“Για κάθε ανθρώπινη ασθένεια, κάπου στον κόσμο υπάρχει ένα φυτό που αποτελεί θεραπεία” ~ Rudolf Steiner

Στην Ολιστική Δυτική Βοτανοθεραπεία χρησιμοποιούνται φυτά που είναι γνωστά για τις θεραπευτικές τους δράσεις εδώ και εκατοντάδες χρόνια από παραδοσιακούς βοτανοθεραπευτές σε διαφορετικά μέρη του κόσμου. Κάποια από αυτά τα φυτά που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων για τις φαρμακολογικές τους δράσεις είναι τα προσαρμογόνα βότανα, αυτά δηλαδή που βοηθούν τον οργανισμό να ανταπεξέλθει στο στρες.
Τα προσαρμογόνα μελετήθηκαν κυρίως από Ρώσους επιστήμονες που ανακάλυψαν τα οφέλη της παραδοσιακής Ινδικής, της Σιβηριανής και της Κινέζικης ιατρικής τον προηγούμενο αιώνα. Συγκεκριμένα, ο όρος “προσαρμογόνο” χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1948 από τον Ρώσο επιστήμονα Δρ.Ν. Λαζάρεβ, στην προσπάθειά του να ανακαλύψει τονωτικές ουσίες που θα ενίσχυαν την αντοχή στο στρες, στην αρχή του Ψυχρού πολέμου. Λίγα χρόνια μετά (το 1962), εφόσον αποφασίστηκε ότι θα ήταν καλύτερο αυτά τα τονωτικά να είναι φυτικής προέλευσης, το Σιβηριανό Τζίνσενγκ (Eleutherococcus senticosus), αλλά και το Ασιατικό ή Κορεάτικο Τζίνσενγκ (Panax ginseng) θεωρήθηκαν τα “πρωτότυπα προσαρμογόνα”. Από τα πρώτα προσαρμογόνα θεωρήθηκαν επίσης η Ροντιόλα (Rhodiola rosea) και η Σισάνδρα (Schisandra chinensis). Μετά από εκτενείς έρευνες τα φυτά αυτά έγιναν γνωστά και στη Δύση. Χρησιμοποιήθηκαν από ολυμπιονίκες και αστροναυτες επειδή ενισχύουν τα επίπεδα της αντοχής και θωρακίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Είναι από τα πλέον περιζήτητα βότανα της παγκόσμιας αγοράς για την αντιμετώπιση της νοητικής και σωματικής κόπωσης. Συμβάλλουν στην αύξηση του αισθήματος ευεξίας ακόμα και στις πιο απαιτητικές συνθήκες της καθημερινότητας και βελτιώνουν τις επιδόσεις στην εργασία και στις αθλητικές δραστηριότητες.
Έκτοτε έχει ανακαλυφθεί ότι πολλά περισσότερα φυτά, αλλά και κάποιοι μύκητες, έχουν προσαρμογόνο δράση και υπάρχουν ακόμα κάποια για τα οποία χρειάζεται να γίνουν περισσότερες έρευνες ώστε να εξακριβωθεί αν πληρούν τις προϋποθέσεις ώστε να οριστούν ως προσαρμογόνα.

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των προσαρμογόνων βοτάνων είναι πως βοηθούν όχι μόνο ένα συγκεκριμένο συστημα ή συγκεκριμένους ιστούς αλλά ολόκληρο τον οργανισμό να αντιμετωπίσει το στρες, σε κυτταρικό επίπεδο, ανεξαρτήτως από το ποια είναι η πηγή του στρες, αν δηλαδή προέρχεται από σωματικούς, βιολογικούς/περιβαλλοντικούς ή χημικούς παράγοντες. Τα προσαρμογόνα βοηθούν τον οργανισμό να επανέλθει σε ομοιόσταση όταν σε συνθήκες άγχους και ψυχολογικής, νοητικής ή σωματικής εξάντλησης και έχουν ρυθμιστική δράση. Μπορεί για παράδειγμα να βοηθήσουν στην εξισορρόπηση παραγωγής κορτιζόλης ή άλλων ορμονών. Φαίνεται συγκεκριμένα πως επιδρούν και στους δύο βασικούς μηχανισμούς της αντίδρασης του στρες, στο συμπαθητικό - επινεφριδιακό σύστημα, δηλαδή του μηχανισμού που μας φέρνει σε κατάσταση πάλης ή φυγής όταν αισθανόμαστε απειλή αλλά καί στον άξονα υποθαλάμου- υπόφυσης- επινεφριδίων (ΥΥΕ), που βοηθάει στην “αποφόρτιση” του συμπαθητικού νευρικού συστήματος με τη βοήθεια ορμονών. Έτσι τα προσαρμογόνα βοηθούν στη διαχείριση και αποκατάσταση του χρόνιου στρες και μπορεί να συμβάλλουν στη ρύθμιση του ενδοκρινολογικού συστήματος και συνεπώς τη ρύθμιση ορμονών υπεύθυνες για την υγιή λειτουργία όλων των συστημάτων, όπως του νευρικού, του καρδιαγγειακού και του αναπαραγωγικού και φυσικά του ανοσοποιητικού συστήματος.
Επιπλέον, δεν έχουν τοξική επίδραση στον οργανισμό σε θεραπευτικές δόσεις, έχουν δηλαδή ελάχιστες παρενέργειες στη νοητική ή σωματική υγεία.

