Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου είναι ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα του πεπτικού συστήματος, που επηρεάζουν έως και το 15% των ατόμων στις ανεπτυγμένες χώρες.

Παρ' όλα αυτά, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου – σπαστική κολίτιδα - είναι ένα μυστήριο για πολλούς συμβατικούς γιατρούς. Ενώ το γαστρεντερικό σύστημα είναι σαφές ότι δεν λειτουργεί καλά, οι εργαστηριακές έρευνες είναι συνήθως άκαρπες, χωρίς να αποκαλύπτονται ανατομικές ή παθολογικές αιτίες για το πρόβλημα. Οι εξετάσεις κοπράνων, για παράδειγμα, συνήθως δεν οδηγούν σε σημαντικά ευρήματα: Καθόλου αίμα, όχι υπερβολικά λευκά, κανένα παράσιτο και κανένα βακτήριο.

Ένα άτομο με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου συνήθως έχει μια σειρά από κοιλιακά συμπτώματα: πονοκέφαλος, ναυτία, καούρα, αέρια, βλεννώδη κόπρανα, ανάγκη για συχνή ούρηση και κόπωση είναι κάποια από αυτά. Οι γυναίκες, που έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες από τους άνδρες να έχουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, συχνά υποφέρουν επίσης επώδυνες εμμηνορροϊκές περιόδους.

Αν και δεν είναι απειλητικό για τη ζωή, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την ποιότητα ζωής ενός ατόμου. Τα άτομα αναφέρουν συχνά ότι βιώνουν απώλεια ελευθερίας, αυθορμητισμού και κοινωνικών επαφών, καθώς και συναισθήματα φόβου, ντροπής και αμηχανίας (Dig Dis Sci, 2009; 54: 1532–41).

Επιπρόσθετα στο πρόβλημα, η συμβατική θεραπεία είναι εξαιρετικά ανεπαρκής. Πολλές θεραπείες (όπως αντισπασμωδικά, αντιδιαρροϊκά, ηρεμιστικά και αγχολυτικά) μπορούν να βλάψουν περισσότερο παρά να βοηθήσουν και καμία από αυτές δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματική στη θεραπεία των συμπτωμάτων της πάθησης (J Chin Med Assoc, 2009; 72: 294–300).

Τα αντιχολινεργικά που εμποδίζουν τις επιδράσεις του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη - όπως το Buscopan, για παράδειγμα, μπορεί προκαλεί ξηροστομία και θολή όραση (Phytomedicine, 2005; 12: 601–6), λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διογκωτικοί παράγοντες και τα αντισπασμωδικά φάρμακα όπως το Spasmonal (κιτρική αλβερνη) μπορούν να προκαλέσουν ναυτία, ζάλη, κνησμό, εξάνθημα και πονοκέφαλο, σύμφωνα με το ηλεκτρονικό έντυπο φαρμάκων (http://emc.medicines.org.uk/medicine/15704/XPIL/Spasmonal+60mg/).

Επιπλέον, ένα φάρμακο έχει συνδεθεί ακόμη και με απειλητικές για τη ζωή ανεπιθύμητες ενέργειες. Το Alosetron (Lotronex), που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση σοβαρής διάρροιας σε σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου σε γυναίκες, αποσύρθηκε από την αγορά το 2000 μετά από αναφορές για πέντε θανάτους και 70 περιπτώσεις σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών. Αυτές οι αντιδράσεις περιελάμβαναν ισχαιμική κολίτιδα (πυρετός και πόνος στο έντερο που προκαλείται από ανεπαρκή παροχή αίματος) και απόφραξη ή ρήξη του εντέρου ως επιπλοκή της σοβαρής δυσκοιλιότητας. Ωστόσο, οι συμβουλευτικές επιτροπές της Αμερικανικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) συνέστησαν να εισαχθεί το φάρμακο το 2002 (αν και με περιορισμένη χρήση και διαθεσιμότητα) - η πρώτη περίπτωση που ένα φάρμακο επανήλθε στην αγορά των ΗΠΑ μετά την απόσυρσή του για λόγους ασφάλειας.

