Για πρώτη φορά, ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ έχουν περιγράψει πώς συμβαίνει αυτό σε ποντίκια και έχουν εντοπίσει τον συγκεκριμένο πληθυσμό μικροβίων του εντέρου που ρυθμίζει τόσο την τοπική όσο και τη συστημική ανοσοαπόκριση για να αποκρούσει τους ιικούς εισβολείς.

Η εργασία, που δημοσιεύθηκε στις 18 Νοεμβρίου στο Cell, επισημαίνει μια ομάδα μικροβίων του εντέρου και ένα συγκεκριμένο είδος μέσα σε αυτή, που προκαλεί τα ανοσοκύτταρα να απελευθερώσουν χημικές ουσίες που απωθούν τον ιό γνωστές ως ιντερφερόνες τύπου 1. Οι ερευνητές εντόπισαν το ακριβές μόριο - που μοιράζονται πολλά βακτήρια του εντέρου σε αυτήν την ομάδα - που ξεκλειδώνει την ανοσο-προστασία. Αυτό το μόριο, σημείωσαν οι ερευνητές, δεν είναι δύσκολο να απομονωθεί και θα μπορούσε να γίνει η βάση για φάρμακα που ενισχύουν την αντιική ανοσία στον άνθρωπο.

Η ομάδα προειδοποιεί ότι τα αποτελέσματα πρέπει να επιβεβαιωθούν σε περαιτέρω μελέτες σε ζώα και στη συνέχεια να αναπαραχθούν σε ανθρώπους, αλλά τα ευρήματα δείχνουν μια νέα στρατηγική που θα μπορούσε να βοηθήσει στην ενίσχυση της αντιικής προστασίας στους ανθρώπους.

"Δεδομένου του κρίσιμου ρόλου που διαδραματίζουν οι ιντερφερόνες στην ασθένεια και την υγεία, η ταυτοποίηση ενός βακτηριακού μορίου που μπορεί να προκαλέσει προστατευτική σηματοδότηση ιντερφερόνης δείχνει μια πολλά υποσχόμενη νέα προσέγγιση για την ανάπτυξη μιας θεραπευτικής ένωσης που θα μπορούσε να ενισχύσει την αντιιική ανοσία για να μειώσει τον κίνδυνο για ιογενείς λοιμώξεις", αναφέρει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Dennis Kasper, καθηγητής ανοσολογίας στο Ινστιτούτο Blavatnik της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ.

Το ανθρώπινο σώμα, όπως και των άλλων θηλαστικών, αποικίζεται από τρισεκατομμύρια μικρόβια - βακτήρια, ιούς, μύκητες - που συλλογικά αναφέρονται ως μικροβιοκοινότητες. Οι τρέχουσες εκτιμήσεις δείχνουν ότι υπάρχουν περίπου τόσα βακτηριακά κύτταρα όσα τα ανθρώπινα κύτταρα στο ανθρώπινο σώμα και περίπου εκατό φορές περισσότερα βακτηριακά γονίδια από τα ανθρώπινα γονίδια, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων βρίσκεται στην κατώτερη γαστρεντερική οδό.

Η σηματοδότηση ιντερφερόνης σε χαμηλά επίπεδα, που προσφέρει προστασία κατά των ιών απουσία ενεργού λοίμωξης υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους λίγο μετά τη γέννηση, αλλά πού και πώς συμβαίνει αυτή η σηματοδότηση παρέμεινε ασαφής. Αυτή η εργασία παρέχει μια εξήγηση για αυτό το φαινόμενο, αποδεικνύοντας ότι αυτή η προστατευτική απόκριση προκύπτει από ανοσοκύτταρα που βρίσκονται στα τοιχώματα του παχέος εντέρου. Αυτά τα κύτταρα, σύμφωνα με την εργασία, απελευθερώνουν προστατευτικές ιντερφερόνες όταν διεγείρονται από ένα επιφανειακό μόριο που βρίσκεται πάνω στη μεμβράνη ενός συγκεκριμένου βακτήριου του εντέρου.