Φυτά που έχουν μελετηθεί εκτενώς για την προσαρμογόνο δράση τους είναι το αμερικάνικο και το ασιατικό Τζίνσενγκ (Panax ginseng), ο Ελευθερόκοκκος (Eleutherococcus senticosus), η Ασβαγκάντα (Withania somnifera), η Ροντιόλα (Rhodiola rosea), το Μαράλ (Rhaponticum ή Leuzea carthamoides) και η Σισάνδρα (Schisandra chinensis).
Άλλα φυτά που φαίνεται πως έχουν προσαρμογόνο δράση σε έρευνες, όπως το Σαταβάρι (Asparagus racemosus), ο Ιερός Βασιλικός των Ινδιών ή Tulsi (Ocimum tenuiflorum), η Κιστάγχη (Cistanche deserticola και C. tubulosa), το “Μαλτέζικο μανιτάρι” (πρόκειται για το φυτό Cynomorium coccineum) και η Ινδική Μουριά (Morinda officinalis).
Πολλά ακόμα χρησιμοποιούνται ως προσαρμογόνα, αλλά χρειάζεται να γίνουν περισσότερες έρευνες για να εξακριβωθεί το πως ακριβώς επιδρούν στον οργανισμό. Κάποια παραδείγματα είναι ο Αστράγαλος (Astragalus membranaceus), η Γλυκόριζα (Glycyrrhiza glabra), η Μάκα (Lepidium meyenii) και άλλα λιγότερο γνωστά, όπως η Ασιατική Καμπανούλα (Codonopsis pilosula), το Γκουντούτσι (Tinospora cordifolia) και το Επιμήδιο (Epimedium spp.).
Μύκητες/ μανιτάρια με προσαρμογόνο δράση είναι το Κόρντισεπς (Ophiocordyceps sinensis, Cordyceps militaris), που προέρχεται από τα υψίπεδα των Ιμαλαΐων στο Θιβέτ και στο Μπουτάν και το Ρέισι ή Γανόδερμα (Ganoderma lucidum), διαφορετικά είδη του οποίου βρίσκονται στην Ασία, στην Αμερική αλλά και στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα έχουν βρεθεί έξι διαφορετικά είδη.
Τα προσαρμογόνα βότανα έχουν πολλαπλές δράσεις και χρησιμοποιούνται για πολλαπλά προβλήματα ή καταστάσεις υγείας. Αναφέρω παρακάτω πώς χρησιμοποιούνται θεραπευτικά τρία από τα γνωστότερα προσαρμογόνα φυτά.

Το Panax ginseng ή Ασιατικό Τζίνσενγκ είναι από τα πολυτιμότερα βότανα της Κινέζικης Ιατρικής. Χρησιμοποιείται κατά του βήχα, και για την αντιμετώπιση της φυματίωσης και γενικότερα για προβλήματα των πνευμόνων. Λειτουργεί ως βελτιωτικό της διάθεσης και ενισχύει τη μνήμη σε ασθενείς με άνοια ή νόσο του Alzheimer. Όπως και άλλα προσαρμογόνα. χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της χημειοθεραπείας και της ραδιοθεραπείας. Το Αμερικάνικο Τζίνσενγκ έχει παρόμοιες δράσεις. Λειτουργεί επίσης ως τονωτικό της πέψης και βοηθάει στην καλύτερη απορρόφηση των τροφών. Και τα δύο είδη Τζίνσενγκ χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη και για τη σεξουαλική ανικανότητα, για τη χρόνια εξάντληση και το στρες, όπως και για την ανάρρωση από ιώσεις. Χρειάζονται προσοχή στη λήψη,  ειδικά αν κάποιος πάσχει από υπέρταση ή αϋπνία και δεν πρέπει να καταναλώνεται παράλληλα με καφέ.