Ο Δρ Σίντνει Γουλφ, διευθυντής της Ομάδας Έρευνας για την Δημόσια Υγεία του Πολίτη, σχολίασε: «Με εξαίρεση ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου, η συχνότητα και η σοβαρότητα μιας απειλητικής για τη ζωή ανεπιθύμητης αντίδρασης - στην περίπτωση αυτή, η ισχαιμική κολίτιδα σε ασθενείς που χρησιμοποιούν alosetron - είναι από τις υψηλότερες που έχω δει για οποιοδήποτε άλλο φάρμακο.» (BMJ, 2002; 324:1053).

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ένας αυξανόμενος αριθμός ασθενών με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου στρέφονται στη συμπληρωματική και εναλλακτική ιατρική (Gastroenterol Clin Biol, 2009; 33 Suppl 1: S79–83).

Ο ρόλος της ζάχαρης
Μέρος του προβλήματος της θεραπείας του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου είναι ότι κανείς δεν ξέρει τι το προκαλεί. Η τελευταία έρευνα, ωστόσο, δείχνει ότι ορισμένες τροφές μπορεί να διαδραματίζσουν κάποιο ρόλο, μια ιδέα που οι εναλλακτικοί επαγγελματίες εξελίσσουν εδώ και χρόνια. Συγκεκριμένα, οι πιο πρόσφατες μελέτες αποκάλυψαν ότι το ένα τρίτο περίπου των ασθενών με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου μπορεί να έχουν προβλήματα με την επεξεργασία της φρουκτόζης, τον τύπο σάκχαρου που βρίσκεται στα φρούτα, μερικά λαχανικά, στο μέλι και το σιρόπι καλαμποκιού. Η «δυσαπορρόφηση φρουκτόζης», όπως είναι επίσημα γνωστή - η οποία αναφέρεται στην αποτυχία του σώματος να απορροφήσει πλήρως τη φρουκτόζη καθώς περνά μέσω του λεπτού εντέρου - μπορεί να οδηγήσει σε πολλά από τα συμπτώματα που εμφανίζονται συνήθως στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (J Am Diet Assoc, 2006; 106: 1631–9).

Σε μια αμερικανική μελέτη, οι ερευνητές στο Immanuel St Joseph's Hospital, μέρος του συστήματος υγείας Mayo στη Μινεσότα, εξέτασαν 80 ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και διαπίστωσαν ότι 31 (38%) είχαν επίσης δυσαπορρόφηση φρουκτόζης. Από αυτούς τους ασθενείς, οι 26 στη συνέχεια ξεκίνησαν δίαιτα χωρίς φρουκτόζη και εκείνοι που κατάφεραν να τηρήσουν τη δίαιτα (μόνο οι μισοί από αυτούς) παρατήρησαν σημαντικές βελτιώσεις στα συμπτώματά τους, όπως το κοιλιακό άλγος, το φούσκωμα, το αίσθημα πληρότητας, η δυσπεψία και η διάρροια. Οι ασθενείς που δεν επέμειναν στους διατροφικούς περιορισμούς, από την άλλη πλευρά, γενικά δεν είδαν καμία αλλαγή στα συμπτώματά τους (J Clin Gastroenterol, 2008; 42: 233–8).

Ομοίως, σε μια μελέτη 32 παιδιών με επίμονο ανεξήγητο κοιλιακό άλγος, 11 από αυτά βρέθηκαν να πάσχουν από δυσαπορρόφηση φρουκτόζης και, στη συνέχεια, έλαβαν δίαιτα χαμηλής φρουκτόζης. Μετά από δύο μήνες, όλα εκτός από δύο από αυτά τα παιδιά παρουσίασαν ταχεία βελτίωση των συμπτωμάτων τους και όλα συνέχισαν να αναφέρουν θετικές αλλαγές στη συνέχεια. Οι ερευνητές από το New York Medical College στις ΗΠΑ, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «η δυσαπορρόφηση της φρουκτόζης μπορεί να είναι ένα σημαντικό πρόβλημα στα παιδιά και ότι η διαχείριση της διατροφικής πρόσληψης μπορεί να είναι αποτελεσματική στη μείωση των γαστρεντερικών συμπτωμάτων» (J Pediatr Gastroenterol Nutr, 2008; 47: 303–8).

