Ο όρος κατάθλιψη έχει γίνει μέρος του καθημερινού λεξιλογίου ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων. ‘Μου είπαν ότι «έχω» Κατάθλιψη’, ‘Φοβάμαι μήπως «έχω» κατάθλιψη’, ‘Υπάρχει περίπτωση να «πάθω» Κατάθλιψη;’ και άλλα παρεμφερή είναι φράσεις –και αγωνίες- που εκφράζονται από πολλούς, σαν να αναφέρονται σε δυσεξήγητα, μοιραίας φύσης οργανικά προβλήματα ή ‘ατυχήματα’ που συμβαίνουν στον οργανισμό και που απαιτούν άμεση εξωτερική παρέμβαση και αντιμετώπιση, κάπως δηλαδή σαν να πρόκειται για εξωτερικές κακώσεις ή έστω για κάτι αντίστοιχο με λοιμώξεις, αρθρίτιδες, όγκους, καρδιολογικά προβλήματα κλπ.

Η επιθυμία για διάγνωση και αντιμετώπιση μιας κατάθλιψης φυσικά και δεν μπορεί να είναι παρά μόνο κάτι θετικό. Αυτό που δημιουργεί εντύπωση όμως είναι μια συνεχώς αυξανόμενη τάση να θεωρείται η κατάθλιψη σαν κάτι ‘ξεκομμένο’ από τον σύνολο άνθρωπο, μια ‘πάθηση’ που απλά ‘του συμβαίνει’, που ‘έρχεται και τον βρίσκει’, και η οποία δεν υπόκειται καθόλου στις δικές του δυνατότητες κατανόησης και επηρεασμού. Όλο και λιγότερο βλέπουμε τους ανθρώπους να αναρωτιούνται ‘Τι έχω; Γιατί νοιώθω έτσι; Τι με οδήγησε σε αυτά τα συναισθήματα; Τι τα συντηρεί; Τι με στεναχωρεί στη ζωή μου; Τι δεν μου αρέσει; Από τι νοιώθω ότι δεν μπορώ να ξεφύγω, τι δεν μπορώ να αλλάξω, τι θα ήθελα και τι χρειάζομαι για να είμαι χαρούμενος/η, πού και πώς περιορίζονται οι ελευθερίες μου, ποιες είναι και γιατί δεν ικανοποιούνται οι ανάγκες μου; Ποιοι είναι οι στόχοι μου στη ζωή μου, τι θέλω να εκπληρώσω για να είμαι ευτυχισμένη/ος, για να νοιώθω πληρότητα και ψυχική γαλήνη; Ποιες σχέσεις μου με στεναχωρούν, με πιέζουν, με ‘ψυχοπλακώνουν’, με κάνουν να νοιώθω θυμό, φόβο, άγχος, υπερβολική ευθύνη και ανησυχία, αδιέξοδο, πικρία, αίσθημα αδικίας, απογοήτευση, απελπισία; Πότε και γιατί νοιώθω μοναξιά; Ποιες είναι οι ανάγκες μου και γιατί δεν καλύπτονται; Ποιες από τις ανάγκες μου είναι αληθινές και δικαιούμαι και οφείλω να επιδιώξω να τις καλύψω και ποιες είναι αποτέλεσμα ψυχικών τραυμάτων, ίσως παιδικών, που με εμποδίζουν να νοιώσω επαρκής και ψυχικά ανεξάρτητη/ος προκειμένου να έχω ισορροπημένες και ικανοποιητικές σχέσεις; Μήπως κουράζομαι πάρα πολύ; Μήπως η δουλειά μου με εξαντλεί; Μήπως η συνεχής κόπωση δεν με αφήνει να ‘αναπνεύσω’, να μπορέσω να χαλαρώσω, να χαρώ αυτά που έχω, να ξεγνοιάσω στο τέλος της μέρας και να κοιμηθώ; Γιατί ξυπνάω τη νύχτα; Τι προσπαθεί το υποσυνείδητό μου να μου πει με όλα αυτά τα δυσάρεστα συμπτώματα; Μήπως τελικά ο εαυτός μου δεν είναι εχθρός μου αλλά είναι φίλος μου; Μήπως έχω παραμελήσει / ξεχάσει / δεν έχω μάθει να τον αφουγκράζομαι και να επικοινωνώ μαζί του; Μήπως προσπαθώ να του επιβάλω πράγματα που οι άλλοι / η λογική μου και τα θέλω μου / οι αντικειμενικές περιστάσεις κλπ. θεωρούν επιβεβλημένα, αγνοώντας βασικές ανάγκες μου σαν ανθρώπινο πλάσμα; Πόσο μπορώ να στρεσάρω τον εαυτό μου, πιέζοντάς τον, επικρίνοντάς τον, ενοχοποιώντας τον, απελπίζοντάς τον, μη γνωρίζοντας πώς να τον βοηθήσω να δυναμώσει, να ενισχυθεί, να δει καθαρά, να τραφεί ψυχικά, να ισορροπήσει, να ξεμπλέξει το μπλεγμένο κουβάρι των διαπροσωπικών ή/και επαγγελματικών σχέσεων; Πώς θα αντιμετωπίσω τις αγωνίες και τις έγνοιες για τις οικονομικές δυσκολίες του παρόντος και του μέλλοντος, τις ανάγκες της ανατροφής των παιδιών μου, τους κινδύνους της καθημερινότητας, την έλλειψη βοήθειας, κατανόησης, συμπαράστασης, αγάπης, υποστήριξης, αποδοχής; Πώς θα τα βγάλω πέρα όταν βλέπω ότι δεν μπορώ;’