Σε μια σειρά πειραμάτων που διεξήχθησαν σε κύτταρα και σε ζώα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα από αυτά τα μικρόβια, το Bacteroides fragilis, που υπάρχει στην πλειονότητα των ανθρώπινων εντέρων, ξεκινά έναν καταρράκτη σηματοδότησης που προκαλεί τα ανοσοκύτταρα στο έντερο να απελευθερώσουν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται ιντερφερόνη-βήτα, μια σημαντική ανοσολογική χημική ουσία που παρέχει προστασία κατά των ιών με δύο τρόπους: προκαλεί τα κύτταρα που έχουν μολυνθεί από ιούς να αυτοκαταστραφούν και επίσης διεγείρει άλλες κατηγορίες ανοσοκυττάρων να επιτεθούν στον ιό.

Συγκεκριμένα, τα πειράματα έδειξαν ότι ένα μόριο που βρίσκεται στην επιφάνεια του βακτηρίου ενεργοποιεί την απελευθέρωση ιντερφερόνης-βήτα ενεργοποιώντας την οδό σηματοδότησης που ονομάζεται TLR4-TRIF. Αυτό το βακτηριακό μόριο διεγείρει ένα μονοπάτι ανοσο-σηματοδότησης που ξεκινά από έναν από τους εννέα υποδοχείς (TLR) που αποτελούν μέρος του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος. Η οδός ενεργοποιείται όταν οι πρωτεΐνες στην επιφάνεια των ανοσοκυττάρων αναγνωρίζουν συγκεκριμένα μοριακά μοτίβα στην επιφάνεια διαφόρων μολυσματικών οργανισμών και επιστρατεύουν την ανοσολογική άμυνα έναντι αυτών των εισβολέων μέσω μιας από τις εννέα οδούς.

Πειράματα που διεξήχθησαν από την ομάδα του Dennis Kasper έδειξαν ότι το B. fragilis ξεκλειδώνει μία από αυτές τις οδούς σηματοδότησης όταν το επιφανειακό του μόριο επικοινωνεί με ανοσοκύτταρα του παχέος εντέρου μέσω των υποδοχέων TLR-4 TRIF για να εκκρίνουν ιντερφερόνη-βήτα που απωθούν τον ιό.

Επειδή το συγκεκριμένο επιφανειακό μόριο που ξεκλειδώνει αυτόν τον καταρράκτη δεν είναι μοναδικό για το B. fragilis και υπάρχει επίσης σε πολλά άλλα βακτήρια του εντέρου της ίδιας οικογένειας, οι ερευνητές εξέτασαν εάν παρόμοια ανοσολογική σηματοδότηση θα μπορούσε να προκληθεί από άλλα βακτηριακά είδη που φέρουν αυτό το μόριο. Έτσι επιπλέον πειράματα σε μια ομάδα ποντικών απέδειξε ότι μεμβράνες που περιέχουν αυτό το μόριο που βρέθηκαν σε πολλά άλλα είδη της βακτηριακής οικογένειας Bacteroides θα μπορούσαν να ξεκινήσουν με επιτυχία παρόμοια σηματοδότηση - ένα εύρημα που δείχνει μια ευρύτερη ανοσο-προστατευτική σηματοδότηση κοινή σε ένα ευρύ φάσμα βακτηρίων του εντέρου.