Παρόλο που η έρευνα για τον ακριβή ρόλο και τους μηχανισμούς πίσω από τη δυσαπορρόφηση της φρουκτόζης βρίσκεται ακόμη σε αρχικά στάδια, σε περιπτώσεις όπου συμπτώματα αερίων, φουσκώματος και διάρροιας φαίνεται να σχετίζονται με την κατανάλωση φρούτων, μια δίαιτα αποκλεισμού της φρουκτόζης μπορεί να αξίζει τον κόπο.

Άλλες προβληματικές τροφές
Εκτός από τα σάκχαρα φρούτων, άλλοι υδατάνθρακες με ανεπαρκή απορρόφηση - όπως η λακτόζη (βρίσκεται στο γάλα), οι φρουκτάνες (βρίσκονται στο σιτάρι και τα κρεμμύδια) και η σορβιτόλη (ένα κοινό γλυκαντικό) - μπορούν επίσης να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν τα συνήθη συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου (J Am Diet Assoc, 2009; 109: 1204–14; Curr Gastro ente rol Rep, 2009; 11: 368–74).

Επιπλέον, ορισμένες από τις τροφές που συνήθως συνιστώνται για την ανακούφιση του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου μπορεί στην πραγματικότητα να επιδεινώνουν την κατάσταση. Το πίτουρο σίτου, για παράδειγμα, το οποίο συχνά συνταγογραφείται για δυσκοιλιότητα λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε φυτικές ίνες, βοήθησε μόνο το 10% των ασθενών σε μία μελέτη. Από την άλλη πλευρά, περισσότεροι από τους μισούς πάσχοντες που υποβλήθηκαν σε παρακολούθηση εκ νέου από ιατρούς στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Νότιου Μάντσεστερ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανέφεραν ότι το πίτουρο σίτου έκανε τα συμπτώματά τους - συμπεριλαμβανομένων διαταραχών του εντέρου, κοιλιακής διαταραχής και πόνου— χειρότερα, οδηγώντας τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι «η υπερβολική κατανάλωση σιταριού στην κοινότητα μπορεί στην πραγματικότητα να δημιουργεί ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου». (Lancet, 1994; 344: 39–40).

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το σιτάρι (μαζί με το γάλα και τα αβγά) είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους παράγοντες ενεργοποίησης των συμπτωμάτων σε άτομα με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, τέτοια αποτελέσματα δεν εκπλήσουν (AmJGastroenterol, 1998; 93: 2184–90).

Εάν προτείνεται οποιαδήποτε ίνα, τότε οι σπόροι Plantago - μια πηγή διαλυτών ινών που πωλούνται στο εμπόριο ως "psyllium" - φαίνεται να είναι καλύτερη επιλογή, αλλά μπορεί ακόμα να επιδεινώσει τα συμπτώματα σε κάποια άτομα. (Townsend Letter Docs, 2004; 252: 159).

Το προβιοτικό γιαούρτι είναι μια άλλη δημοφιλής πρόταση για άτομα με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, αλλά αυτό επίσης μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα. Ενώ τα προβιοτικά μπορεί να είναι ευεργετικά για την πάθηση σε ορισμένους, τα γαλακτοκομικά προϊόντα έχουν βρεθεί ότι προκαλούν συμπτώματα σε σημαντικό ποσοστό των πασχόντων.

Σύμφωνα με τον Δρ Στέφεν O. Βάνγκεν, Διευθυντή Ιατρικής του Κέντρου Θεραπείας για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου στο Σιάτλ: «Ένας μεγάλος αριθμός των ασθενών μας που βιώνουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου στην πραγματικότητα υποφέρουν από αλλεργία στα γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά δεν το συνειδητοποιούν. Το γιαούρτι, αν και έχει υποστεί ζύμωση, εξακολουθεί να είναι γαλακτοκομικό προϊόν και μπορεί να αποτελέσει ισχυρή αιτία για τα πεπτικά τους προβλήματα. Για αυτούς τους ανθρώπους, δεν είναι επιθυμητή η κατανάλωση γιαουρτιού, ακόμη και εμπορικών σημάτων με υψηλή περιεκτικότητα σε προβιοτικά βακτήρια» (Townsend Letter, 2008; June: 35).