Φτάνει συχνά να ανοίξουμε λίγο ‘χώρο’ στην ψυχή μας, να στραφούμε με διάθεση να αφουγκραστούμε το εσωτερικό μας, και τότε η κατάθλιψη σαν κατάσταση παύει να είναι κάτι το ‘ξένο’, περίεργο, σκοτεινό και ακατανόητο, αλλά αντίθετα αρχίζει να ‘κάνει νόημα’. Το ζήτημα είναι να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να μάθει να αφουγκράζεται ‘το μέσα του’, χωρίς να βιάζεται να υποδείξει λύσεις, να κάνει αξιολογήσεις, αναφορές καθηκόντων και αναγκών, χωρίς να κατακρίνει και να μας πιέζει κι άλλο. Απλά να ακούσουμε την ψυχή μας και να μείνουμε για λίγο μαζί της, χωρίς απαιτήσεις, αιτήματα και σκοπό. Να δώσουμε το δικαίωμα στον εαυτό μας να ‘υπάρξει’ μαζί μας, να νοιώσουμε ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη, το συναίσθημα και η λογική, σαν φίλοι. Σαν φίλοι που απλά μοιράζονται και λένε τα δικά τους. Χωρίς το φόβο της απόρριψης, χωρίς πιέσεις και ‘συμβουλές’. Όταν ο εαυτός σιγουρευτεί ότι κάποιος τον ακούει, θα αρχίσει να μιλάει και να λέει. Και όσο λέει, τόσο θα αντιλαμβάνεται. Και όσο αντιλαμβάνεται, τόσο καλύτερα θα είναι σε θέση να γνωρίζει τι συμβαίνει και τι χρειάζεται να γίνει. Και να βλέπει τι μπορεί να κάνει αλλά και πού και γιατί δεν μπορεί και χρειάζεται βοήθεια. Ο εσωτερικός δίαυλος αντίληψης θα αρχίσει να ανοίγει ξανά, η ενδοεπικοινωνία θα βελτιωθεί και οι δυνατότητες βοήθειας και αυτοβοήθειας θα διευρυνθούν. Τα προβλήματα θα αποκτήσουν όνομα και μορφή, η κατάθλιψη θα πάψει να είναι κάτι απειλητικά ξένο και ακατανόητο. Είναι μέρος μας, μέρος της ψυχής μας, της ζωής μας. Έχει πράγματα να μας πει, που είναι πολύτιμα. Δεν χρειάζεται να τα καταπιέσουμε, να τα ναρκώσουμε για να είμαστε ‘καλά’. Χρειάζεται να τα γνωρίσουμε και συνειδητά (υποσυνείδητα τα γνωρίζουμε ήδη, γι’ αυτό υποφέρουμε), να συμμαχήσουμε μαζί τους σε μια διαδικασία αλλαγής αυτών που πρέπει να αλλάξουν, ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε μια πραγματικά βαθιά και ελεύθερη ανάσα και να νοιώσουμε την ικανοποίηση της χαράς.

