COVID-19 disease: Running title: Propolis against SARS-CoV-2 infection and COVID-19

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2590098620300269
PAK1-blockers: Potential Therapeutics against COVID-19

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0378517320310139
Optimization and evaluation of propolis liposomes as a promising therapeutic approach for COVID-19

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC7415165/
Propolis and coronavirus disease 2019 (COVID-19): Lessons from nature

https://www.scienceopen.com/hosted-document?doi=10.14293/S2199-1006.1.SOR-.PP5BWN4.v1
Investigation of potential inhibitor properties of ethanolic propolis extracts against ACE-II receptors for COVID-19 treatment by Molecular Docking Study