Ο Ελευθερόκοκκος ή Σιβηριανό τζίνσενγκ, τονώνει το ανοσοποιητικό και είναι χρήσιμο για διάφορα καρδιαγγειακά προβλήματα, όπως η στηθάγχη και η υπέρταση. Μπορεί επίσης να μειώσει τα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα. Βελτιώνει τις επιδόσεις στις αθλητικές δραστηριότητες και στη νοητική εργασία. Λόγω της επίδρασης που έχει στο νευρικό σύστημα χρησιμεύει στην αντιμετώπιση της διάσπασης ελλειμματικής προσοχής και του jet-lag. Βοηθάει επίσης τον οργανισμό να επανέλθει γρηγορότερα μετά την προσβολή από ιώσεις.

Ένα ακόμα πολύτιμο προσαρμογόνο βότανο είναι η Ροντιόλα. Εχει καρδιοπροστατευτική δράση και βοηθά στη ρύθμιση των καρδιακών παλμών. Έχει αγχολυτικές ιδιότητες και λειτουργεί ως βελτιωτικό της διάθεσης. Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής / Υπερκινητικότητας), για τη χρόνια εξάντληση και για προβλήματα μνήμης. Συμβάλλει στο να αντιμετωπιστούν οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας και της ραδιοθεραπείας- επίσης επιταχύνει την ανάρρωση από τραυματισμούς στο κεφάλι. Είναι ρυθμιστικό του ενδοκρινολογικού συστήματος και επίσης χρησιμοποιείται για τη στυτική δυσλειτουργία, την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας, του διαβήτη, και των παθήσεων του Parkinson και του Alzheimer. Χρειάζεται προσοχή σε ασθενείς με διπολική διαταραχή και ψύχωση.

Τα περισσότερα προσαρμογόνα φυτά προέρχονται από περιοχές στις οποίες οι συνθήκες είναι αντίξοες. Φαίνεται πως ανέπτυξαν τις ιδιαίτερες θεραπευτικές τους ιδιότητες επειδή χρειάστηκε να παράξουν συστατικά που θα βοηθούσαν τα ίδια να επιβιώσουν. ´Ετσι, πολλά φυτά ανθεκτικά στο να αντιμετωπίζουν ακραία καιρικά φαινόμενα σε μεγάλα υψόμετρα, σε ερήμους και σε τροπικά δάση, χρησιμεύουν ώστε να είμαστε κι εμείς ανθεκτικότεροι στις απαιτήσεις της ζωής μας. Δυναμώνουν τον οργανισμό μας με πολλαπλούς τρόπους, μας βοηθούν να διαχειριστούμε το στρες και ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα.
Η επιστημονική έρευνα σχετικά με τα προσαρμογόνα βότανα βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο αν σκεφτούμε πόσα πολλά φυτά ακόμα δεν έχουν μελετηθεί. Φαίνεται πως έχουμε ακόμα πολλά να μάθουμε για τη σοφία της φύσης και το πόσο ωφέλιμα μπορούν να είναι τα θεραπευτικά φυτά για την ανθρωπότητα από παραδοσιακά μοντέλα θεραπείας που εφαρμόζονται ακόμα σε όλο τον κόσμο.

Συνταγή: Χαλαρωτικό Ρόφημα Ασβαγκάντα
Παραδοσιακά η Ασβαγκάντα πίνεται ως βραδινό ρόφημα με γάλα, γκι και μέλι για να βοηθήσει τον ύπνο. Μπορείτε να βράσετε ένα κουταλάκι του γλυκού σκόνη ρίζας Ασβαγκάντα σε μια κούπα νερό ή καλύτερα γάλα (ζωικό ή φυτικό), για 10 λεπτά. Μπορείτε να προσθέσετε όσο μέλι προτιμάτε. Αν επιθυμείτε μπορείτε να το αρωματίσετε προσθέτοντας λίγο κάρδαμο, κανέλα ή μοσχοκάρυδο ή μια φλούδα εσπεριδοειδών, κατά τη διάρκεια του βρασίματος ή με 1 κουταλάκι ροδόνερο ή ανθόνερο στο μείγμα μετά το βράσιμο.