Ανθοϊάματα υπάρχουν πολλά βεβαίως που μπορούν να υποστηρίξουν τις διαδικασίες αντιμετώπισης της κατάθλιψης. Υπάρχουν κάποια που φαίνεται να χρειάζονται πολύ συχνά, ενώ άλλα ακολουθούν τις προσωπικές ανάγκες της διαδικασίας του κάθε ατόμου -διαδικασίες κατανόησης και αντίληψης, ανακούφισης προβλημάτων, ανάπτυξης δεξιοτήτων, αλλαγών και πραγματοποίησης κατάλληλης δράσης κλπ. Το ανθοΐαμα Cherry Plum των Bach Flower Remedies είναι πολύ βασικό στο να αρχίσει να χαλαρώνει σταδιακά την εσωτερική ένταση της απελπισίας και του αδιεξόδου, και να αρχίσει να ‘χτίζει’ μια άμεση επικοινωνία του συναισθήματος και της λογικής για το τι πραγματικά συμβαίνει μέσα μας. Εκτός από τη βοήθεια καθαυτή που μπορεί να δώσει στις καταστάσεις όπου χρειάζεται, είναι ένα καλό ξεκίνημα και μια βοήθεια ανεκτίμητη για την καλλιέργεια αυτοαντίληψης και ψυχολογικής αυτεπίγνωσης για τον σημερινό υπερβολικά ‘διανοητικοποιημένο’ άνθρωπο. Και άλλα ανθοϊάματα θα χρειαστούν φυσικά, ανάλογα με τις εξατομικευμένες ανάγκες, την προσωπικότητα και τις συνθήκες ζωής. Η ομοιοπαθητική μπορεί να συνδράμει ουσιαστικά, με την προϋπόθεση βέβαια ότι τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας στην κάθε χρονική φάση προσδιορίζονται κατάλληλα. Η Emotional Freedom Technique (EFT) μπορεί να επισπεύσει και να διευρύνει άμεσα τη διαδικασία, το Rapid Eye Movement Desensitization and Reprocessing (EMDR) μπορεί να απαλλάξει γρήγορα από το ψυχικό τραύμα και από αρνητικά συναισθήματα που απορρέουν από αυτό. Ένας κατάλληλα προσαρμοσμένος στις ανάγκες του ατόμου συνδυασμός τέτοιων προσεγγίσεων μπορεί τελικά να καταστήσει την κατάθλιψη –και τη διαδικασία υπέρβασής της- μια από τις μεγαλύτερες ευεργεσίες της ζωής και ένα σταθμό ανάκαμψης για την εξέλιξη του ατόμου.

Η Μαρίνα Αγγελή είναι ιατρός με ειδίκευση στην ψυχιατρική, εκπαίδευση στην Συστημική Ψυχοθεραπεία και πολυετή ενασχόληση με εναλλακτικές θεραπείες και κυρίως με τη μέθοδο των Ανθοϊαμάτων και τις θεραπευτικές εφαρμογές τους στην αντιμετώπιση ψυχολογικών προβλημάτων. Έχει γράψει πολλά άρθρα και εργασίες για τα Ανθοϊάματα καθώς και το βιβλίο 'Ανθοθεραπεία με τα Ιάματα Μπαχ'. 

