“Νοῦς ὑγιὴς ἐν σώματι ὑγιεῖ”, ποιος δεν το ξέρει αυτό; Και πώς κρατάμε το σώμα μας υγιές; Η απάντηση είναι πως το προσέχουμε, τρέφοντάς το σωστά, πίνοντας αρκετό νερό, μειώνοντας το άγχος όσο μπορούμε, κάνοντας άσκηση και γενικά παρέχοντάς του όσο περισσότερη φροντίδα γίνεται. Δυστυχώς αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, καθώς είναι αρκετοί οι επιβαρυντικοί παράγοντες στην καθημερινότητά μας. Το άγχος, το κάπνισμα, η κακή διατροφή, η σύγχρονη βεβαρυμμένη ατμόσφαιρα, το αλκοόλ και τα φάρμακα αποτελούν μερικούς από αυτούς, καθώς δυστυχώς δημιουργούν μία συσσώρευση βλαβερών ουσιών, αλλά και αρνητικών συναισθημάτων και κακής διάθεσης ως απόρροια αυτών, στον οργανισμό μας.
Πώς, λοιπόν, θα απαλλαγούμε από αυτές τις βλαβερές ουσίες; Και πολύ περισσότερο, πώς θα αποτοξινωθούμε με όσο το δυνατόν πιο φυσικό τρόπο; Σαφώς η λύση ποτέ δεν είναι μία, ωστόσο κάποιες επιλογές είναι καλύτερες από άλλες. Μία από τις πιο γνωστές και ευρέως προτεινόμενες για την αποτοξίνωση του οργανισμού είναι το γαϊδουράγκαθο.
Το γαϊδουράγκαθο, γνωστό αλλιώς και ως “γάλα του αγκαθιού” (milk thistle) με δραστική ουσία την σιλυμαρίνη, είναι εγγενές στην Ευρώπη και εισήχθη στη Βόρεια Αμερική από τους πρώτους αποίκους, πλέον ωστόσο φύεται σε όλες τις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, την Καλιφόρνια, τη Νότια Αμερική, την Αφρική, την Αυστραλία και την Ασία. Αγκαθωτό αλλά και όμορφο, το γαϊδουράγκαθο είναι ένα φυτό με μακρύ, λεπτό μίσχο, αιχμηρά φύλλα και ένα μωβ-ροζ λουλούδι στην κορυφή. Αν και συχνά θεωρείται ζιζάνιο, έχει χρησιμοποιηθεί για εκατοντάδες χρόνια ως ένας φυσικός τρόπος για τη θεραπεία ασθενειών του ήπατος και της χοληδόχου κύστης. Το γαϊδουράγκαθο συστήνεται ως συμπλήρωμα διατροφής για την ηπατίτιδα, την κίρρωση, τον ίκτερο, τον σακχαρώδη διαβήτη, τη δυσπεψία και άλλες παθήσεις.
Ας επιστρέψουμε, όμως, στο κομμάτι της αποτοξίνωσης. Η αποτοξίνωση, η απομάκρυνση δηλαδή των βλαβερών, έστω “τοξικών”, ουσιών που συσσωρεύονται στο σώμα μας, είναι μια διαδικασία που πραγματοποιείται με διάφορους τρόπους από πλήθος οργάνων και ιστών. Το πεπτικό, το ουροποιητικό, το λεμφικό, αποτελούν τα κύρια συστήματα που συμμετέχουν στην αποτοξίνωση του οργανισμού, ωστόσο πιο πολύ μας ενδιαφέρει ένα συγκεκριμένο όργανο, το συκώτι ή ήπαρ. Το συκώτι φιλτράρει τις τροφές, το αλκοόλ και τα φάρμακα, με σκοπό να “καθαρίσει” τον οργανισμό μας από τις αρνητικές τους επιδράσεις. Ακριβώς επειδή αυτή είναι μια συνεχής διαδικασία, η οποία σπάνια συνοδεύεται από αλλαγή των κακών συνηθειών μας, είναι λογικό το ήπαρ να “κουράζεται” και έτσι, από ένα σημείο και μετά να δυσκολεύεται βιοχημικά να ολοκληρώσει αποτελεσματικά τη διαδικασία της αποτοξίνωσης. Ακριβώς, λοιπόν, σε αυτό το σημείο έρχεται να δράσει το γαϊδουράγκαθο!