Είναι σαφές ότι η δίαιτα είναι ένας κρίσιμος παράγοντας για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, αλλά δεν υπάρχει προσέγγιση ενός μεγέθους για όλες τις επιτυχημένες θεραπείες. Ο πειραματισμός με τον περιορισμό ή την πλήρη εξάλειψη ορισμένων τροφών από τη συνήθη διατροφή σας ή / και η συνεργασία με έναν έμπειρο διατροφολόγο μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξετε την κατάσταση.

Άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις
Μαζί με την αλλαγή της διατροφής, υπάρχουν διάφοροι άλλοι φυσικοί τρόποι αντιμετώπισης του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου.

Υπνοθεραπεία. Συναισθηματικοί και ψυχολογικοί παράγοντες φαίνεται να εμπλέκονται στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, το οποίο μπορεί να εξηγήσει γιατί η ύπνωση έχει αποδειχθεί χρήσιμη για τους ασθενείς με την πάθηση.
Σύμφωνα με μια εκτενή ανασκόπηση της ιατρικής / επιστημονικής βιβλιογραφίας που διεξήχθη από το διάσημο Cochrane Collaboration, το οποίο κατέληξε σε μια συγκεντρωτική μετα-ανάλυση τεσσάρων μελετών στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 147 ασθενείς, η υπνοθεραπεία ήταν ανώτερη τόσο από την τυπική ιατρική αγωγή όσο και από την έλλειψη θεραπείας για την ανακούφιση του κοιλιακού πόνου και άλλων συμπτωμάτων του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου - τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα (Cochrane Database Syst Rev, 2007; 4: CD005110). Είναι σαφές, ωστόσο, ότι απαιτούνται περισσότερες μελέτες υψηλής ποιότητας προτού εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα.

Χαλάρωση. Δεδομένου ότι πολλές δοκιμές έχουν ήδη προσδιορίσει το ρόλο των ψυχολογικών και συναισθηματικών παραγόντων ως ενεργοποιητών σε ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, συχνά συνιστώνται τεχνικές χαλάρωσης. Στη Γερμανία, η τεχνική που ονομάζεται «λειτουργική χαλάρωση» - ένας όρος που επινοήθηκε πριν από δεκαετίες για να περιγράψει μια μορφή χαλάρωσης που είναι επίσης γνωστή ως «self-hypnosis» - στοχεύει στη διατήρηση της ισορροπίας στο νευρικό σύστημα και φαίνεται να είναι ευεργετική.
Σε μια τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή 80 ασθενών, οι οποίοι έλαβαν είτε λειτουργική χαλάρωση είτε ιατρική περίθαλψη (τυπική θεραπεία συν δύο συμβουλευτικές συνεδρίες) για πέντε εβδομάδες, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η λειτουργική χαλάρωση ήταν σημαντικά πιο αποτελεσματική. Πράγματι, τα θετικά αποτελέσματα - τόσο σωματικά όσο και διανοητικά - ήταν ακόμη παρόντα τρεις μήνες αργότερα (J Altern Complement Med, 2010; 16: 47–52).
Μια μικρής κλίμακας (21 ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου), τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή, που πραγματοποιήθηκε στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Tohoku στην Ιαπωνία, περιελάμβανε τη χρήση της «αυτογενούς εκπαίδευσης», μιας τεχνικής χαλάρωσης που διδάσκει στο σώμα σας πώς να ανταποκρίνεται σε προφορικές εντολές μέσω έξι τυπικών ασκήσεων. Η τεχνική φαίνεται να συνδυάζει στοιχεία τόσο αυτο-ύπνωσης όσο και βιοανάδρασης. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδηλώνουν ότι η αυτογενής εκπαίδευση μπορεί να ωφελήσει «ενισχύοντας τον αυτοέλεγχο», όπως αντικατοπτρίζεται στις απαντήσεις των ασθενών σε ορισμένα ερωτηματολόγια που σχετίζονται με το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (Appl Psychophysiol Biofeedback, 8/12/2009; Epub).