Στη δυτική βοτανοθεραπεία η κατάθλιψη αντιμετωπίζεται ολιστικά. Τα βότανα επιλέγονται με βάση τις προσωπικές ανάγκες, ανάλογα δηλαδή με τα διαφορετικά συμπτώματα του θεραπευόμενου και φυσικά ανάλογα με τους παράγοντες που έχουν συμβάλλει στην κατάθλιψη. Η βοτανοθεραπεία μπορεί να χρησιμεύσει στην αντιμετώπιση ειδικά της ήπιας κατάθλιψης, καλύπτοντας τις ανάγκες μεγάλου εύρους κοινού, που θα προτιμούσε μια φυσική, ήπια θεραπευτική αντιμετώπιση.

Έχω συχνά ερωτηθεί αν τα βότανα δρουν με την ίδια ταχύτητα και ισχύ όπως τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα μπορεί να επηρεάσουν τον οργανισμό, κάνοντας άμεσα διαθέσιμους κάποιους νευροδιαβιβαστές, που επιδρούν στη διάθεση. Παράλληλα με την ψυχιατρική αγωγή προτείνεται ψυχοθεραπεία, εφόσον τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα δεν αντιμετωπίζουν την αιτία του προβλήματος, αλλά βοηθούν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων. Ομοίως και στη βοτανοθεραπεία, χρειάζεται να γίνεται παράλληλη διαχείριση των προβλημάτων που έχουν οδηγήσει στην κατάθλιψη. Τα βότανα της δυτικής βοτανοθεραπείας μπορεί να δρουν με ηπιότερο τρόπο από τα αντίστοιχα φάρμακα, αλλά σπανίως έχουν παρενέργειες και ανεπιθύμητα συμπτώματα.
Υπάρχουν διαφορετικά είδη και επίπεδα κατάθλιψης, που όλα σχετίζονται τουλάχιστον με κάποια ή όλα από τα παρακάτω συμπτώματα: θλίψη, ανηδονία, αδράνεια, δυσκολία συγκέντρωσης, αφαγία ή υπερφαγία, διαταραχές ύπνου, αισθήσεις δυσφορίας και συναισθήματα απόγνωσης, σκέψεις ή και απόπειρες αυτοκτονίας, που συνήθως επηρεάζουν σημαντικά τη λειτουργικότητα. Υπάρχουν πολλαπλά διαγνωστικά κριτήρια για να είναι εύστοχη η διάγνωση, όπως η συχνότητα, η ένταση και η διάρκεια των επεισοδίων. Η διάγνωση χρειάζεται να γίνει από ειδικό επαγγελματία ψυχικής υγείας, ειδάλλως θεωρείται ανακριβής.
Η κατάθλιψη μπορεί να είναι επικίνδυνη πάθηση που σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να αποβεί μέχρι και μοιραία.

Τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά φάρμακα δεν ενδείκνυνται για την ήπια κατάθλιψη, αλλά κυρίως για την μέτρια και τη σοβαρή κατάθλιψη.
Αντιθέτως, τα βότανα μπορεί, ειδικά μακροπρόθεσμα, να έχουν θεαματικά αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της ήπιας κατάθλιψης και να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα κατά τη διαδικασία διαχείρισης του πένθους ή κάποιας έντονης αλλαγής που μπορεί να επηρεάσει τη διάθεση.

Γνωρίζατε ότι

Η προσέγγιση της Βοτανοθεραπείας στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης έγκειται στη χρήση βοτάνων που μπορεί να έχουν μία ή παραπάνω από τις παρακάτω θεραπευτικές δράσεις. Παραδείγματα βοτάνων που αντιστοιχούν στις δράσεις αναγράφονται στον πίνακα.

• Τονωτικά του νευρικού συστήματος
  Πρόκειται για βότανα που έχουν θεραπευτική επίδραση στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στηρίζοντας τις λειτουργίες του. Τονώνουν, χωρίς να διεγείρουν το νευρικό σύστημα και ονομάζονται επίσης “θρεπτικά” ή “επουλωτικά” των νευρικών ιστών. Χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του στρες, της αγχώδους διαταραχής, της αϋπνίας και της κατάθλιψης.