Ένας από τους βασικούς τρόπους με τους οποίους το εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου ενισχύει τις αντιδράσεις αποτοξίνωσης είναι η πρόληψη της εξάντλησης της γλουταθειόνης. Το επίπεδο αυτού του πολύτιμου βοηθήματος αποτοξίνωσης, αντιοξειδωτικού και κυτταρικού προστάτη εντός του ήπατος συνδέεται με την ικανότητά του να προστατεύει τον εαυτό του και να αποτοξινώνει το σώμα από τις επιβλαβείς ουσίες. Ουσιαστικά, όσο υψηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε γλουταθειόνη, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητα του ήπατος να αποτοξινώνει τις χημικές ουσίες που τείνουν να επιβαρύνουν και να βλάψουν την υγεία μας. Τυπικά, όταν εκτίθεται σε χημικές ουσίες που μπορούν να βλάψουν το ήπαρ, όπως για παράδειγμα το αλκοόλ, η συγκέντρωση γλουταθειόνης μέσα του μειώνεται σημαντικά. Αυτή η μείωση της γλουταθειόνης καθιστά τα ηπατικά κύτταρα ευαίσθητα σε βλάβες. Το εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου όχι μόνο αποτρέπει την εξάντληση της γλουταθειόνης που προκαλείται από τις βλαβερές χημικές ουσίες, αλλά επίσης έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τα επίπεδα γλουταθειόνης στο ήπαρ έως και 35% σε άτομα με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Δεδομένου ότι η ικανότητα του ήπατος να αποτοξινώνεται σχετίζεται με το επίπεδο γλουταθειόνης στο ήπαρ, τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δείχνουν ότι το εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου μπορεί να αυξήσει τις αντιδράσεις αποτοξίνωσης έως και 35%, ακόμη και σε υγιή άτομα¹.
Σε πολυάριθμες κλινικές μελέτες, η σιλυμαρίνη έχει αποδειχθεί ότι έχει θετικά αποτελέσματα στην υποστήριξη της υγείας του ήπατος. Τα οφέλη τυπικά επιβεβαιώνονται από κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα. Για παράδειγμα, μια πρώιμη μελέτη τόνισε το όφελος της σιλυμαρίνης, του εκχυλίσματος γαϊδουράγκαθου δηλαδή, σε άτομα που εκτίθενται σε τοξικές χημικές ουσίες. Σε αυτή τη μελέτη, μη φυσιολογικά αποτελέσματα των δοκιμών ηπατικής λειτουργίας (αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα (AST και ALT) ή/και μη φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων ή λευκών αιμοσφαιρίων παρατηρήθηκαν σε 49 από τους 200 εργαζόμενους που εκτέθηκαν σε τοξικές ουσίες του εργασιακού περιβάλλοντος για χρονικό διάστημα από 5 έως και 20 χρόνια. Τριάντα προσβεβλημένοι εργαζόμενοι υποβλήθηκαν σε θεραπεία με σιλυμαρίνη και οι υπόλοιποι 19 έμειναν χωρίς θεραπεία. Η λήψη εκχυλίσματος γαϊδουράγκαθου βελτίωσε τις παραμέτρους της ηπατικής λειτουργίας και τον αριθμό των αιμοπεταλίων και των λευκών αιμοσφαιρίων, οδηγώντας σε βελτιωμένη συνολική υγεία².
Το εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου είναι επίσης χρήσιμο στο λιπώδες ήπαρ που σχετίζεται με την παχυσαρκία, τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και το μεταβολικό σύνδρομο (κοιλιακή παχυσαρκία, αυξημένα λιπίδια του αίματος, αντίσταση στην ινσουλίνη κ.λπ.). Σε μελέτες με άτομα με αυτές τις διαταραχές, το εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου οδήγησε σε σημαντικές βελτιώσεις στη λειτουργία του ήπατος και, ως εκ τούτου, στο μεταβολισμό του σακχάρου στο αίμα και της χοληστερόλης. Το εκχύλισμα γαϊδουράγκαθου βελτίωσε επίσης ορισμένους αντιοξειδωτικούς δείκτες (SOD, GPX και TAC) και μείωσε τον δείκτη φλεγμονής (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη)³.
Καταλήγουμε, επομένως, πως η αποτοξίνωση του οργανισμού είναι μία από τις πιο σημαντικές και ωφέλιμες διαδικασίες για τη διασφάλιση της υγείας μας. Κι ενώ όλο μας το σώμα φροντίζει για εμάς, εμείς μπορούμε να του παρέχουμε τους απαραίτητους συμμάχους για την επιτυχία!

