Η ιατρική διαθέτει πολλούς τρόπους για τη θεραπεία της αρθρίτιδας στο γόνατο, αλλά κανένας δεν είναι τόσο αποτελεσματικός όσο η άσκηση.
Οι μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις, που περιλαμβάνουν επίσης επιγονατίδες και υδροθεραπεία, είναι οι πιο αποτελεσματικές, σύμφωνα με ερευνητές από το First People's Hospital of Neijiang στην Κίνα.
Ανέλυσαν 139 κλινικές δοκιμές στις οποίες συμμετείχαν περισσότερα από 10.000 άτομα με αρθρίτιδα στο γόνατο, προκειμένου να ανακαλύψουν τις πιο αποτελεσματικές μη φαρμακευτικές μεθόδους, οι οποίες περιλάμβαναν θεραπεία με λέιζερ, ηλεκτρική διέγερση, επιγονατίδες, πάτοι, ταινίες κινησιολογίας, θεραπεία με βάση το νερό, άσκηση και υπερήχους.
Οι επιγονατίδες κατέλαβαν την πρώτη θέση στις περισσότερες κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του πόνου, της βελτίωσης της λειτουργίας και της ανακούφισης της δυσκαμψίας. Η υδροθεραπεία, οι ασκήσεις ή οι θεραπείες που πραγματοποιούνται σε ζεστό νερό, ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικές στην ανακούφιση του πόνου, ενώ η γενική άσκηση ήταν επίσης σταθερά αποτελεσματική, βελτιώνοντας τόσο τον πόνο όσο και τη σωματική λειτουργία. Η θεραπεία με λέιζερ υψηλής έντασης και η θεραπεία με κρουστικά κύματα έδειξαν κάποια οφέλη, ενώ οι υπέρηχοι είχαν σταθερά τη χαμηλότερη βαθμολογία σε αποτελεσματικότητα.
Οι επιγονατίδες, η υδροθεραπεία και η άσκηση είναι οι πιο αποτελεσματικές μη φαρμακευτικές θεραπείες για την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος και είναι εξίσου αποτελεσματικές με τα παυσίπονα φάρμακα, όπως τα ΜΣΑΦ, τα οποία ενέχουν γαστρεντερικούς και καρδιαγγειακούς κινδύνους, σύμφωνα με τους ερευνητές.

PLOS One, 2025; 20 (6): e0324864; doi:10.1371/journal.pone.0324864

Νέα έρευνα στο JAMA Pediatrics δείχνει ότι η πλήρης κατάργηση των μη ιατρικών εξαιρέσεων οδήγησε σε στατιστικά σημαντική αύξηση των εμβολιασμών μεταξύ νηπίων.
Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2025 στο ιατρικό περιοδικό JAMA Pediatrics έρχεται να φωτίσει τις επιπτώσεις που έχουν οι νομοθετικές αποφάσεις γύρω από τους παιδικούς εμβολιασμούς στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η έρευνα, που υπογράφεται από τους Anthony Bald, Samantha Gold και Y. Tony Yang, εξέτασε δεδομένα από περίπου 2,8 εκατομμύρια μαθητές νηπιαγωγείου μεταξύ των σχολικών ετών 2011 και 2023. Οι ερευνητές μελέτησαν πώς επηρέασε η κατάργηση των μη ιατρικών εξαιρέσεων (δηλαδή των εξαιρέσεων για λόγους θρησκευτικής ή προσωπικής πεποίθησης) τα ποσοστά εμβολιασμού παιδιών σε έξι πολιτείες.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι πολιτείες που κατάργησαν πλήρως τις μη ιατρικές εξαιρέσεις —Καλιφόρνια (2015), Νέα Υόρκη (2019), Μέιν (2019) και Κονέκτικατ (2021)— παρουσίασαν αύξηση 2 έως 4 ποσοστιαίων μονάδων στα ποσοστά εμβολιασμού, σε σύγκριση με πολιτείες που διατήρησαν το δικαίωμα εξαίρεσης.
Αντίθετα, οι πολιτείες με μερική κατάργηση των εξαιρέσεων (όπως το Βερμόντ και η Ουάσινγκτον) είδαν μικρότερες και λιγότερο σταθερές αυξήσεις.

Τα ποσοστά εμβολιασμού αυξήθηκαν αισθητά για όλα τα βασικά παιδικά εμβόλια:

• DTaP (διφθερίτιδα–τετάνου–κοκκύτη): +4,1%
• Ηπατίτιδα B: +2,8%
• Ιλαρά–παρωτίτιδα–ερυθρά (MMR): +4,0%
• Πόλιο: +3,8%

Παράλληλα, η μετατόπιση προς ιατρικές εξαιρέσεις ήταν ελάχιστη (μόλις +0,4%), γεγονός που υποδηλώνει ότι οι γονείς δεν κατέφυγαν μαζικά σε εναλλακτικά κανάλια εξαίρεσης.
Οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι τα δεδομένα αυτά αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μέσα σε μια περίοδο αυξανόμενης διστακτικότητας απέναντι στα εμβόλια, η οποία εντάθηκε μετά την πανδημία. Η κατάργηση των μη ιατρικών εξαιρέσεων φαίνεται πως συνέβαλε στη διατήρηση της εμβολιαστικής κάλυψης στις πολιτείες αυτές.