Άσκηση. Υπάρχουν επίσης στοιχεία που υποδηλώνουν ότι η άσκηση μπορεί να είναι αποτελεσματική παρέμβαση για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Όταν συγκρίθηκε εναντίον της συμβατικής θεραπείας σε μια δοκιμή 12 εβδομάδων, οι ασθενείς στην ομάδα άσκησης ανέφεραν σημαντική βελτίωση στα συμπτώματα της δυσκοιλιότητας (Int J Sports Med, 2008; 29: 778-82). Μια άλλη δοκιμή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ακόμη και η ήπια σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει το αέρια και το κοιλιακό φούσκωμα (Am J Gastroenterol, 2006; 101: 2552–7).

Έλαιο μέντας. Σύμφωνα με μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, οκτώ από τις 12 ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες έδειξαν στατιστικά σημαντικά θετικά αποτελέσματα με το έλαιο μέντας για την αντιμετώπιση του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου. Τα μέσα ποσοστά απόκρισης, ως αντανάκλαση της «συνολικής επιτυχίας», ήταν 58% για το έλαιο μέντας και 29% για το εικονικό φάρμακο. Ωστόσο, παρόλο που το έλαιο μέντας είναι συνήθως σε ειδικά επικαλυμμένες κάψουλες που έχουν σχεδιαστεί για την προστασία του στομάχου, αυτές οι κάψουλες μπορεί ακόμα να οδηγήσουν σε παρενέργειες όπως καούρα ή ερεθισμό του ορθού (Phytomedicine, 2005; 12: 601–6).

Κινέζικα φυτικά φάρμακα. Σε μια δοκιμή που περιελάμβανε περισσότερους από 100 ασθενείς, εκείνοι που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με κινέζικα βότανα, χρησιμοποιώντας φόρμουλες είτε εξατομικευμένες είτε τυποποιημένες, είδαν σημαντικές βελτιώσεις όσον αφορά τα συμπτώματα του εντέρου καθώς και τη συνολική ποιότητα ζωής. Ωστόσο, μόνο η ομάδα που έλαβε κινέζικα βότανα προσαρμοσμένα στον ασθενή ήταν σε θέση να διατηρήσει τη βελτίωση 14 εβδομάδες αργότερα. Επιπλέον, μόνο δύο ασθενείς που έλαβαν κινέζικα βότανα ανέφεραν τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες: ο ένας παραπονέθηκε για γαστρεντερική δυσφορία ενώ ο άλλος παρουσίασε πονοκεφάλους (JAMA, 1998; 280: 1585–9).

Άλλα βότανα. Τα περισσότερα από τα βότανα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου είναι αυτά που είναι γνωστά ως carminatives - έχουν μια ηρεμιστική, τονωτική και καθαριστική δράση στο έντερο. Αυτά περιλαμβάνουν τη μέντα (Mentha piperita), το χαμομήλι (Matricaria recutita), το μάραθο (Foeniculum vulgare), το γλυκάνισο (Pimpinella anisum), το κάρδαμο (Elettaria cardamomum), το κύμινο (Carum carvi) και το τζίντζερ (Zingiber officinale). Το τζίντζερ είναι συχνά η θεραπεία επιλογής, σύμφωνα με πολλούς φυσικοπαθητικούς. Σε μια διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, μείωσε τη διάρροια, τον μετεωρισμό και τον εντερικό σπασμό (Lancet, 1982; i: 655-7). Το τζίντζερ μπορεί επίσης να μειώσει τους σπασμούς των κολικών, τον μετεωρισμό, τη ναυτία και τη διάρροια. Οι σπόροι των κυμινοειδών, ο άνηθος και το μάραθο έχουν παρόμοια αποτελέσματα (Weiss RF, Herbal Medicine, Gothenburg: AB Arcanum, 1988).
Ένα καλό γενικό τονωτικό είναι ένα μείγμα σε σκόνη από ρίζα υδραστίδας, ρίζα γλυκόριζας, ρίζα γεντιανής, ρίζα τζίντζερ, φύλλα παπάγιας, ρητίνη μύρου, ιρλανδικά βρύα και σπόρους τριγωνέλλας (Mowrey D, The Scientific Validation of Herbal Medicine, New Canaan, Conn: Keats Publishing, 1986). Συμβουλευτείτε έναν φαρμακοποιό για τις ακριβείς ποσότητες.

