Πένθος και Μεταμόρφωση... ή η ευκαιρία να δώσουμε στη ζωή μας το νόημα που της αξίζει

Κατηγορία Inbox
Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2021 08:13 Διαβάστηκε 941 φορές
Online Κωνσταντίνος Μπόχτης

Ζούμε σε μια εποχή όπου ο θάνατος των άλλων θεωρείται η μεγαλύτερη συμφορά που συμβαίνει κατά την διάρκεια της ζωής μας. Όσο για τον δικό μας θάνατο, αν εξαιρέσει κανείς τον τρόμο μας για το αναπόφευκτο, απειροελάχιστοι κατάφεραν να τον περιγράψουν όταν επέστρεψαν πίσω.
Ο Δυτικός πολιτισμός, αποκομμένος από κάθε πνευματικότητα, λανθασμένος στον ορθολογισμό και την ματαιοδοξία, προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρύψει την ύπαρξη του θανάτου.
Ζούμε από τότε που γεννιόμαστε σε μια φούσκα αθανασίας. Οποιαδήποτε κτήση έχουμε από υλική έως γνωστική, μας παρέχεται ως συμβόλαιο αθανασίας. Νιώθουμε ασφαλείς μέσα στις υλικές μας απολαύσεις, μέσα στα επιτεύγματά μας και χτίζουμε το εγώ μας για να προστατευτούμε από το «κακό» που αλίμονο έρχεται. Αρνούμαστε την φθορά του σώματός μας, κάνουμε πλαστικές, ελαχιστοποιούμε την επαφή μας με ασθενείς, ρίχνουμε σε οίκους ευγηρίας τους ηλικιωμένους, δεν πηγαίνουμε ποτέ τα παιδιά μας σε κηδείες, απωθούμε τα πάντα και μέσω εργασιομανίας ξεχνάμε τις απώλειες. Ο θάνατος θεωρείται η μεγαλύτερη κατάρα του πολιτισμού μας. Είναι το τέλος. Είναi το Άγνωστο. Είναι το Μοιραίο. Και γι’ αυτό ακριβώς όταν συμβαίνει δίπλα μας, όλοι είμαστε εντελώς απροετοίμαστοι. Τα παιδιά χάνουν τους γονείς τους, ο αδερφός την αδερφή του, ο σύντροφος τον σύντροφο, οι γονείς το παιδί τους. Όλα μπορούν να συμβούν. Αυτός που μένει πίσω καλείται να επεξεργαστεί, να νιώσει, να αντιμετωπίσει κάτι αδιανόητο, κάτι που ήρθε από το πουθενά και χτύπησε σαν πυρηνική βόμβα την ύπαρξή του. Αυτό είναι το πένθος.
Η ισχύς της βόμβας είναι ανάλογη του συναισθηματικού δεσίματος ή αλλιώς της εκάστοτε ιδιαίτερης σύνδεσης με τον θανόντα. 
Κάποιες φορές δε, το χτύπημα είναι τόσο συντριπτικό που οδηγεί τους πενθούντες σε μόνιμες ψυχολογικές αναπηρίες ή ακόμα και σε αυτοκτονίες (γρήγορες ή αργές). Κάποιος μπορεί να μείνει σαν ένα κούτσουρο που αναρωτιέται τί νόημα έχει η ζωή και άλλος να στραφεί σε αυτοκαταστροφικούς εθισμούς για να απαλύνει και να ξεχάσει τον πόνο του. Πένθος = πόνος = δυσβάσταχτος πόνος, θλίψη, θρήνος και αίσθηση ματαιότητας. Είναι η στιγμή όπου ο άνθρωπος πενθεί μαζί με τον θανόντα και δικά του κομμάτια που ξαφνικά χάθηκαν. Όνειρα, σχέδια, προσδοκίες. Για πολλούς από εμάς, είναι και η πρώτη ουσιαστική επαφή με την θνητότητά μας και το τέλος των ψευδαισθήσεων αθανασίας.
Κάποια μέρα πλέον θα έρθει και ο δικός μας θάνατος. Ναι! Δεν είμαστε αθάνατοι. Αυτή η έσχατη υπαρξιακή αγωνία, η οποία βγαίνει μέσα από το πένθος, μπορεί να οδηγήσει σε τρία μονοπάτια. Αυτό της αυτοκαταστροφής, το αναφέραμε ήδη. 
Το πιο συχνό μονοπάτι είναι ο πενθών να ταμπουρωθεί ακόμα πιο πολύ, δημιουργώντας τείχη ασφαλείας μέσα από περισσότερη ύλη, περισσότερο σεξ, περισσότερο πλούτο και κύρος, περισσότερη διάνοια και έτσι περισσότερο εγώ, ως ένας έσχατος μηχανισμός άμυνας, απώθησης του μοιραίου τέλους. Υπάρχει όμως ένας φεγγίτης στο δωμάτιο πανικού του πένθους. Είναι το μονοπάτι της αυτογνωσίας. Το πενθόν άτομο αποκτά κάποια στιγμή βαθιά επίγνωση της θνητότητάς του. Αναγνωρίζει τον κοινό παρονομαστή-θάνατο ως φυσικό και εξισωτικό για όλους ανθρώπους φαινόμενο.
Μέσα από την κοινή θνητότητα-ταυτότητα, αναγνωρίζει πρώτιστα την προηγούμενη κατάσταση ψευδαίσθηση του εγώ και συντονίζεται με τα κύματα συμπόνοιας, ταπεινότητας και αγάπης. 
Όλοι έχουμε ένα κοινό τέλος. Αυτή η συνειδητοποίηση είναι η αρχή του εξανθρωπισμού μας. Γινόμαστε άνθρωποι (άνω θρώσκω) σημαίνει κοιτάμε ψηλά και αναγνωρίζουμε ταυτόχρονα το πεπερασμένο αυτής της ζωής, την ψευδαίσθηση του ελέγχου που είχαμε κάποτε, και ίσως αναγνωρίζουμε και κάτι πνευματικό μέσα μας, που δεν πεθαίνει ποτέ. Οι απώλειες και τα πένθη που τις ακολουθούν, είναι οι έσχατες καμπάνες που ηχούν για να μας συντονίσουν με όλη την Ύπαρξη, το Σύμπαν. Είναι η τελευταία ευκαιρία να δώσουμε στη ζωή μας το νόημα που της αξίζει. Να την απαλλάξουμε από περιττές επιθυμίες, μπερδέματα, φόβους, άγχη, στρες, έλεγχο, για να φανερωθεί έτσι απλή, γυμνή με την αλήθεια της. Η ζωή η ίδια, είναι ένα υπέρτατο δώρο. Ας το δεχτούμε, να το φροντίσουμε, να το αφήσουμε να κυλήσει σαν μπάλα φωτεινή ή να το ξαναδούμε στα μάτια ενός παιδιού που κοιτά τα πάντα με δέος και αθωότητα. Κι ας τραφούμε με το νέκταρ της αγάπης, προσφέροντάς το απλόχερα στους συνανθρώπους μας.