Αναφορές

1. “The Longevity Matrix: How to Live Better, Stronger, and Longer”, By Michael T. Murray, N.D.
2. Protective effect of Legalon in workers exposed to organic solvents. Acta Med Hung. 1988;45(2):249-56. PMID: 3073356.
3. Effects of Silybum marianum (L.) Gaertn. (silymarin) extract supplementation on antioxidant status and hs-CRP in patients with type 2 diabetes mellitus: a randomized, triple-blind, placebo-controlled clinical trial. Phytomedicine. 2015 Feb 15;22(2):290-6.

Για το καρκίνο συνήθως επιλέγεται η ανοσοθεραπεία, ωστόσο δεν είναι πολύ αποτελεσματική.
Αν ξεκινήσετε να ακολουθείτε μια κετογονική δίαιτα με χαμηλούς υδατάνθρακες και πολλά λιπαρά, παράλληλα με τη θεραπεία, τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά. Ο συνδυασμός «θεράπευσε» το 23% των πασχόντων -που σημαίνει ότι ήταν εντελώς απαλλαγμένοι από όγκους- και οι όγκοι συρρικνώθηκαν δραματικά στους υπόλοιπους.
Οι πάσχοντες, ωστόσο, ήταν εργαστηριακά ποντίκια και έτσι μένει να δούμε αν η προσέγγιση θα είχε παρόμοια αποτελέσματα και στους ανθρώπους, λένε οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Notre Dame.
Το μυστικό δεν ήταν η έλλειψη υδατανθράκων από μόνη της, αλλά η απελευθέρωση κετονών, οι οποίες παράγονται από το συκώτι και χρησιμοποιούνται ως πηγή ενέργειας όταν υπάρχει ελάχιστη ή καθόλου γλυκόζη προς επεξεργασία.

Οι κετόνες διαταράσσουν τον κύκλο των καρκινικών κυττάρων, επιτρέποντας στα δολοφονικά κύτταρα Τ του ανοσοποιητικού συστήματος να κάνουν τη δουλειά τους.
Οι ερευνητές δοκίμασαν διάφορους συνδυασμούς με την ανοσοθεραπεία και τη δίαιτα κέτο -συμπεριλαμβανομένων και συμπληρωμάτων που μιμούνται τις επιδράσεις της κετογονονικής δίαιτας. Διαπίστωσαν ότι το συμπλήρωμα με την ανοσοθεραπεία λειτούργησε καλύτερα, γεγονός που τους έκανε να συνειδητοποιήσουν ότι η απελευθέρωση των κετονών ήταν αυτή που έκανε τη θεραπεία αποτελεσματική. Χωρίς τα συμπληρώματα, η ανοσοθεραπεία από μόνη της είχε ελάχιστη ή καθόλου επίδραση στο καρκίνο του προστάτη.