Για να προσδιορίσουν εάν το B. fragilis θα μπορούσε να προστατεύσει τα ζώα από μολύνσεις, οι ερευνητές δοκίμασαν δύο ομάδες ποντικών, μια που έλαβε αντιβιοτικά για να μειώσει το μικροβίωμα του εντέρου τους και μία ομάδα όπου είχαν κανονικό μικροβίωμα. Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέθεσαν τα ζώα των δύο ομάδων σε ιό φυσαλιδώδους στοματίτιδας (VSV), έναν ιό που μολύνει σχεδόν όλα τα θηλαστικά αλλά οδηγεί σε μεγάλο βαθμό σε ασυμπτωματικές μολύνσεις στον άνθρωπο. Σε σύγκριση με ποντίκια που δεν έλαβαν αντιβιοτικά και είχαν ακέραιο εντερικό μικροβίωμα, τα ζώα που έλαβαν αντιβιοτικά και είχαν μειωμένο εντερικό μικροβίωμα, είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ενεργές λοιμώξεις μετά την έκθεση στον ιό και επίσης είχαν σοβαρότερη ασθένεια όταν μολύνθηκαν. Τα αποτελέσματα έδειξαν το ρόλο των μικροβίων του εντέρου στην πρόκληση προστατευτικής σηματοδότησης ιντερφερόνης-β και στην ενίσχυση της φυσικής αντοχής σε ιογενείς λοιμώξεις. Είναι ενδιαφέρον ότι δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ των ποντικών που δεν είχαν υποδοχείς για ιντερφερόνη-βήτα, ανεξάρτητα από το εάν είχε εξαντληθεί το μικροβίωμα του εντέρου τους. Οι παρατηρήσεις επιβεβαίωσαν ότι ακριβώς μέσω της σηματοδότησης της ιντερφερόνης-βήτα το μικροβίωμα ασκεί τα προστατευτικά του αποτελέσματα.

Τέλος, για να διερευνήσουν εάν το επιφανειακό μόριο του B. fragilis που ενεργοποιεί τη σηματοδότηση ιντερφερόνης στα κύτταρα θα μπορούσε επίσης να ρυθμίσει τον τρόπο με τον οποίο τα ζώα ανταποκρίνονται σε μια ιογενή λοίμωξη, οι ερευνητές έδωσαν σε ζώα με μειωμένο μικροβίωμα μια καθαρή μορφή του μορίου στο πόσιμο νερό τους. Όταν, λίγες μέρες αργότερα, τα ζώα εκτέθηκαν σε VSV, αυτά στα οποία είχε δοθεί το μόριο είχαν αξιοσημείωτα ηπιότερες λοιμώξεις και πανομοιότυπη επιβίωση σε σχέση με τα ποντίκια με ακέραιο εντερικό μικροβίωμα και άθικτη ανοσολογική άμυνα.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι η συμπλήρωση με αυτό το κοινό μικροβιακό μόριο είναι επαρκής για την αποκατάσταση των προστατευτικών αποτελεσμάτων όλου του μικροβιώματος σε ζώα με μειωμένο εντερικό μικροβίωμα.

Πηγές: Harvard Medical School , Journal Article

Πόσο καιρό μπορούμε να υπολογίσουμε ότι θα ζήσουμε; Νέα έρευνα δείχνει ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ζήσουν έως και 500 χρόνια - αρκεί να έχουμε σε καλή συνεργασία τις δύο κυτταρικές οδούς: IIS (σηματοδότηση ινσουλίνης) και TOR (ανίχνευση θρεπτικών ουσιών).
Μέχρι να φτάσουμε όμως σε αυτό το επίπεδο ώστε να ζούμε αυτές τις Βιβλικές σε διάρκεια ζωές, ο τρέχων στόχος είναι να φτάσουμε και ίσως να ξεπεράσουμε τα 120 χρόνια. Δεν το έχουν καταφέρει πολλοί. Το γηραιότερο άτομο του οποίου η ημερομηνία γέννησης έχει επαληθευτεί ήταν η Γαλλίδα Jeanne Calment, η οποία πέθανε το 1997 σε ηλικία 122 ετών.
Οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί εκατονταετών ανθρώπων βρίσκονται στην Ιαπωνία, και ενώ οι αριθμοί μπορεί να έχουν διογκωθεί προκειμένου να λαμβάνουν παροχές, τα πραγματικά στοιχεία εξακολουθούν να είναι υψηλά, με περίπου 42 στους 100.000 Ιάπωνες να ζουν μέχρι τα 100 και πέραν αυτών. Εντυπωσιασμένοι από το φαινόμενο αυτό, οι ερευνητές έχουν αναλύσει τον τρόπο ζωής των ανθρώπων αυτών και έχουν βρει πέντε χρυσούς κανόνες για μακροζωία:

1.Τρώτε υγιεινά (και αποφύγετε τα επεξεργασμένα τρόφιμα)
Οι άνθρωποι που τρώνε τακτικά επεξεργασμένες τροφές υποφέρουν περισσότερο από χρόνιες ασθένειες και ζουν λιγότερο από εκείνους που ακολουθούν μια πιο υγιεινή διατροφή με τροφές ολικής άλεσης, ψάρια, φρούτα και λαχανικά.
Υπάρχει μια σημαντική διαφορά στην υγεία και τη μακροζωία των ανθρώπων σε πολλές από τις πόλεις των ΗΠΑ όπου τρώνε τακτικά πατατάκια, ζαχαρούχα ποτά, γλυκά, επεξεργασμένα δημητριακά και επεξεργασμένα προϊόντα κρέατος σε σύγκριση με εκείνες τις «υγιεινές» περιοχές, όπου οι άνθρωποι ζουν πιο συχνά έως και άνω των 100 ετών χωρίς να πάσχουν από χρόνιες ασθένειες, λένε οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο George Washington.¹ 

2. Αποφύγετε το στρες
Ενώ το στρες μικρής διάρκειας μπορεί να ωφελεί, το χρόνιο στρες – συχνά το αποτέλεσμα του να νιώθει κανείς αβοήθητος ή εκτός ελέγχου – μπορεί να πυροδοτήσει πολλά προβλήματα υγείας, κυρίως σχετιζόμενα με την καρδιά. Σϋμφωνα με μελέτη, οι καρδιοπάθειες και τα εγκεφαλικά επεισόδια είναι πιο συχνά σε άτομα που υποφέρουν από μακροχρόνιο στρες.²

3. Γίνετε μέλη μίας κοινότητας
Μην απομονώνεστε και μη μένετε μόνοι. Αντίθετα, βρείτε μία κοινότητα ή μία ομάδα στην οποία μπορείτε να ενταχθείτε και να λειτουργείτε ως μέλη της – θα μπορούσε να είναι μία ερασιτεχνική ομάδα θεάτρου, η τοπική εκκλησία, ένας περιπατητικός σύλλογος κ.λπ- και αυτό θα σας βοηθήσει να ζήσετε περισσότερο. Αυτό συχνά το ονομάζουν «Roseto effect», από την μικρή πόλη στην Pennsylvania όπου εγκαταστάθηκε μία ομάδα Ιταλών μεταναστών. Όσο ήταν σχετικά φτωχοί, ζούσαν κοντά ο ένας στον άλλο και ζούσαν πολύ περισσότερο από το συνηθισμένο Αμερικανικό προσδόκιμο ζωής. Όταν όμως έγιναν πιο εύποροι και εγκαταστάθηκαν σε μεγαλύτερα σπίτια και δεν έβλεπαν τόσο συχνά τους φίλους - συντοπίτες τους, άρχισαν να πεθαίνουν στην ίδια ηλικία με το μέσο Αμερικανό.³

4. Παραμείνετε δραστήριοι
Όχι, αυτό δε σημαίνει να ιδρώνετε στα γυμναστήρια όταν είστε 70 ετών. Ωστόσο, οποιαδήποτε συνεχής δραστηριότητα, από το ποδήλατο μέχρι το περπάτημα ή την κηπουρική, μπορεί να σας βοηθήσει να ζήσετε περισσότερο.⁴

5. Αποκτήστε μία αίσθηση σκοπού στη ζωή
Χρειάζεστε ένα λόγο για να ξυπνάτε το πρωί. Είναι μία αίσθηση σκοπού, ή ένα συναίσθημα αξίας που έχει σημασία για τους άλλους και μπορεί να κάνει τη διαφορά. Οι Γιαπωνέζοι το ονομάζουν «ikigai», που μεταφράζεται ως «μία ζωή που αξίζει να ζεις». Οι γιατροί το ονομάζουν «ευσυνειδησία». Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι στη Φινλανδία ανακάλυψαν ότι οι άνθρωποι με χαμηλή «ευσυνειδησία» πεθαίνουν νωρίτερα από εκείνους που έχουν στόχους και μία αίσθηση σκοπού στη ζωή.⁵