Θεραπευτικές Δράσεις Προσαρμογόνων Βοτάνων

 
Η Κωνσταντίνα Λίτσα σπούδασε Βοτανοθεραπεία στη Σχολή Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Napier στο Εδιμβούργο,στη Σκωτία. Έπειτα έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη "Συμβουλευτική Ψυχολογία στη Δημόσια Υγεία" και εκπαιδεύτηκε στη Συμβουλευτική (Solution Focused Counseling και Προσωποκεντρική Συμβουλευτική). Από το 2007 εργάστηκε ως Φυτοθεραπεύτρια στη Βρετανία, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και σε κοινοτικά προγράμματα σχεδιασμένα για ευάλωτες ομάδες, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Για 3 χρόνια ήταν μέλος της ομάδας Αγωγής Υγείας του Δήμου του Εδιμβούργου, όπου εργαζόταν με εφήβους σε Γυμνάσια και έλαβε μέρος σε Βρετανικά προγράμματα εκπαίδευσης που αφορούσαν στην ανάπτυξη αυτοπεποίθησης και περιβαλλοντολογικής συνείδησης σε σχολεία. Συμμετείχε για 7 χρόνια στην ομάδα Herbal Scotland, όπου προσέφερε Πρώτες Βοήθειες με Βότανα σε Διεθνή Φεστιβάλ. Από τον Αύγουστο του 2011, ζει στην Ελλάδα, όπου εργάζεται ως Βοτανοθεραπεύτρια και προωθεί τις αρχές της Αειφόρου Καλλιέργειας (Permaculture).Έχει συνεργαστεί με πολλές τοπικές ομάδες και παραδίδει σεμινάρια αυτάρκειας και πρακτικά εργαστήρια με στόχο την εκπαίδευση για την αυτοδιαχείριση της υγείας και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

Ο Samuel Hahnemann οικοδόμησε την Ομοιοπαθητική Θεραπευτική Τέχνη γύρω από την έννοια της ζωτικής δύναμης. Παρόμοιες απόψεις για φυσικές θεραπευτικές δυνάμεις είχαν εκφραστεί και πριν από αυτόν από επιφανείς γιατρούς.
Σύμφωνα με τον Ιπποκράτη (460-370 π.Χ), η υγεία (κράσις) του οργανισμού εξαρτάται από την ισορροπία (ευκρασία) των τεσσάρων βασικών χυμών του σώματος: αίμα, φλέγμα, κίτρινη χολή και μέλανα χολή, που εκκρίνονται αντίστοιχα από την καρδιά, τον εγκέφαλο, την χολή και την σπλήνα.
Οι χυμοί επηρεάζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά και τον χαρακτήρα. Γι’ αυτό διακρίνονται αντίστοιχα οι ιδιοσυγκρασίες: αιματώδης, φλεγματικός, χολερικός, μελαγχολικός.
Οι χυμοί αντιστοιχούν επίσης στις τέσσερεις ποιότητες της ζωής, των οποίων αποτελούν μείγματα: θερμό, ψυχρό, υγρό, ξηρό, που αντιστοιχούν στα τέσσερα συστατικά στοιχεία του σύμπαντος: φωτιά, αέρας, νερό, γη.
Η διαταραχή στην ισορροπία των χυμών (δυσκρασία) αποτελεί εκδήλωση της νόσου, όπου ένας από τους χυμούς επικρατεί επί των υπολοίπων και προκαλεί δυσλειτουργίες στον οργανισμό.
Όμως, αυτή η σχηματοποιημένη δομή λειτουργιών αρκεί για να αναδείξει την αιτία της ασθένειας και το μέσο αποκατάστασης της υγείας; Στην ανισορροπία των ποιοτήτων, αρκεί μια μεμονωμένη μηχανική και υλική επέμβαση ανάλογα με την έλλειψη ή την υπερβολή;

Ο Ιπποκράτης αναφέρει:
«Όσοι επιχείρησαν να μιλήσουν ή να γράψουν περί Ιατρικής, ξεκινώντας οι ίδιοι, με τρόπο απλουστευτικό, από την υποθετική αρχή, ότι το θερμό ή το ψυχρό ή το υγρό ή το ξηρό, ή οτιδήποτε άλλο θέλουν, είναι η αιτία για τις αρρώστιες και τον θάνατο των ανθρώπων, και προσάπτοντας σε κάθε περίπτωση μία ή δύο από τις ίδιες αιτίες, είναι εμφανές ότι σφάλλουν και σε όσα λέγουν και σε πολλά άλλα. Και είναι ιδιαιτέρως αξιόμεμπτοι, επειδή σφάλλουν ως προς μία Τέχνη, που όλοι και την χρειάζονται στις πλέον σοβαρές περιστάσεις και εκτιμούν πάρα πολύ τους καλούς υπηρέτες και λειτουργούς της.»