Cancer Research, 2024; doi: 10.1158/0008-5472.CAN-23-2742

Καταναλώστε περισσότερα φύκια ή πάρτε συμπληρώματα διατροφής και το νευρικό σας σύστημα θα σας ευγνωμονεί!
Τα φύκια περιέχουν αντιοξειδωτικά, γνωστά ως πολυφαινόλες Ecklonia cava, που υποστηρίζουν τη δραστηριότητα των νευρώνων και την ντοπαμίνη, έναν νευροδιαβιβαστή που ελέγχει τις κινητικές δεξιότητες και τη γνωστική λειτουργία.
Επίσης, τα συμπληρώματα διατροφής μπορούν να προστατεύσουν από τη νόσο του Πάρκινσον, μια νευροεκφυλιστική ασθένεια που προκαλείται από την απώλεια της ντοπαμίνης, υποστηρίζουν οι ερευνητές από το Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο της Οσάκα.
Δοκίμασαν την επίδραση των πολυφαινολών των φυκιών στα κύτταρα του Πάρκινσον και ανακάλυψαν ότι καταπολεμούν την πρόοδο της νόσου και σταματούν την παραγωγή αντιδραστικών ειδών οξυγόνου που προκαλούν το θάνατο των νεύρων.

Nutrients 2024, 16(13), 2076; https://doi.org/10.3390/nu16132076

Το σιρόπι αγαύης είναι ένα γλυκαντικό που συχνά διαφημίζεται ως υγιεινή εναλλακτική λύση αντί της ραφιναρισμένης ζάχαρης και πιστεύουμε ότι είναι υγιεινό, διότι πωλείται σε καταστήματα υγιεινών τροφών. Ωστόσο, η έρευνα δείχνει ότι η αλήθεια για το σιρόπι αγαύης μπορεί να μην είναι τόσο γλυκιά όσο φαίνεται.

Τι είναι η αγαύη;

Το φυτό αγαύη είναι εγγενές στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες και τη Λατινική Αμερική. Χρησιμοποιείται στο Μεξικό εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Τα σάκχαρα της αγαύης ζυμώνονται για να γίνει τεκίλα. Ως φυτό η αγαύη έχει πιθανώς κάποια οφέλη για την υγεία. Ωστόσο, η διύλιση και η επεξεργασία για να παραχθεί το γλυκαντικό αγαύης καταστρέφουν σχεδόν όλες από αυτές τις ευεργετικές επιπτώσεις του φυτού στην υγεία.

Πώς παρασκευάζεται το σιρόπι αγαύης;

Το σιρόπι αγαύης παρασκευάζεται με τα ακόλουθα βήματα:

1. 1. Το υγρό εξάγεται πρώτα από το φυτό.
2. 2. Στη συνέχεια ο χυμός φιλτράρεται.
3. 3. Ο φιλτραρισμένος χυμός θερμαίνεται για να διασπάσει τα συστατικά του σε ένα απλό σάκχαρο που ονομάζεται φρουκτόζη.
4. 4. Το υγρό που προκύπτει στη συνέχεια συμπυκνώνεται σε σιρόπι.

Το σιρόπι αγαύης απαιτεί πολλαπλά στάδια επεξεργασίας πριν καταναλωθεί. Στη φυσική του μορφή, τα εκχυλίσματα από το φυτό αγαύης περιέχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Ωστόσο, κανένα από αυτά τα ευεργετικά στοιχεία δεν υπάρχει στην εξαιρετικά επεξεργασμένη αγαύη που βρίσκεται στα ράφια των καταστημάτων.

Πώς δόθηκε αρχικά η εντύπωση ότι το σιρόπι αγαύης είναι ένα υγιεινό γλυκαντικό;

Το σιρόπι αγαύης έχει πολύ χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη – κυρίως επειδή σχεδόν όλη η ζάχαρη που περιέχει είναι φρουκτόζη. Έχει πολύ λίγη γλυκόζη, τουλάχιστον σε σύγκριση με την κανονική ζάχαρη.

