Στο Ηνωμένο Βασίλειο ανεξάρτητη επιτροπή ζητά κρατική ρύθμιση για συμβούλους και ψυχοθεραπευτές. Στην Ελλάδα, ο νόμος 5351/2026 θεσπίζει υποχρεωτική εγγραφή των ψυχολόγων σε νέο Πανελλήνιο Σύλλογο. Η ταυτόχρονη δημοσιοποίηση των εξελίξεων γεννά ερωτήματα, αλλά οι διαφορές τους είναι ουσιαστικές.
Στις 2 Νοεμβρίου 2026, ανεξάρτητη επιτροπή στο Ηνωμένο Βασίλειο δημοσιοποίησε έκθεση που ζητά από την κυβέρνηση να θεσπίσει νομοθετική ρύθμιση για τους συμβούλους και τους ψυχοθεραπευτές. Σήμερα, οι επαγγελματικοί τίτλοι «counsellor» και «psychotherapist» δεν προστατεύονται από τον νόμο και δεν υπάρχει ενιαίο κρατικό σύστημα αδειοδότησης και πειθαρχικού ελέγχου. Λειτουργούν εθελοντικά μητρώα επαγγελματικών οργανισμών, διαπιστευμένα από την Αρχή Επαγγελματικών Προτύπων (PSA). Επειδή η εγγραφή σε αυτά δεν είναι υποχρεωτική, δεν υπάρχει ένα ενιαίο κρατικό μητρώο που να δείχνει ποιοι επαγγελματίες υπάγονται σε κοινά πρότυπα και διαδικασίες λογοδοσίας. [1] Η επιτροπή συνδέει τη ρύθμιση με την προστασία των θεραπευόμενων και τη θέσπιση σαφέστερων προτύπων εκπαίδευσης και δεοντολογίας. Επισημαίνει, παράλληλα, ότι οι επαγγελματίες θα μπορούσαν να προσφέρουν περισσότερες υπηρεσίες: υπολογίζει ότι υπάρχει δυνατότητα για έως 370.000 επιπλέον ώρες θεραπείας την εβδομάδα, ενώ περίπου 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι περιμένουν πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Η έκθεση, ωστόσο, αποτελεί σύσταση προς την κυβέρνηση· η πρόταση δεν έχει ακόμη γίνει νόμος. [1]
Η επιτροπή συγκροτήθηκε το 2025 από επαγγελματικούς φορείς, αλλά λειτούργησε ως ανεξάρτητη. Το αίτημά της αφορά ένα πεδίο όπου ο θεραπευόμενος βρίσκεται συχνά μόνος με τον επαγγελματία και μπορεί να δυσκολεύεται να αξιολογήσει εκ των προτέρων την κατάρτιση ή την καταλληλότητά του. Η ρύθμιση θα μπορούσε να ορίσει κοινά πρότυπα και σαφέστερες διαδικασίες εξέτασης παραπόνων. Η αποτελεσματικότητά της, όμως, θα εξαρτηθεί από το ποιος εφαρμόζει τους κανόνες, με ποια ανεξαρτησία και με ποιες εγγυήσεις δίκαιης διαδικασίας. [1]
Η ελληνική αλλαγή αφορά τους ψυχολόγους
Στην Ελλάδα, η Βουλή ψήφισε στις 29 Οκτωβρίου τον νόμο 5351/2026, ο οποίος δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 2 Νοεμβρίου. Ο νόμος ιδρύει τον Πανελλήνιο Σύλλογο Ψυχολόγων ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και καθιστά υποχρεωτική την εγγραφή των ψυχολόγων που ασκούν το επάγγελμα. Προβλέπει ενιαίο μητρώο, κώδικα δεοντολογίας και πειθαρχικά συμβούλια. [2] Η άδεια άσκησης του επαγγέλματος του ψυχολόγου δεν δημιουργείται τώρα· απαιτείται στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, βάσει του ν. 991/1979. Νέο στοιχείο είναι η υποχρεωτική ένταξη σε έναν ενιαίο δημόσιου δικαίου φορέα, με θεσμικό ρόλο στην τήρηση του μητρώου και στον πειθαρχικό έλεγχο. Έτσι, η ελληνική μεταβολή οργανώνει διαφορετικά ένα ήδη αδειοδοτούμενο επάγγελμα. Η βρετανική πρόταση, αντίθετα, ζητά να θεσπιστεί κρατική ρύθμιση για την ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική, όπου σήμερα οι τίτλοι δεν προστατεύονται νομικά. [1, 2, 3]