• Χαλαρωτικά
  Βότανα με χαλαρωτική δράση, που βοηθούν στην αντιμετώπιση της υπερέντασης και της υπερδιέγερσης, που συχνά σχετίζεται με την κατάθλιψη και το άγχος.

• Διεγερτικά του νευρικού συστήματος
  Γενικά τα διεγερτικά επιταχύνουν και κινητοποιούν τις φυσιολογικές λειτουργίες και το μεταβολισμό. Δεν προτείνονται για την κατάθλιψη που σχετίζεται με την πιθανή εξάντληση του νευρικού συστήματος λόγω έντονου στρες, αλλά μπορεί να φανούν χρήσιμα σε κάποιες περιπτώσεις έντονης κατάπτωσης ή αδράνειας, επειδή δίνουν προσωρινά ενέργεια. Πολλά περιέχουν αλκαλοειδή, που μπορεί να χρειάζονται προσοχή στην κατανάλωση.

• Πικρά
  Τα πικρά συστατικά των φυτών έχουν πολλαπλά οφέλη στο πεπτικό σύστημα και κατά προέκταση επηρεάζουν τη νοητική λειτουργία και τη διάθεση. Χρησιμοποιούνται ειδικά για την κατάθλιψη και τη νευρική ατονία. Έχουν πολλές αντενδείξεις, μεταξύ των οποίων στην εγκυμοσύνη και σε πολλά προβλήματα του πεπτικού.

• Προσαρμογόνα
  Βοηθούν τον οργανισμό να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα το στρες, μειώνοντας την αντίδραση στρες του οργανισμού και εμποδίζοντας ή καθυστερώντας την εξάντληση του οργανισμού και του νευρικού συστήματος.

• Αποτοξινωτικά του ήπατος
  Το ήπαρ είναι υπεύθυνο για την αποβολή της περίσσειας αδρεναλίνης που παράγεται κατά την αντίδραση στρες. Όταν παράγονται υπερβολικά μεγάλες ποσότητες αδρεναλίνης συσσωρεύονται, επιβαρύνοντας τη λειτουργία του ήπατος και προκαλώντας συναισθηματική ανισορροπία. Τα αποτοξινωτικά του ήπατος είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για την αντιμετώπιση των παρενεργειών ψυχιατρικών φαρμάκων ή άλλων ουσιών. Υποστηρίζουν γενικά το μεταβολισμό προκαλώντας αίσθηση ευφορίας και ζωντάνιας.

*** όλα τα βότανα ενδέχεται να έχουν παρενέργειες, αντενδείξεις και αλληλεπιδράσεις και όλα έχουν συγκεκριμένες προτάσεις για θεραπευτικές δοσολογίες. Συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό πριν αποφασίσετε να καταναλώσετε βότανα, ειδικά εάν έχετε χρόνια ή σοβαρά προβλήματα υγείας, αν είστε έγκυος ή θηλάζουσα.
* Έμαθα για τις αντικαταθλιπτικές δράσεις της Ακακίας από την αγαπητή φίλη και Ανθοθεραπεύτρια Έλενα Γκόγκου, που την ευχαριστώ.

Η Κωνσταντίνα Λίτσα σπούδασε Βοτανοθεραπεία στη Σχολή Επαγγελμάτων Υγείας του Πανεπιστημίου Napier στο Εδιμβούργο,στη Σκωτία. Έπειτα έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη "Συμβουλευτική Ψυχολογία στη Δημόσια Υγεία" και εκπαιδεύτηκε στη Συμβουλευτική (Solution Focused Counselling και Προσωποκεντρική Συμβουλευτική). Από το 2007 εργάστηκε ως Φυτοθεραπεύτρια στη Βρετανία, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και σε κοινοτικά προγράμματα σχεδιασμένα για ευάλωτες ομάδες, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Για 3 χρόνια ήταν μέλος της ομάδας Αγωγής Υγείας του Δήμου του Εδιμβούργου,όπου εργαζόταν με εφήβους σε Γυμνάσια και έλαβε μέρος σε Βρετανικά προγράμματα εκπαίδευσης που αφορούσαν στην ανάπτυξη αυτοπεποίθησης και περιβαλλοντολογικής συνείδησης σε σχολεία. Συμμετείχε για 7 χρόνια στην ομάδα Herbal Scotland, όπου προσέφερε Πρώτες Βοήθειες με Βότανα σε Διεθνή Φεστιβάλ. Από τον Αύγουστο του 2011, ζει στην Ελλάδα, όπου εργάζεται ως Βοτανοθεραπεύτρια και προωθεί τις αρχές της Αειφόρου Καλλιέργειας (Permaculture).Έχει συνεργαστεί με πολλές τοπικές ομάδες και παραδίδει σεμινάρια αυτάρκειας και πρακτικά εργαστήρια με στόχο την εκπαίδευση για την αυτοδιαχείριση της υγείας και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