Σε γενικές γραμμές, τα τρόφιμα με υψηλότερο γλυκαιμικό δείκτη προκαλούν μεγαλύτερες αιχμές σακχάρου στο αίμα και μπορεί να επηρεάσουν την υγεία σας αρνητικά. Σε αντίθεση με τη γλυκόζη, η φρουκτόζη δεν αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου ή ινσουλίνης στο αίμα βραχυπρόθεσμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα γλυκαντικά με υψηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη συχνά διατίθενται στο εμπόριο ως «υγιεινά» ή «φιλικά προς τον διαβήτη». Ωστόσο, ο γλυκαιμικός δείκτης είναι μόνο ένας παράγοντας που πρέπει να λάβετε υπόψη κατά την αξιολόγηση των πιθανών επιπτώσεων ορισμένων γλυκαντικών στην υγεία. Στην πραγματικότητα, αν και το γλυκαντικό αγαύης μπορεί να μην αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα όσο η κοινή ζάχαρη, υπάρχουν κάποιες άλλες πραγματικές ανησυχίες που σχετίζονται με το σιρόπι αγαύης που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Η αλήθεια είναι ότι η φρουκτόζη έχει βλαπτική επίδραση για την υγεία, και αυτό είναι ήδη γνωστό με το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη που είναι σε ευρεία χρήση στις ΗΠΑ. Εφόσον λοιπόν το σιρόπι καλαμποκιού θεωρείται βλαπτικό για την ανθρώπινη υγεία, πώς είναι δυνατόν να θεωρείται ακόμα και σήμερα το σιρόπι αγαύης υγιεινό γλυκαντικό, όταν περιέχει περισσότερη φρουκτόζη από όσο περιέχει το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη;

Το σιρόπι αγαύης είναι πιο βλαπτικό για την υγεία από το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη και από τη ζάχαρη!

Η ζάχαρη και το σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη περιέχουν δύο απλά σάκχαρα – γλυκόζη και φρουκτόζη – σε ποσοστό περίπου 50% το καθένα.

Η γλυκόζη είναι ένα σημαντικό μόριο. Βρίσκεται σε πολλές υγιεινές τροφές, όπως φρούτα και λαχανικά, και το σώμα μας το παράγει ακόμη και για να βεβαιωθεί ότι έχουμε πάντα αρκετό. Στην πραγματικότητα, όλα τα ζωντανά κύτταρα φιλοξενούν γλυκόζη επειδή αυτό το μόριο είναι ζωτικής σημασίας για τη ζωή.

Ενώ κάθε κύτταρο στο σώμα μας μπορεί να μεταβολίσει τη γλυκόζη, το συκώτι είναι το μόνο όργανο που μπορεί να μεταβολίσει τη φρουκτόζη σε σημαντικές ποσότητες (1).

Η κατανάλωση υπερβολικής φρουκτόζης μπορεί να καταστρέψει τη μεταβολική μας υγεία και μπορεί να συμβάλει στην αντίσταση στην ινσουλίνη, στο μεταβολικό σύνδρομο, στις καρδιακές παθήσεις και στον διαβήτη τύπου 2 (2). Αυτό συμβαίνει επειδή το συκώτι υπερφορτώνεται και αρχίζει να μετατρέπει τη φρουκτόζη σε λίπος, το οποίο αυξάνει τα τριγλυκερίδια στο αίμα. Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι μέρος αυτού του λίπους μπορεί να κολλήσει στο συκώτι και να προκαλέσει λιπώδη ηπατική νόσο (3-4). Το 2017, μια μελέτη σε ποντίκια συνέδεσε τη φρουκτόζη με ηπατική βλάβη, συμπεριλαμβανομένης της λιπώδους ηπατικής νόσου και του θανάτου των ηπατικών κυττάρων. Η μελέτη βρήκε επίσης μια σχέση μεταξύ της κατανάλωσης φρουκτόζης και της φλεγμονής (5). Μια άλλη μελέτη του 2017, επίσης, συνέδεσε την κατανάλωση φρουκτόζης με λιπώδη ηπατική νόσο (6). Η φρουκτόζη μπορεί να προκαλέσει σημαντικές αυξήσεις στα μακροπρόθεσμα επίπεδα σακχάρου και ινσουλίνης στο αίμα, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο μεταβολικού συνδρόμου και διαβήτη τύπου 2 (7). Σύμφωνα με μια μελέτη 2013, τα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης φρουκτόζης μπορεί να προκαλέσουν αντίσταση στην ινσουλίνη, υπέρταση και μεταβολικό σύνδρομο (8). Μια μελέτη του 2015 έδειξε ότι η φρουκτόζη μπορεί να προάγει την ανάπτυξη υψηλής αρτηριακής πίεσης, αντίστασης στην ινσουλίνη και άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου (9). Επιπλέον, η υψηλή πρόσληψη φρουκτόζης μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της LDL και της οξειδωμένης LDL. Μπορεί επίσης να προκαλέσει συσσώρευση λίπους στην κοιλιά (10).