Ο Κωνσταντίνος Μπόχτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1988 και σύντομα ανακάλυψε τη μεγάλη του αγάπη για τη γιόγκα. Ασχολείται με τη Γιόγκα, τον Διαλογισμό και τη Βιπασάνα για περισσότερα από 15 χρόνια. Γνώρισε την ομοιοπαθητικη, την Αρχαία Ελληνική και την Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική, τον Ελληνικό και Κινέζικο Βελονισμό και την Κινεζική Βοτανοθεραπεία. Έχει παρακολουθήσει εκπαίδευση ταϊλανδέζικου μασάζ στη Chiang Mai της Ταϊλάνδης, και είναι μέλος της Thai Healing Alliance.
Έχει εκπαιδευτεί στην Κλινική Αρωματοθεραπεία, στη Βοτανοθεραπεία, στη Κλινική Διατροφή, στην Ιριδολογία, στη Χρωμοθεραπεία, στην Κρυσταλλοθεραπεία και στα Ανθοϊάματα Bach, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Μελισσοθεραπεία στο Κέντρο Μελισσοθεραπείας του Δρ. Stefan Stangaciu στη Ρουμανία και στο Ρέικι. 
Έχει επίσης σπουδάσει Ayurveda και Panchakarma στο Kannur της Ινδίας, Coaching για Υγεία, Ευεξία, Άσκηση και Μακροζωία, Εκπαίδευση και Υποστήριξη Προσφύγων και Μεταναστών, Διαπολιτισμική Εκπαίδευση: Θεωρητική και Πειραματική Προσέγγιση και Κοινωνικός Αποκλεισμός: Μοντέλα - Πρακτικές – Θεσμικές Λύσεις στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Είναι Yoga Therapist, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Yoga Therapists USA, μέλος του American Association of Drugless Practitioners, μέλος της Ομοσπονδίας Ολιστικών Θεραπευτών του Ηνωμένου Βασιλείου, μέλος του British Council για συμπληρωματικές θεραπείες και μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Αρωματοθεραπευτών (IFPA).
Είναι αναγνωρισμένο μέλος (επιπέδου Grand Master) του Yoga Alliance International της Ινδίας, RYT-500 από το Yoga Alliance USA, RTY-500 από το World Yoga Alliance, μέλος του Yoga Alliance Professionals του Ηνωμένου Βασιλείου, μέλος του IYTA της Αυστραλίας και μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Γιόγκα – IFYP της Ινδίας.
Ο Κωνσταντίνος ειδικεύεται στην Hatha και την Ashtanga Yoga, ενώ διδάσκει Gyan, Yin, Iyengar, Therapeutic, Vinyasa, Accessible, Y12SR, Prenatal και Kids Yoga.
Έχει εργαστεί για πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού του. Γι ‘αυτό έχει αφιερώσει τα τελευταία χρόνια να βοηθήσει τους ανθρώπους να βρουν φυσικούς τρόπους για να αποκαταστήσουν και να βελτιώσουν τη δύναμη, την υγεία και την ευτυχία τους.
Με την αφοσίωσή του στη γιόγκα, αυτό που θέλει είναι να εμπνεύσει τους γύρω του να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την πρακτική τους, ώστε να μπορούν να απολαύσουν όλα τα οφέλη που προσφέρει μακροπρόθεσμα.
Διοργανώνει και συντονίζει σεμινάρια και διεξάγει προσωπικές συνεδρίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Έχοντας εργαστεί σε πολλές χώρες, με ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων, πολιτισμών, πεποιθήσεων, φύλων κλπ., είναι σε θέση να υποστηρίξει τους ανθρώπους στη μεταμόρφωσή τους με διάφορους τρόπους. Δεν σταμάτησε ποτέ να μαθαίνει και να εκπαιδεύεται σε νέες τεχνικές για να γίνεται καλύτερος θεραπευτής κάθε μέρα.