Σύμφωνα με ερευνητές από το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, μόνο 35 λεπτά οποιουδήποτε τύπου άσκησης - υψηλής έντασης, όπως η αερόβια άσκηση ή ο χορός, ή χαμηλής έντασης, όπως η γιόγκα και το stretching - μειώνει καθημερινά τον κίνδυνο κατάθλιψης ή ενός περαιτέρω καταθλιπτικού επεισοδίου, ακόμη και σε άτομα που έχουν γενετική προδιάθεση για αυτό το πρόβλημα. Αφού έψαξαν σε μια βάση δεδομένων με πληροφορίες για την υγεία περίπου 8.000 ατόμων, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι όσοι είχαν γενετική προδιάθεση είχαν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν κατάθλιψη τα επόμενα χρόνια - εκτός και αν ασκούνταν για περίπου δύο ώρες την εβδομάδα.
Ο κίνδυνος μειώνεται περαιτέρω όσο περισσότερη είναι η άσκηση. Κάθε επιπλέον τέσσερις ώρες σωματικής άσκησης την εβδομάδα συμβάλει στη μείωση κατά 17% του κινδύνου ενός νέου καταθλιπτικού επεισοδίου. Αν και η κατάθλιψη πλήττει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού παγκοσμίως, η ιατρική έχει λίγες, μακροπρόθεσμες απαντήσεις στο πρόβλημα. 
Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι η άσκηση είναι μια από τις επιλογές για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και η έρευνά τους συνεχίζεται σε άλλες προσεγγίσεις.

(Πηγή: Depression and Anxiety, 2019; published online: https://doi.org/10.1002/da.22967)

Η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια που επηρεάζει περισσότερο από το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού. Μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους κάθε ηλικίας και φύλου, ακόμα και παιδιά.
Δεν μιλάμε για μια πεσμένη διάθεση, μια πρόσκαιρη συναισθηματική μελαγχολία, ή κυκλοθυμία. Μιλάμε για μια σοβαρή ασθένεια που σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε μορφές αυτοκαταστροφής ή ακόμα χειρότερα σε αυτοκτονία. Αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου των νέων μετά τα τροχαία ατυχήματα.
Δεν ξυπνάμε ένα ωραίο πρωί και η κατάθλιψη μας χτυπάει την πόρτα δυνατά για να την πάρουμε χαμπάρι. Έρχεται σιγά σιγά και πολλές φορές ύπουλα, κάτι σαν απώλεια ενδιαφέροντος και ευχαρίστησης, κάτι σαν έντονη και ανεξήγητη κούραση και άλλοτε κάπως πιο πολύπλοκα, με αισθήματα αναξιότητας και ενοχής. Αν επιμείνουν, αρχίζουν να καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο χώρο οι αρνητικές σκέψεις, η θλίψη και η μελαγχολία. Ίσως μετά να έρθει μια σταδιακή απόσυρση με το αίσθημα της ματαιότητας αγκαλιά. Το άτομο νιώθει αβοήθητο, μόνο, ή εγκαταλελειμμένο, νιώθει ότι βρίσκεται σε αδιέξοδο και βιώνει απελπισία.
Οι εξωτερικοί παράγοντες, το περιβάλλον, οι κρίσεις, οι ξαφνικές αλλαγές, οικονομικά προβλήματα, ένα κακό διαζύγιο, μπορούν να γίνουν αφορμές ή αιτίες για να βρεθεί κάποιος να θλίβεται βαθιά, αλλά δεν καταλήγουν όλοι στην κατάθλιψη. Ούτε και είναι κληρονομική.
Αν περνάς μια δύσκολη περίοδο και υποψιάζεσαι πως κάτι συμβαίνει που δεν σε αφήνει να ορθοποδήσεις, άσε τις ντροπές και τα ταμπού στην άκρη και ζήτα βοήθεια από έναν ειδικό που δεν θα σε ρίξει στα ψυχοφάρμακα. Αν περνάς απλά μια περίοδο στενάχωρη θα σε βοηθήσει πολύ:

• να καταλάβεις τι σε προβληματίζει,
• γιατί σε βαραίνει τόσο πολύ,
• να ανακαλύψεις τρόπους εσωτερικής ενδυνάμωσης,
• να μάθεις τεχνικές χαλάρωσης και
• πώς μπορείς να παρακινήσεις τον εαυτό σου να λάβει ξανά την χαρά.

Η χαρά είναι φάρμακο που σε μικρές ή μεγάλες δόσεις κάνει θαύματα, αλλά ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε βαθιά κατάθλιψη δεν μπορεί να εκτιμήσει τίποτα, ούτε να ανταποκριθεί. Όσο κι αν θέλουν οι φίλοι ή άλλοι οικείοι να βοηθήσουν, μόνο ένας ειδικός μπορεί να το καταφέρει. Φυσικά δεν λέμε να σηκώνουμε τα χέρια ψηλά όταν έχουμε κοντά μας έναν καταθλιπτικό άνθρωπο, αλλά να μην έχουμε υπερβολικές προσδοκίες από τις προσπάθειές μας. Ούτε να νιώθουμε ενοχές αν δεν καταφέρνουμε πράγματα μαζί του.
Το θέμα όμως είναι να μην φτάνουμε ποτέ να δούμε τον εαυτό μας να κατασπαράζεται από το τέρας της κατάθλιψης όπως περιγράφουν πολλοί. Και για να γίνει αυτό, θα πρέπει:

1. Να αναγνωρίζουμε έγκαιρα τις αδυναμίες μας, αυτές που μας εμποδίζουν να σηκωθούμε με ψηλά το κεφάλι και με κέφι για την ζωή.
2. Να μην ντρεπόμαστε να ζητήσουμε βοήθεια από κάποιον, αρκεί να τον εμπιστευόμαστε.
3. Να κάνουμε ευγενική αυτοκριτική και αυτογνωσία χωρίς να αυτομαστιγωνόμαστε όταν τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά.
4. Να έχουμε θετική εστίαση προς τα πράγματα, την ζωή τον εαυτό μας.
5. Να ψάχνουμε και να βρίσκουμε λόγους να αγαπάμε την ζωή, την φύση και τους άλλους
6. Να βρίσκουμε τρόπους να ξεφεύγουμε για λίγο από το όποιο πρόβλημα, μέσα από ευχάριστες και απολαυστικές δράσεις για να βρίσκουμε ανακούφιση.
7. Να επιδιώκουμε να χαιρόμαστε και να δημιουργούμε πηγές χαράς, όχι μόνο για τον εαυτό μας αλλά και τους άλλους.
8. Να κάνουμε ταξίδια μικρά ή μεγάλα αλλάζοντας παραστάσεις, γνωρίζοντας άλλους ανθρώπους και κουλτούρες.
9. Να έχουμε ένα όμορφο χόμπι που να αγαπάμε να κάνουμε τακτικά.
10. Να βγαίνουμε περιπάτους στην φύση. Ειδικά τα μπάνια στην θάλασσα είναι άκρως θεραπευτικά και χαλαρωτικά.
11. Ο ήλιος είναι μέγας θεραπευτής κατά της κατάθλιψης, αλλά σε ισορροπημένες δόσεις χωρίς γυαλιά και αντιηλιακό.
12. Να μην τρώμε καθημερινά κρέας. Να βάζουμε ξηρούς καρπούς στην διατροφή μας και ωραία φρούτα εποχής.
13. Να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας με όλα τα υπέροχα και με όλα τα αδύναμα του χαρακτήρα μας ή του σώματός μας. Μπορεί να γίνει ο καλύτερος εχθρός αν δεν τον φροντίσουμε, αλλά και ο καλύτερος και πιο πιστός μας φίλος αν του φερθούμε με τρυφερότητα και ευγένεια.
14. Να μπαίνουμε ως επί τούτου και συχνά σε κατάσταση ευγνωμοσύνης για όσα ήδη έχουμε, για όσα μας δίνονται, για όσα θαυμαστά βιώνουμε. Και πιστέψτε με, είναι πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζετε.