Και υπάρχουν ακόμα τρεις…

Άλλοι ερευνητές μελετώντας τη μακροζωία κατέληξαν σε μερικές ακόμα ιδέες που μπορεί να προσθέσει κανείς στου 5 χρυσούς κανόνες:

1. Μην τρώτε πολύ από οτιδήποτε

Το να τρώτε λιγότερο σε κάθε γεύμα, περιορίζοντας τις ώρες που τρώτε, ή ακόμα και νηστεύοντας μερικές μέρες τη βδομάδα – όπου η πρόσληψη είναι περίπου 700 θερμίδες – θα μπορούσε να σας βοηθήσει να ζήσετε περισσότερο. Μάλιστα, ο περιορισμός θερμίδων είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να επιβραδύνετε όλους τους συνήθεις βιολογικούς δείκτες γήρανσης, υποστηρίζουν οι ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Bari στην Ιταλία.⁶

2. Αλλά όταν το κάνετε, βεβαιωθείτε ότι καταναλώνετε πολλές αντιοξειδωτικές τροφές

Υπάρχουν πολλές υγιεινές τροφές που μπορείτε να φάτε, αλλά τα αντιοξειδωτικά είναι από τις πιο σημαντικές. Τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά περιλαμβάνουν την μαύρη σοκολάτα, όλα τα είδη μούρων (μαύρα μούρα, φράουλες, μύρτιλα, γκότζι κ.α.), την αγκινάρα, το κέιλ και το σπανάκι.

3. Φερθείτε καλά στο έντερό σας

Υπάρχει κάτι διαφορετικό στους αιωνόβιους, πέρα από τη μεγάλη τους ηλικία. Φαίνεται να έχουν καλύτερα γονίδια και ξεχωριστό περιβαλλοντικό και πολιτιστικό υπόβαθρο, λένε οι ερευνητές στο πανεπιστήμιο της Bologna στην Ιταλία. Αλλά πάνω από όλα, έχουν ένα υγιές έντερο, με υγιές εντερικό μικροβίωμα, με μία ποικιλία βακτηρίων που φαίνεται ότι επηρεάζεται τόσο από τη θετική στάση όσο και από την υγιεινή διατροφή.⁷

Βιβλιογραφικές αναφορές

1 Curr Treat Options Gastroenterol, 2019; 17: 577–86

2 BMJ, 1997; 314: 553–8

3 Am J Public Health, 1992; 82: 1089–92

4 Br J Sports Med, 2015; 49: 743-8

5 J Pers, 2019 Sep 8; doi: 10.1111/jopy.12513

6 Clin Interv Aging, 2017; 12: 1887–902

7 Mech Aging Dev, 2017; 165: 180–4

Χιλιάδες επιστήμονες και ειδικοί στον τομέα της υγείας συμμετέχουν σε μια παγκόσμια κίνηση προειδοποίησης για τα «σοβαρά προβλήματα» που προκαλούν οι πολιτικές lockdown. 
Σχεδόν 6.000 ειδικοί, συμπεριλαμβανομένων δεκάδων από το Ηνωμένο Βασίλειο, λένε ότι η προσέγγιση έχει καταστροφικές επιπτώσεις σε σωματικό, ψυχικό και κοινωνικό επίπεδο.
Ζητούν να επικεντρωθεί η προστασία στις ευάλωτες ομάδες και οι υγιείς άνθρωποι να συνεχίσουν τη ζωή τους φυσιολογικά.
To "κύμα" της διακήρυξης αυτής προκάλεσε την ανησυχία και τις αντιδράσεις της επιστημονικής κοινότητας.

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε (στην Ελληνική γλώσσα) την "Διακήρυξη του Great Barrington". 