Ο Ιπποκράτης αντιλήφθηκε τη ζωτική δύναμη σαν «μια εγγενή δύναμη που ρυθμίζει τις λειτουργίες του οργανισμού με την ορθή μείξη των τεσσάρων χυμών». Έτσι, η ασθένεια είναι διαταραχή της υγιούς ισορροπίας από την αποδιοργάνωση της ζωτικής δύναμης.
Ο Γαληνός (129-199) συμφώνησε με τον Ιπποκράτη ότι υπάρχει μια φυσική θεραπευτική δύναμη που είναι εγγενής στον οργανισμό.
Ο Tomas Sydenham (1624-1689) ήταν ο συγγραφέας ενός βιβλίου ιατρικής με τίτλο «Observationes Medicae», που αποτέλεσε για δύο περίπου αιώνες το αγγλικό βιβλίο αναφοράς σε θέματα κλινικής ιατρικής, με αποτέλεσμα ο συγγραφέας να αναφέρεται ως ο «Άγγλος Ιπποκράτης». Είχε ολιστική αντίληψη για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Ο Georg Stahl (1660-1734), που διετέλεσε γιατρός και σύμβουλος του βασιλιά Friedrich Wilhelm Α' της Πρωσίας και υπεύθυνος του Ιατρικού Συμβουλίου του Βερολίνου, είχε την άποψη ότι τα συμπτώματα των ασθενειών ήταν οι προσπάθειες του οργανισμού να αποκαταστήσει την υγιή ισορροπία.
Στην σχολή του Montpellier η ασθένεια θεωρήθηκε πάθηση της ζωτικής δύναμης που εκφράζεται με διαταραχές, σαν αντίδραση στην ασθένεια. Επομένως, ο πρωταρχικός θεραπευτικός στόχος της θεραπείας πρέπει να είναι η στήριξη της εγγενούς θεραπευτικής δύναμης και όχι ο ανταγωνισμός στις δικές της προσπάθειες και η εξάντλησή της.

Ομοιοπαθητική
Αυτές οι απόψεις μπορούν να συνδεθούν με αυτή του Hahnemann (1755-1843) για τη ζωτική δύναμη ως το πρόδρομο δυναμικό της υγείας και της τάξης σε ψυχικό και νοητικό επίπεδο και σε επίπεδο φυσιολογίας.
Ο Hahnemann αναζητώντας την πραγματική θεραπεία, προχώρησε ακόμα περισσότερο, προκειμένου να φτάσει στο δυναμικό επίπεδο της αιτίας της νόσου, εκεί που η θεραπεία είναι πραγματικά δυνατή γιατί οι αιτίες της ασθένειας δεν είναι μηχανικές ή χημικές αλλοιώσεις του σώματος, δεν εξαρτώνται από μια υλική νοσηρή ουσία, αλλά είναι δυναμικές διαταραχές της ζωής. Όμως, η φυσική θεραπευτική δύναμη δεν επαρκεί, δεν μπορεί από μόνη της να υπερνικήσει την ασθένεια, χρειάζεται βοήθεια με την κατάλληλη εσωτερική θεραπεία. Η ζωτική δύναμη προτρέπει τη φυσιολογική δράση του σώματος μόνο στην υγιή της κατάσταση (αυτοΐαση), ενώ αποδιοργανώνεται από νοσογόνους παράγοντες.
Ο Hahnemann αναγνωρίζει ταυτόχρονα τη σημασία του τρόπου ζωής που μπορεί να πυροδοτήσει συγκεκριμένα επεισόδια ασθένειας, καθώς εξαντλούν τη ζωτική δύναμη. Μεταξύ αυτών των παραγόντων είναι, υπερβολές ή στερήσεις, κόπωση, ψυχικές διεγέρσεις και αρνητικές επιδράσεις, έλλειψη άσκησης, ακατάλληλη διατροφή και συνθήκες διαμονής κλπ. Στις μέρες μας μπορούμε να προσθέσουμε, άγχος, απομόνωση, ανασφάλεια, καταστροφική επέμβαση και μόλυνση του περιβάλλοντος, που αποδεδειγμένα μπορούν να διαταράξουν το ανοσοποιητικό και να προκαλέσουν ασθένειες. Τόνισε ότι οι επιβλαβείς για την υγεία παράγοντες είναι εν μέρει ψυχικοί, εν μέρει σωματικοί και διαθέτουν τη δύναμη να διαταράσσουν άνευ όρων τον υγιή ανθρώπινο οργανισμό.
Για τον Hahnemann κάθε περίπτωση είναι μοναδική για κάθε άτομο και η ασθένεια αντανακλάται στο σύνολο των συμπτωμάτων, κι όχι σε ένα μέρος του σώματος ή σε κάποια επώνυμη οντότητα. Έτσι, απέρριψε την έννοια συγκεκριμένων ασθενειών, μια ετικέτα ασθένειας, που εφαρμόζεται σε πολλές περιπτώσεις, σαν ελλιπής και καταστροφική άποψη για την υγεία. Προχωρώντας σταδιακά στην έρευνά του, δημιούργησε τα δυναμοποιημένα φάρμακα, που φαίνονταν τα μόνα ικανά να παρέχουν ενίσχυση στην εξασθενημένη ζωτική δύναμη, ολοκληρώνοντας το οικοδόμημά του, τη θεραπευτική τέχνη της ομοιοπαθητικής, παραδίδοντάς τη προς όφελος της ανθρωπότητας.