Ξέρω πως η εποχή μας ευνοεί τα δυσάρεστα συναισθήματα και κάνει πόλεμο στα θετικά, αλλά εκεί βρίσκεται η δική μας «μαγκιά» και δύναμη. Στα εύκολα και στα ωραία όλοι είμαστε καλοί, χαρούμενοι, και φαινόμαστε δυνατοί, αλλά στα δύσκολα είναι που δοκιμάζονται οι αντοχές μας σε όλα τα επίπεδα. Δοκιμάζεται ο αληθινός εαυτός μας, τα πραγματικά μας εφόδια. Και τότε όλα βγαίνουν στην επιφάνεια.
Κρατάτε το τιμόνι της ζωής σταθερό ακόμα και στις φουρτούνες, έχοντας ενισχύσει με πολλούς τρόπους τον εαυτό σας. Τα σκαμπανεβάσματα στα κύματα θα είναι γνώση και εμπειρία, θα είναι προστιθέμενη δύναμη και όχι λόγος για να εγκαταλείψετε το σκάφος. Σας αξίζει να είστε ένας υπέροχος και δυνατός καπετάνιος γεμάτος σοφία και χαρά για τα ταξίδια της ζωής. Και είμαι σίγουρη πως το μπορείτε αν το θελήσετε πραγματικά!

 Δείτε την εκπομπή στο κανάλι μας Holistic Life TV

Η Νάνσυ Φωτοπούλου ξεκίνησε να ασχολείτε με τις εναλλακτικές θεραπείες στην Ταϊλάνδη όπου διδάχθηκε στην σχολή Old Medicine Hospital την αρχαία γνώση των χειροπρακτικών και στην Ελλάδα τις ενεργειακές θεραπείες. Εκπαιδεύτηκε στο N.L.P. (Νευρογλωσσικός Προγραμματισμός) και το συνδυάζει με το ThetaHealing® στο οποίο πήρε έξι (6) τομείς-εκπαιδεύσεις και που αγαπά πολύ να δουλεύει συνδυαστικά. Για 5 χρόνια φοίτησε παράλληλα σε ιδιωτικές ακαδημίες και σεμινάρια μεθόδων αυτοβελτίωσης και προσωπικής ανάπτυξης. Για 2 έτη συμμετείχε σε ομάδα αυτογνωσίας και 2 έτη σε θεραπευτική ομάδα ψυχοδράματος. H Νάνσυ Φωτοπούλου είναι απόφοιτη: Tου επιμορφωτικού τμήματος Λογοθεραπείας και Συμβουλευτικής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών - Tου ανοιχτού Πανεπιστημίου Αιγαίου στο τμήμα Ψυχικής & Κοινοτικής Υγείας - Του Life & Executive Coaching του Πανεπιστημίου Αιγαίου σε συνεργασία με το Μητροπολιτικό Κολλέγιο Αθηνών. Την εμπνέει η ζωή και η φύση, όπως και οι άνθρωποι που ξέρουν να κατανοούν, να χαμογελούν, να αγαπούν και να δίνουν.