Στην ίδια σελίδα μπορειτε να υπογράψετε την διακήρυξη.

Η μετάφραση της διακήρυξης έγινε από τον Γεώργιο Νικολαΐδη

BBC news : Coronavirus: Health experts join global anti-lockdown movement 

Η τοποθέτηση οδοντιατρικών εμφυτευμάτων είναι μία μέθοδος που χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική από το 1960. Το ποσοστό επιτυχίας τους ήταν σχετικά μικρό αλλά με την πάροδο του χρόνου, το καθαρό τιτάνιο καθιερώθηκε σαν υλικό κατασκευής τους, ανεβάζοντας το ποσοστό επιτυχίας τους στο 95 τις εκατό σε βάθος 15 χρόνων.

Μπορούμε λοιπόν να πούμε με σιγουριά ότι τα εμφυτεύματα από καθαρό τιτάνιο είναι μια από τις πιο ασφαλείς μεθόδους στην σύγχρονη οδοντιατρική.

Ομοιοπαθητική και εμφυτεύματα

Η βοήθεια της ομοιοπαθητικής στην καλή πρόγνωση των εμφυτευμάτων είναι μεγάλη. Ο ειδικός ομοιοπαθητικός μπορεί να προετοιμάσει τον ασθενή του πριν την επέμβαση με τα κατάλληλα φάρμακα, ώστε να αποφύγει τον πόνο, το αιμάτωμα και το οίδημα (πρήξιμο).

Στην 25χρονη χρησιμοποίηση της ομοιοπαθητικής στην πρακτική μας, είδαμε με χαρά τους ασθενείς να μην πονάνε μετά τις επεμβάσεις, να έχουν πολύ μικρά και μειωμένης διάρκειας οιδήματα και απουσία αιματώματος. Φάρμακα όπως τα: Ledum, Arnica, Ruta, Νatrium Sulp, Symphytum, Apis, Calcarea Phosphoprica και Hypericum, SarcoIactic Acid, China, είναι χρήσιμα σε αυτό το τομέα.

Οι στοματοπλύσεις με φυτικά βάμματα, μειώνουν τη χρήση χημικών αντισηπτικών και επιταχύνουν την επούλωση.

Η βοήθεια της ομοιοπαθητικής δεν σταματάει εδώ. Με βάση τα όσα γνωρίζουμε και έχουμε ήδη εφαρμόσει από το 1989, ασθενείς με γενικά προβλήματα υγείας όπως διαβήτη (ελεγχόμενο), οστεοπόρωση ή άτομα προχωρημένης ηλικίας, μπορούν να αποφύγουν προβλήματα με τα εμφυτεύματά τους δυναμώνοντας την άμυνα του οργανισμού και την ποιότητα μεταβολισμού (λειτουργίας) του οστού, με την κατάλληλη φυτοθεραπευτική και ομοιοπαθητική αγωγή.

Τι είναι τα οδοντιατρικά εμφυτεύματα;

Είναι τεχνητές ρίζες δοντιών κατασκευασμένες από καθαρό τιτάνιο που σκοπό έχουν την αντικατάσταση των χαμένων φυσικών δοντιών.

Τα εμφυτεύματα έχουν σχήμα κοχλία (βίδας). Ο ειδικός εμφυτευματολόγος θα αποφασίσει το μήκος και την διάμετρο του εμφυτεύματος που θα χρησιμοποιηθεί, στηριζόμενος στις λεπτομερείς κλινικές και ακτινογραφικές εξετάσεις της γνάθου του ασθενή όσο και στις λειτουργικές και αισθητικές του απαιτήσεις.

Πού χρησιμοποιούνται τα οδοντιατρικά εμφυτεύματα;

Μέχρι πριν λίγα χρόνια η θεραπεία για τους ασθενείς που είχαν χάσει όλα ή τα περισσότερα από τα δόντια τους ήταν η κατασκευή μιας ολικής (μασέλα) ή μερικής οδοντοστοιχίας (βιτάλιο ή μηχανάκι).