Βελονισμός. Τα αποτελέσματα μιας δοκιμής στις ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι ο βελονισμός σε συνδυασμό με τη μόξα μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικός για τη διαχείριση του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου (GastroenterolNurs, 2009; 32: 243–55). Ωστόσο, μια μεγάλη ανασκόπηση των μελετών έως το 2006 βρήκε μόνο έξι τυχαιοποιημένες δοκιμές, οι οποίες, στην πραγματικότητα, ήταν ασαφείς λόγω κακής ποιότητας ή έλλειψης σύγκρισης, λόγω των πάρα πολλών διαφορών στις μεταβλητές που μελετήθηκαν.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν είναι ακόμη σαφές εάν ο παραδοσιακός βελονισμός είναι καλύτερος από τον εικονικό βελονισμό στη μείωση των συμπτωμάτων του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου (Cochrane Database Syst Rev, 2006; 4: CD005111).

Το νέο καλοκαιρινό τεύχος του περιοδικού Holistic Life κυκλοφόρησε!

Σε αυτό το τεύχος μπορείτε να διαβάσετε:

Για την νέα έρευνα που έλυσε το γρίφο του ομοιοπαθητικού φαρμάκου!

Για την νέα τεχνολογία του 5G, τις παρενέργειες που προκαλεί και την επιστημονική τους τεκμηρίωση.

Για τα νέα στοιχεία που συνδέουν την οστεοπόρωση με την ικανότητα απορρόφησης της τροφής.

Για το πως μπορούν να μας βοηθήσουν τα ανθοϊάματα στην βουλιμία και την υπερφαγία.

Για το πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το σύνδρομο Ευερέθιστου εντέρου με φυσικούς τρόπους.

Για το πώς συμβάλει η Ομοιοπαθητική στην εμφυτευματολογία.

Για τους 6 μύθους της αντηλιακής προστασίας που δεν πρέπει να λαμβάνετε υπόψη.

Για την Βιοδυναμική προσέγγιση των σπόρων της αειφορίας.

Αυτά και πολλά άλλα θα βρείτε στο τρέχον τεύχος! 
www.holisticlife.gr

Ακολουθήστε μας στο Instagram και στο facebook
www.instagram.com/holisticlife.gr/
www.facebook.com/holisticlifegr/

Περίπου 10-15 χρόνια πριν, τα συμπληρώματα πρωτεΐνης καταναλώνονταν αποκλειστικά από τους bodybuilders και άλλα άτομα που ασχολούνταν με βαριά άσκηση. Σήμερα έχουν ευρεία αποδοχή σε όσους γυμνάζονται αλλά και στο ευρύ κοινό. Ένα μεγάλο τμήμα του γενικού πληθυσμού βασίζεται στα συμπληρώματα πρωτεΐνης για την αντικατάσταση γεύματος και τη μείωση του βάρους του (Bartels & Miller, 2003).

Με συντριπτική πλειοψηφία, μελέτες έχουν καταδείξει με συνέπεια τα οξέα πλεονεκτήματα της συμπλήρωσης πρωτεϊνών στον μεταβολισμό των μυών μετά την άσκηση, η οποία θεωρητικά μπορεί να διευκολύνει την ανάκτηση της μυϊκής λειτουργίας και της απόδοσης. (Stefan M. Pasiakos et al 2014)

Στην έρευνα με θέμα «Whey Protein Improves Marathon-Induced Injury and Exercise Performance in Elite Track Runners», ο Wen-Ching Huang και οι συνεργάτες του (2017), απέδειξαν ότι τα συμπληρώματα πρωτεΐνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν στην αερόβια άσκηση για καλύτερη φυσιολογική προσαρμογή. Είναι ένα δυνητικό συμπλήρωμα θρεπτικών ουσιών με ποικίλα οφέλη για ερασιτέχνες δρομείς, την στιγμή που οι δρομικοί αγώνες (Μαραθώνιοι, Ημιμαραθώνιοι, 10 και 5 χιλιόμετρα) έχουν γίνει μια δημοφιλής άσκηση τα τελευταία χρόνια, λόγω του ότι οι άνθρωποι αναγνωρίζουν τις θετικές επιδράσεις της αερόβιας άσκησης και της άσκησης αντοχής στην προαγωγή της υγείας τους.