Μια μελέτη του 2010 διαπίστωσε ότι οι αρουραίοι που κατανάλωναν σιρόπια με υψηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη κέρδισαν σημαντικά περισσότερο βάρος από τους αρουραίους που κατανάλωναν ζάχαρη, ακόμη και όταν η πρόσληψη θερμίδων τους ήταν η ίδια (11). Μια πιο πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι αυτή η σύνδεση είναι λιγότερο σαφής (12).

Σημειωτέον, ότι το σιρόπι αγαύης αποτελείται από 85% φρουκτόζη. Αυτό συγκρίνεται με μόλις 50% για την κοινή ζάχαρη και 55% για το συχνά επικρινόμενο σιρόπι καλαμποκιού υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη.

Επιπλέον, το σιρόπι αγαύης είναι ένα γλυκαντικό με υψηλότερες θερμίδες από την επιτραπέζια ζάχαρη. Παρά τον χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη του σιροπιού αγαύης, δεν είναι κατάλληλο για δίαιτες Paleo, κέτο ή χαμηλές σε υδατάνθρακες. Αυτό συμβαίνει γιατί περιέχει μια καλή ποσότητα υδατανθράκων.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Am J Clin Nutr. 2007 Oct;86(4):895-6.
2. Curr Opin Lipidol. 2013 Jun;24(3):198-206.
3. Diabetes. 2005 Jul;54(7):1907-13.
4. J Hepatol. 2008 Jun;48(6):993-9.
5. Food Chem Toxicol. 2017 May;103:111-121.
6. Arch Toxicol. 2017 Apr;91(4):1545-1563.
7. Nutr Metab (Lond). 2005 Feb 21;2(1):5.
8. J Nutr Metab. 2013;2013:682673.
9. Adv Nutr. 2015 Jul 15;6(4):430-9.
10. Am J Clin Nutr. 2002 Nov;76(5):911-22.
11. https://www.princeton.edu/news/2010/03/22/sweet-problem-princeton-researchers-find-high-fructose-corn-syrup-prompts
12. PLoS One. 2017 Dec 29;12(12):e0190206.

Ο Μάριος Δημόπουλος γεννήθηκε το 1975 στον Πειραιά. Σπούδασε αρχικά φιλολογία με ειδικότητα στη γλωσσολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια λόγω του ενδιαφέροντός του στις φυσικές και εναλλακτικές θεραπείες σπούδασε στο εξωτερικό διατροφολογία και φυσικοπαθητική (naturopathy). Έχει ειδικευθεί στη χρήση διατροφικών συμπληρωμάτων και εστιάζει την έρευνά του στην πρόληψη των ασθενειών με σωστή διατροφή, με χορήγηση βιταμινών, μετάλλων και αντιοξειδωτικών ουσιών υπό μορφή διατροφικών συμπληρωμάτων και με χορήγηση φαρμακευτικών φυτών και βοτάνων. Είναι καθηγητής διατροφολογίας στη σχολή Natural Health Science (Ελλάδα), όπου διδάσκει για τα διατροφικά συμπληρώματα σε φαρμακοποιούς, διαιτολόγους, διατροφολόγους και εναλλακτικούς θεραπευτές. Ο Μάριος Δημόπουλος έχει γράψει 36 βιβλία για θέματα υγείας. Εδώ το πλήρες βιογραφικό του.