Πολλοί ασθενείς ανακαλύπτουν με την πάροδο του χρόνου ότι η λύση αυτή δεν μπορεί να αντικαταστήσει με επιτυχία τα φυσικά τους δόντια και παραπονιούνται για αισθητικά προβλήματα, πόνο και δυσφορία κατά τη μάσηση λόγω αστάθειας της οδοντοστοιχίας.

Εάν ήδη φοράτε οδοντοστοιχία γνωρίζετε ίσως τα λειτουργικά και ψυχολογικά προβλήματα που δημιουργούνται όταν η οδοντοστοιχία είναι ασταθής κατά τη διάρκεια της μάσησης, ή όταν μιλάτε ή γελάτε.

Δύο έως οκτώ εμφυτεύματα τοποθετημένα στην πάνω ή στην κάτω γνάθο μπορούν να στηρίξουν μια νέου τύπου οδοντοστοιχία ή γέφυρα, που θα λύσει τα αισθητικά και λειτουργικά σας προβλήματα (μάσηση, ομιλία, γέλιο) με επιτυχία.

Σε περίπτωση που μόνο λίγα δόντια έχουν χαθεί, η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων επιτρέπει την κατασκευή μίας ακίνητης γέφυρας χωρίς τροχισμό των γειτονικών δοντιών για την τοποθέτηση στεφανών.

Είναι τα οδοντιατρικά εμφυτεύματα ασφαλή για τον οργανισμό;

Τα εμφυτεύματα που είναι κατασκευασμένα από  καθαρό τιτάνιο είναι απολύτως ασφαλή. Όλες οι εκτεταμένες και μακρόχρονες κλινικές και εργαστηριακές έρευνες δείχνουν ότι το υλικό αυτό είναι απόλυτα ασφαλές για τον ανθρώπινο οργανισμό, η τοξικότητά του και η πιθανότητα να προκαλέσει τη γέννηση νεοπλασματικών κυττάρων (καρκίνου) είναι μηδενική και η βιοσυμβατότητά του άριστη. Το βιοϋλικό αυτό χρησιμοποιείται με μεγάλη επιτυχία τα τελευταία 25 χρόνια στην ορθοπεδική και γναθοπροσωπική χειρουργική.

Tα τελευταία 15 χρόνια με σκοπό την μείωση του κόστους, έχουν κάνει την εμφάνισή τους εμφυτεύματα που είναι κατασκευασμένα από κράμα τιτάνιου που περιέχει μεγάλες ποσότητες αλουμινίου και βαναδίου. Τα μέταλλα αυτά είναι τοξικά για τα νεφρά, τον νευρικό ιστό και το συκώτι. Οι κατασκευαστές τέτοιων εμφυτευμάτων παραθέτουν στοιχεία που δείχνουν ότι όταν βρίσκονται σε μορφή κράματος αυτή η τοξικότητα δεν υπάρχει. Η προσωπική μου γνώμη είναι να αποφεύγονται τέτοια εμφυτεύματα γιατί δεν μπορούμε να προβλέψουμε πιθανή τοξικότητα σε βάθος πολλών χρόνων μετά την τοποθέτησή τους.

Ποιο είναι το ποσοστό επιτυχίας των οστεοενσωματωμένων εμφυτευμάτων;

Το ποσοστό της επιτυχίας τους είναι πολύ υψηλό και ανέρχεται σε 90-98% για μια μακροχρόνια περίοδο.

Μπορεί οποιοσδήποτε οδοντίατρος να τοποθετήσει οδοντιατρικά εμφυτεύματα;

Αν και κάθε οδοντίατρος έχει το νομικό δικαίωμα να τοποθετήσει εμφυτεύματα, θα πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή στους ασθενείς ότι μόνο ο ειδικός εμφυτευματολόγος είναι αυτός που θα μπορέσει να λύσει με ασφάλεια το πρόβλημά τους.

Τα τελευταία χρόνια τα πιο έγκυρα πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής έχουν ιδρύσει μεταπτυχιακές σπουδές για την εξειδίκευση των οδοντιάτρων στην εμφυτευματολογία.