Βιογραφικό Τάκη Ρούγα

Το μασάζ για ζευγάρια είναι μια πλήρως χαλαρωτική εμπειρία και προσφέρει αναζωογόνηση στα ζευγάρια, ενώ ταυτόχρονα έχει πολλά οφέλη για την υγεία. Το μασάζ είναι γνωστό πως βοηθά στην μείωση του άγχους και της έντασης. Όταν όμως ένα ζευγάρι κάνει μασάζ μαζί τότε μπορεί να βελτιωθεί η επικοινωνία και η οικειότητα στη σχέση τους. Αν ψάχνετε για έναν μοναδικό και ιδιαίτερο τρόπο να περάσετε χρόνο με τον αγαπημένο σας, το μασάζ για ζευγάρια είναι η τέλεια επιλογή.

Οφέλη για την υγεία του ζευγαριού

Το μασάζ ζευγαριών έχει αποδειχθεί ότι παρέχει μια σειρά από οφέλη για την υγεία, τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Παρακάτω θα δούμε μερικά από αυτά:

• Μείωση του στρες και της έντασης
• Βελτίωση της ποιότητας και της διάρκειας του ύπνου και για τους δύο συντρόφους. Ένας καλός ύπνος είναι απαραίτητος για την υγεία και ευεξία.
• Ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος
• Ανακούφιση του χρόνιου πόνου και στους δύο συντρόφους, ιδιαίτερα σε όσους υποφέρουν από παθήσεις όπως η αρθρίτιδα, η ινομυαλγία και ο χρόνιος πόνος στην πλάτη.
• Αύξηση των επιπέδων της δεσμευτικής ορμόνης ωκυτοκίνης: Το μασάζ για ζευγάρια μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα της ωκυτοκίνης, γνωστής και ως «ορμόνη αγκαλιάς», η οποία είναι υπεύθυνη για τα συναισθήματα αγάπης, εμπιστοσύνης και δεσμού. Αυτό μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της επικοινωνίας και της οικειότητας σε μια σχέση.
• Βελτίωση της επικοινωνίας και της οικειότητας: Το μασάζ ζευγαριών μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της επικοινωνίας και της οικειότητας ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, παρέχοντας ένα χαλαρό και γαλήνιο περιβάλλον για τους συντρόφους που περνούν ποιοτικό χρόνο μαζί.
• Ενίσχυση χαλάρωσης και αναζωογόνησης: Μπορεί να προσφέρει μια χαλαρωτική και αναζωογονητική εμπειρία και για τους δύο συντρόφους, προάγοντας τη συνολική ευεξία και μειώνοντας τα συναισθήματα άγχους και έντασης.
• Μείωση μυϊκής έντασης και πόνου
• Βελτίωση της ευλυγισίας και του εύρους κίνησης
• Βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος

Τεχνικές μασάζ που μπορείτε να επιλέξετε

Όταν αποφασίσετε να κάνετε μασάζ για ζευγάρια θα πρέπει να πείτε στον θεραπευτή τι είδος προτιμάτε ώστε να προσαρμόσει το μασάζ και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και προτιμήσεις σας.
Για παράδειγμα αν θέλετε κάτι χαλαρωτικό τότε μπορείτε να ζητήσετε σουηδικό μασάζ, αν απ’ την άλλη θέλετε κάτι πιο δυνατό ή έχετε χρόνιους πόνους τότε η καλύτερη επιλογή είναι το το αθλητικό. Το μασάζ με ζεστές πέτρες είναι ένα μασάζ που χρησιμοποιεί θερμαινόμενες πέτρες για να καταπραΰνει τους πόνους των μυών και να προάγει τη χαλάρωση. Αυτή η θεραπεία βοηθά στην ενεργοποίηση των μυών το οποίο μπορεί να αποφέρει πιο γρήγορα τα επιθυμητά αποτελέσματα, ενώ ταυτόχρονα έχει μαγική αίσθηση.
Ο θεραπευτής θα μπορεί επίσης να προσαρμόσει την πίεση και την τεχνική για να διασφαλίσει ότι και οι δύο σύντροφοι είναι άνετοι κατά τη διάρκεια του μασάζ.

Γιατί τα ζευγάρια πρέπει να το δοκιμάσουν
Το μασάζ για ζευγάρια δεν είναι μόνο για χαλάρωση, είναι επίσης για τη βελτίωση της σύνδεσης και της οικειότητας μεταξύ των συντρόφων. Είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να περάσετε ποιοτικό χρόνο μαζί, να επικοινωνήσετε και να δεθείτε σε ένα χαλαρό και γαλήνιο περιβάλλον. Επιπλέον, το μασάζ σε ζευγάρια μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του άγχους και της έντασης, κάτι που μπορεί να είναι ευεργετικό και για τους δύο συντρόφους, καθώς και για τη σχέση τους όπως είδαμε και παραπάνω.

Πότε είναι η καλύτερη στιγμή για να το κάνετε

Μπορείτε να απολαύσετε μασάζ για ζευγάρια οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, αλλά είναι ιδιαίτερα ευεργετικό σε περιόδους αυξημένου στρες και έντασης. Για παράδειγμα, πολλά ζευγάρια θεωρούν ωφέλιμο να προγραμματίσουν μία συνεδρία μασάζ κατά τη διάρκεια των γιορτών ή όταν ο ένας σύντροφος περνά μια ιδιαίτερα αγχωτική περίοδο στη δουλειά. Επιπλέον, το μασάζ για ζευγάρια μπορεί να είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να γιορτάσετε ειδικές περιστάσεις, όπως επετείους ή γενέθλια.

Πώς θα βρείτε το σωστό Spa

Όταν ψάχνετε για να κάνετε μασάζ ζευγαριών, είναι σημαντικό να βρείτε ένα σπα, studio ή θεραπευτές που πληρούν τα παρακάτω:

1. Να έχουν καλή φήμη το οποίο σημαίνει να έχουν αρκετές κριτικές. Γενικότερα να ψάξετε θεραπευτές που έχουν τουλάχιστον 100 κριτικές και έχουν μέσο όρο βαθμολογίας από 4.7 και πάνω.
2.  Σίγουρα να προσφέρουν την υπηρεσία που ζητάτε και να έχουν και διάφορα είδη όπως αθλητικό ή σουηδικού ώστε να σας παρέχουν αυτό που ζητάτε.
3. Να έχουν την απαραίτητη εκπαίδευση (π.χ. φυσικοθεραπεία) και εμπειρία.
4. Να παρέχουν ένα όμορφο και καθαρό χώρο ώστε να νιώθετε ασφαλείς.
5. Τέλος η τιμή του μασάζ να είναι ικανοποιητική χωρίς επιπλέον επιβαρύνσεις.

Ένα μέρος που προσφέρει εξαιρετικές υπηρεσίες μασάζ για ζευγάρια και όλα τα παραπάνω είναι είναι το Athens Massage Center. Αυτό το spa έχει λάβει περισσότερες από 200 κριτικές 5 αστέρων, προσφέρει πολλά είδη μασάζ και όλο το δυναμικό προσωπικό είναι εκπαιδευμένο και με μεγάλη εμπειρία. Ταυτόχρονα ο χώρος τους (στουντιο μασαζ) είναι εξαιρετικός σε στυλ boho και πινελιές από κυκλαδίτικα νησιά. Σίγουρα αν επιλέξετε να κλείσετε ραντεβού με τους θεραπευτές του Athens Massage Center, θα νιώσετε λες και είστε διακοπές.