Στην αποκατάσταση των αθλητικών τραυματισμών, έρευνες αποδεικνύουν ότι οι τα συμπληρώματα πρωτεϊνών κατά την διάρκεια του προγράμματος κινησιοθεραπείας, μπορούν να συνεισφέρουν αποτελεσματικά στην επιτυχημένη διαχείριση της υποτροφίας του τετρακέφαλου μετά από αρθροσκόπηση στο γόνατο σε ποδοσφαιριστές. (Nikola Boyajiev et al. 2004)

Εντυπωσιακά είναι και τα αποτελέσματα σε ανθρώπους της λεγόμενης τρίτης ηλικίας. Πολλοί ηλικιωμένοι ασθενείς αποτυγχάνουν να ανακτήσουν το επίπεδο προ-νοσηλείας τους, ιδίως μετά από χειρουργεία ή τραυματισμούς. Η παραμονή στο κρεβάτι και η ακινητοποίηση συμβάλλουν στις ιατρογενείς διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων των ελκών πίεσης, των βαθιών φλεβικών θρομβώσεων, της ακράτειας και συνήθως οδηγούν σε λειτουργική παρακμή και αναπηρία που οδηγούν σε περαιτέρω κλινική υποβάθμιση ή θάνατο. Η μείωση των διαιτητικών προσλήψεων συμβάλλει στην περαιτέρω λειτουργική παρακμή. Τα ελλείμματα στη μυϊκή δύναμη και η εξασθένηση της λειτουργικής απόδοσης επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της νοσηλείας και εμφανίζονται κατά την πρώτη εβδομάδα ακινητοποίησης που επηρεάζει το μέγεθος των μυών και τη νευρική λειτουργία. Μελέτες εξέτασαν τις θετικές επιπτώσεις των συμβατικών προγραμμάτων αποκατάστασης σε ορθοπεδικούς ασθενείς, συμπεριλαμβανομένης της περιπατητικής δυνατότητας, της μεταφοράς τους, της ισορροπίας και της αυτοεξυπηρέτησής τους σε σχέση με την διατροφή. Αποδείχθηκε ότι η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση που συνδυάζεται με ισορροπημένη διατροφή και με αυξημένες πηγές πρωτεΐνης, ήταν αποτελεσματικότερη στην ανάκτηση της μυϊκής δύναμης.(C. Blanc - Bisson et al.2008)

Έχει συζητηθεί ότι η πρόσληψη συμπληρώματος πρωτεΐνης μπορεί να μειώνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου (Zhang et al., 2016). Ωστόσο, σε άλλη έρευνα προτάθηκε ότι η πρόσληψη φυτικών πρωτεϊνών μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, οι μηχανισμοί των οποίων δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητοί. Ωστόσο, όλοι οι συμμετέχοντες στις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν, συμμετείχαν επίσης στην πρόσληψη άλλων θρεπτικών φυτικών συστατικών για μείωση της χοληστερόλης και του λίπους ταυτόχρονα, τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα. (Wang et al., 2016)

Η δοσολογία στα συμπληρώματα πρωτεϊνών δεν είναι ένα μέγεθος που ταιριάζει σε όλους. Η διατροφή πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τις απαιτήσεις θρεπτικών ουσιών που εξαρτώνται από το είδος του προγράμματος προπόνησης ή αποκατάστασης και των επιμέρους στόχων (Martin Huecker et al. 2019)

Η International Society for Sports Nutrition δημοσίευσε Κατευθυντήριες Οδηγίες το 2017 για την πρωτεΐνη και την άσκηση, συνιστώντας 1,4-2,0 g ανά 1kg σωματικού βάρους την ημέρα ως ασφαλές στόχο για τους περισσότερους αθλητές.