Ποια είναι τα θεραπευτικά στάδια για την τοποθέτηση των οστεονεσωματούμενων εμφυτευμάτων;

Τα οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα τοποθετούνται στη γνάθο με ειδικά εργαλεία και τοπική (ή σπάνια γενική) αναισθησία. Παραμένουν εμβυθισμένα στο οστό και καλυμμένα από τα ούλα για 2-6 μήνες για να ενσωματωθούν με το οστό της γνάθου.

Η επέμβαση είναι ανώδυνη, δεν συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές, ο δε μετεγχειρητικός πόνος ελέγχεται με συνήθη παυσίπονα (Depon, Ponstan κτλ).

Μετά από αυτήν την περίοδο, αρχίζει η κατασκευή της τελικής προσθετικής εργασίας που θα στηριχτεί στα εμφυτεύματα.

Τα τελευταία 10 χρόνια μειώσαμε τον χρόνο εμβύθισης των εμφυτευμάτων στο οστό, ώστε ο χρόνος θεραπείας να μειωθεί από μήνες σε μερικές ώρες έως 1-2 ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι ο ασθενής έρχεται στο ιατρείο χωρίς δόντια, τοποθετούνται τα εμφυτεύματα και λίγες ώρες μετά, ο ασθενής φεύγει από το ιατρείο με τα καινούρια δόντια του βιδωμένα στα μόλις τοποθετημένα εμφυτεύματα. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν η σκληρότητα του οστού του ασθενούς είναι μεγάλη και ο όγκος του οστού είναι αρκετός.

Τι πρέπει να προσέξει ο ασθενής πριν τοποθετήσει στην στοματική του κοιλότητα οδοντιατρικά εμφυτεύματα.

-Να γίνει η τοποθέτησή τους από ειδικό εμφυτευματολόγο.

-Να πιστοποιηθεί από τον ειδικό εμφυτευματολόγο το είδος και η ποιότητα των εμφυτευμάτων με το ειδικό πιστοποιητικό γνησιότητας.

Δυστυχώς πολύ λίγες μάρκες εμφυτευμάτων έχουν επαρκείς επιστημονικές έρευνες και στοιχεία που να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητά τους σε βάθος 15 και πλέον ετών.

Μεγάλη επίσης προσοχή πρέπει να δοθεί και στο υλικό κατασκευής του σκελετού των στεφάνων [θήκες] και των γεφυρών των τεχνητών δοντιών.

Τα υλικά αυτά θα πρέπει να είναι βιοσυμβατά και να στερούνται τοξικότητας.

Όλα τα υψηλής ποιότητας υλικά συνοδεύονται από τα αντίστοιχα πιστοποιητικά γνησιότητας που κάθε ιατρός πρέπει να δίνει στον ασθενή του. Μην ξεχνάτε ότι τα οδοντιατρικά εμφυτεύματα επικοινωνούν άμεσα με τα κύτταρά σας και παραμένουν σε επαφή με τον οργανισμό σας για μια ολόκληρη ζωή. Κακής ποιότητας υλικά θα είναι καταστροφικά για την γνάθο σας και την υγεία σας.

 O Mηνάς Ρηγάτος εργάστηκε στο Παρίσι από το 1986 μέχρι το 1990, αποκλειστικά σαν Χειρούργος στόματος – Περιοδοντολόγος. Από το 1991 μέχρι το 1998 εργάστηκε σαν Εμφυτευματολόγος και Περιοδοντολόγος στο Οδοντιατρικό Ινστιτούτο Αθηνών στο Ψυχικό. Από το 1998 μέχρι και σήμερα διατηρεί Ιδιωτικό Ομοιοπαθητικό Οδοντιατρείο στη Γλυφάδα. Έχει ιδρύσει το Οδοντιατρικό Ομοιοπαθητικό Ινστιτούτο Γλυφάδας, με σκοπό την διοργάνωση σεμιναρίων και την εκπαίδευση των οδοντιάτρων στην ομοιοπαθητική.