Υπάρχει, ωστόσο, και μια ελληνική εκκρεμότητα. Ο νόμος ιδρύει Εθνικό Παρατηρητήριο Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Το Παρατηρητήριο μπορεί να εισηγείται κριτήρια εκπαίδευσης, ειδικότητες και πρότυπα ποιότητας και να συλλέγει σχετικά στοιχεία. Δεν θεσπίζει, όμως, υποχρεωτικό μητρώο ή αντίστοιχο σύστημα αδειοδότησης για όσους χρησιμοποιούν τους τίτλους «ψυχοθεραπευτής» ή «σύμβουλος ψυχικής υγείας». [2, 4]
Σύμπτωση ή κοινή κατεύθυνση;
Οι δύο εξελίξεις έγιναν δημόσια γνωστές σχεδόν ταυτόχρονα. Η ελληνική δημόσια διαβούλευση για το νομοσχέδιο ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου και η Βουλή το ψήφισε στις 29 Οκτωβρίου. Η βρετανική έκθεση δημοσιεύθηκε στις 2 Νοεμβρίου, ως αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που είχε ξεκινήσει το 2025. Επομένως, η σύμπτωση αφορά κυρίως την ολοκλήρωση και τη δημοσιοποίηση δύο ξεχωριστών διαδικασιών. Με βάση τις διαθέσιμες δημόσιες πληροφορίες, δεν τεκμηριώνεται κοινός σχεδιασμός ή συντονισμός τους. [1, 2, 5]
Μπορούμε, όμως, να διακρίνουμε έναν κοινό προβληματισμό: πώς προστατεύεται ο πολίτης όταν αναζητά φροντίδα ψυχικής υγείας και πώς μπορεί να ελέγξει την κατάρτιση και τη λογοδοσία του επαγγελματία. Η απάντηση που δίνουν οι δύο χώρες διαφέρει, επειδή διαφέρουν και τα νομικά κενά που επιχειρούν να αντιμετωπίσουν.
Πίσω από τις συζητήσεις για τη ρύθμιση των επαγγελμάτων βρίσκεται μια ευρύτερη κοινωνική πραγματικότητα: όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν ψυχική υποστήριξη, ενώ οι υπηρεσίες δυσκολεύονται να ανταποκριθούν έγκαιρα. Στην Αγγλία, οι παραπομπές σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας αυξήθηκαν και οι ανοικτές παραπομπές στις κοινοτικές υπηρεσίες έχουν μεγαλώσει σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Στην Ελλάδα, ευρωπαϊκά στοιχεία καταγράφουν υψηλές ανεκπλήρωτες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης, ενώ η οικονομική ανασφάλεια και η κοινωνική απομόνωση αποτελούν πρόσθετες πιέσεις για την ευημερία των πολιτών. Τα δεδομένα αυτά δείχνουν γιατί η ποιότητα, η αξιοπιστία και η επάρκεια της ψυχικής υποστήριξης έχουν αποκτήσει τόσο επείγουσα σημασία.
Πηγές
1. Rachel Hall, The Guardian, 2 Νοεμβρίου 2026. www.theguardian.com
2. Βουλή των Ελλήνων, Ν. 5351/2026, ΦΕΚ 178 Α΄/2.11.2026. hellenicparliament.gr
3. Εθνικό Μητρώο Διοικητικών Διαδικασιών, άδεια άσκησης επαγγέλματος ψυχολόγου. Εθνικό Μητρώο Διοικητικών Διαδικασιών
4. Υπουργείο Υγείας, σχέδιο νόμου σε δημόσια διαβούλευση, 17 Σεπτεμβρίου 2026. Υπουργείο Υγείας
5. Υπουργείο Υγείας, αρμοδιότητες του Εθνικού Παρατηρητηρίου Ψυχοθεραπείας και Συμβουλευτικής. OpenGov
Συντακτική Ομάδα Holistic Life. © 2026 Holistic Life.