Μια ευρύτερη οπτική
Η μελέτη ανοίγει ξανά τη συζήτηση για την ισορροπία ανάμεσα στη δημόσια υγεία και την ατομική ελευθερία επιλογής. Ενώ οι ερευνητές επικεντρώνονται στα στατιστικά δεδομένα, το κοινωνικό ερώτημα παραμένει: Μέχρι ποιο σημείο μπορεί ή πρέπει ένα κράτος να επιβάλλει υποχρεωτικούς εμβολιασμούς;
Η Αμερικανική εμπειρία δείχνει ότι οι πολιτικές παρεμβάσεις μπορούν να αυξήσουν τους δείκτες εμβολιασμού, αλλά η εμπιστοσύνη παραμένει το καθοριστικό στοιχείο. Όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί, η μακροπρόθεσμη ασφάλεια ενός πληθυσμού δεν στηρίζεται μόνο στους νόμους, αλλά στη διαφάνεια, την ενημέρωση και τον διάλογο μεταξύ πολιτείας, επιστημόνων και πολιτών.

Πηγή: Bald A, Gold S, Yang YT. State Repeal of Nonmedical Vaccine Exemptions and Kindergarten Vaccination Rates. JAMA Pediatrics. Published online October 27, 2025. [doi:10.1001/jamapediatrics.2025.4185]

Η ζεαξανθίνη, γνωστή για τα οφέλη της στην υγεία των ματιών, φαίνεται ότι έχει και μια ακόμη, απρόσμενη δράση: ενισχύει τα Τ-κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που καταπολεμούν τους όγκους.
Σύμφωνα με έρευνα του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Σικάγου, η ζεαξανθίνη βελτιώνει τη λειτουργία των υποδοχέων των Τ-κυττάρων, ενισχύει την ανοσολογική σηματοδότηση και αυξάνει την αποτελεσματικότητα των ανοσοθεραπειών.
Σε πειράματα με ποντίκια, το συμπλήρωμα επιβράδυνε την ανάπτυξη του καρκίνου και ενίσχυσε τη δράση των αναστολέων σημείων ελέγχου, μιας σύγχρονης μορφής ανοσοθεραπείας που χρησιμοποιείται ήδη σε πολλούς τύπους καρκίνου.
Πέρα από τη μορφή συμπληρώματος διατροφής, η ζεαξανθίνη υπάρχει φυσικά σε τροφές όπως οι πορτοκαλί πιπεριές, το σπανάκι και το λάχανο.
Τα ευρήματα αυτά, όπως σημειώνουν οι ερευνητές, αναδεικνύουν για ακόμη μία φορά τη σημασία μιας υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής στην υποστήριξη του ανοσοποιητικού και στη διατήρηση της συνολικής υγείας.

Η έρευνα: Cell Reports Medicine, 2025; 6 (9): 102324; doi: 10.1016/j.xcrm.2025.102324

Σύμφωνα με μια σημαντική νέα μελέτη, τα εμβόλια κατά του Covid ενδέχεται να αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου. Αν και τα εμβόλια φαίνεται να αυξάνουν τα ποσοστά καρκίνου γενικά, ο κίνδυνος φαίνεται να είναι μεγαλύτερος για έξι τύπους καρκίνου: θυρεοειδούς, γαστρικού, παχέος εντέρου, πνεύμονα, μαστού και προστάτη.
Οι καρκίνοι εμφανίζονται έως και ένα χρόνο μετά τον εμβολιασμό, και οι άνω των 65 ετών είναι πιο πιθανό να προσβληθούν, σύμφωνα με ερευνητές από τη Νότια Κορέα.
Αξιολόγησαν τον κίνδυνο μετά τη συλλογή δεδομένων από 8,4 εκατομμύρια Κορεάτες που παρακολουθήθηκαν για δύο χρόνια έως το 2023, και από τα 2,9 εκατομμύρια που είχαν εμβολιαστεί, 711.000 είχαν λάβει αναμνηστική δόση.
Οι άνδρες ήταν πιο επιρρεπείς σε καρκίνο του στομάχου και των πνευμόνων, ενώ οι γυναίκες αντιμετώπιζαν μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του θυρεοειδούς και του παχέος εντέρου, ενώ ο καρκίνος του προστάτη ήταν πιο συχνός στους άνω των 75 ετών. Οι αναμνηστικές δόσεις αύξησαν τον κίνδυνο καρκίνου του στομάχου κατά περίπου 23% και υπερδιπλασίασαν τον κίνδυνο καρκίνου του παγκρέατος.

BMC Biomarker Research, 2025; 13: 114; doi: 10.1186/s40364-025-00831-w