Θα πρέπει να θεωρηθεί ότι τα συμπληρώματα πρωτεΐνης του εμπορίου είναι μεταποιημένα υλικά και συχνά δεν περιέχουν άλλα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για τη διατήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής.

Προτείνεται ότι η απαιτούμενη πρόσληψη πρωτεΐνης θα πρέπει να λαμβάνεται από φυσικές πηγές τροφής και στη συμπλήρωση πρωτεΐνης θα πρέπει να προσφύγετε όταν δεν υπάρχουν επαρκείς πρωτεΐνες στη φυσιολογική δίαιτα.

Πέρα από το κόστος και την ευκολία εύρεσης των συμπληρωμάτων πρωτεΐνης συνιστάται να χρησιμοποιείτε πηγές που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία με θερμότητα, οξέα / βάσεις ή χημικά, να ελέγξετε την καθαρότητα του προϊόντος και να αποφύγετε τοξικές ουσίες. (Martin Huecker et al. 2019)

Στην σημερινή εποχή η αποκατάσταση είναι δουλειά της διεπιστημονικής ομάδας. Ο φυσικοθεραπευτής ανάλογα με τους θεραπευτικούς στόχους και τα πρωτόκολλα που ακολουθεί, ενημερώνει τον/την διατροφολόγο συνεργάτη, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το πρόγραμμα διατροφής του αθλητή ή του ασθενή. Ο διατροφολόγος καθορίζει την ανάλογη δίαιτα και την σχετική πρόσληψη των συμπληρωμάτων διατροφής.

Γκέλσης Ιωάννης
Φυσικοθεραπευτής, ΟΜΤ
Επιστημονικά Υπεύθυνος Κέντρου Φυσικοθεραπείας «Kinesiotherapy»
Επιστημονικός Συνεργάτης Α.Π.Θ.

Η υπερβολική κατανάλωση φαγητού, και όχι τόσο η έλλειψη άσκησης, είναι αυτό που έχει μακροπρόθεσμη επίδραση στην αύξηση βάρους, μια διαδικασία που μπορεί να ξεκινήσει στην παιδική ηλικία. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την τρέχουσα άποψη που προτρέπει τους νέους ιδίως να κινηθούν περισσότερο και να κάνουν λιγότερο καθιστική ζωή.

Αντίθετα, πρέπει να δοθεί έμφαση στη διατροφή, υποστηρίζουν ερευνητές του Πανεπιστημίου Baylor αφού μελέτησαν τη ζωή των παιδιών στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, τα οποία, κατά μέσο όρο, είναι 25% πιο ενεργά σωματικά από τα παιδιά στις βιομηχανικές χώρες.

Το σώμα φαίνεται να έχει την ικανότητα να προσαρμόζεται σε λιγότερη άσκηση, αλλά δεν μπορεί να προσαρμοστεί σε μια κακή διατροφή ή στην υπερβολική λήψη τροφής. Με άλλα λόγια, η ιδέα ότι μπορούμε να κάψουμε θερμίδες είναι απλοϊκή. Αντίθετα, το σώμα δεν συνεχίζει να καίει θερμίδες ατελείωτα, αλλά θα σταματήσει μετά από λίγο και θα τις αποθηκεύσει για άλλες μεταβολικές λειτουργίες.

Οι ερευνητές μελέτησαν 44 παιδιά Shuar, ηλικίας μεταξύ 5 και 12 ετών, που ζουν στον Ισημερινό και που εξαρτώνται από την αναζήτηση τροφής και την καλλιέργεια για το φαγητό τους. Κυνηγούν επίσης και ψάρια και παρόλο που είναι πολύ πιο δραστήριοι από τα αντίστοιχα παιδιά στη Δύση, η συνολική ημερήσια καύση θερμίδων είναι σχεδόν ίδια.

Η άσκηση είναι σημαντική, τονίζουν οι ερευνητές, ειδικά για τη διατήρηση της μυϊκής μάζας και της καρδιακής λειτουργίας - αλλά δεν έχει, από μόνη της, πολύ αντίκτυπο στο βάρος μας.

Πηγή: Science Advances, 2019; 5: eaax1065; doi: 10.1126/sciadv.aax1065