Η γιορτή του Αγιου Βαλεντινου είναι πολύ κοντά, οπότε αν έχετε στο μυαλό σας να κάνετε κάτι ιδιαίτερο με το έτερο σας ήμισυ που θα σας αφήσει έκπληκτους ενώ ταυτόχρονα θα σας φέρει πιο κοντά, τότε το μασάζ για ζευγάρια είναι η ιδανική επιλογή.

Η Σ. είναι μεγαλοδικηγόρος, που ζει στη βορειοδυτική Αγγλία. Ήρθε να με δει στις αρχές της δεκαετίας του '50, πολύ στεναχωρημένη που έχανε τη συγκέντρωσή της, άρχιζε να ξεχνάει λέξεις και περιστασιακά δυσκολευόταν με την ορθογραφία (δεν ήταν δυσλεκτική).

Τα συμπτώματα αυτά δεν ήταν συνεχή, αλλά εμφανίζονταν αρκετά συχνά ώστε να την ανησυχούν. Όσο πιο έξυπνοι είναι οι άνθρωποι, τόσο πιο γρήγορα αντιλαμβάνονται τα ανεπαίσθητα σημάδια της δικής τους γνωστικής παρακμής. Μια αξονική τομογραφία της έδωσε τη διάγνωση πρώιμης νόσου Αλτσχάιμερ.
Όπως πάντα, ξεκίνησα αναρωτώμενη για τις αιτίες του προβλήματος. Η πρώτη αιτία που βρήκαμε ήταν μια απλή αλλά συχνή (και εύκολα προλαμβανόμενη ή θεραπεύσιμη): η ανεπάρκεια βιταμίνης D. Όταν λέω ανεπάρκεια, εννοώ, στην περίπτωσή της, σχεδόν πλήρη έλλειψη αυτού του σημαντικού θρεπτικού συστατικού. Η βιταμίνη D πρέπει να μετράται μεταξύ 75 και 200 nmol/l. Έτσι, το 60 είναι χαμηλό, το 40 πολύ χαμηλό και το 20 εξαιρετικά ανησυχητικό. Η βιταμίνη D της Σ. βρέθηκε στο 5. Το εργαστήριο επανέλαβε την εξέταση για να βεβαιωθεί ότι δεν πρόκειται για λάθος και δυστυχώς δεν ήταν. Ήταν 5,0. Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για τη λειτουργία του εγκεφάλου. Πώς είχε πέσει τόσο χαμηλά; Στην περίπτωσή της, υπήρχαν τέσσερις λόγοι:

1. Η βορειοδυτική Αγγλία έχει την πιο πυκνή νεφοκάλυψη από οποιοδήποτε άλλο μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου- δεν περνάει αρκετός ήλιος για να παραχθεί βιταμίνη D στο δέρμα.
2. Η Σ. είχε πολύ σκουρόχρωμη επιδερμίδα- χρειαζόταν πολύ περισσότερη ηλιοφάνεια από ό,τι ένα άτομο με ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα για να παράγει επαρκή ποσότητα βιταμίνης D.
3. Η Σ. δεν έτρωγε ποτέ ψάρι. Δεν ήταν χορτοφάγος, απλώς μισούσε τα ψάρια. Ωστόσο, τα λιπαρά ψάρια είναι η κυριότερη διατροφική πηγή της βιταμίνης D, καθώς επίσης και ένα πολύ σημαντικό θρεπτικό συστατικό για τον εγκέφαλο.
4. Η Σ. προσπαθούσε πάντα να χάσει βάρος- για 25 χρόνια έκανε δίαιτες με χαμηλά λιπαρά, χάνοντας έτσι τα λίπη που είναι ζωτικής σημασίας για έναν υγιή εγκέφαλο - και για τη βιταμίνη D που περιέχουν.

Η δεύτερη αιτία ήταν το νευροτοξικό μέταλλο αλουμίνιο, το οποίο εμφανίστηκε υψηλό σε μια εξέταση ούρων και σε μια ειδική εξέταση MELISA. Το αλουμίνιο είναι γνωστό ότι βλάπτει τον εγκέφαλο και συνδέεται με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πώς όμως είχε εισέλθει τόσο πολύ αλουμίνιο στον οργανισμό της;
Πρώτον, μαγείρευε σε κατσαρόλες αλουμινίου. Αυτό μπορεί να είναι μια χαρά για το βράσιμο ενός αβγού, αλλά η Σ. έφτιαχνε σάλτσα ντομάτας, η οποία είναι όξινη, οπότε θα έβγαινε λίγο από το αλουμίνιο, ειδικά όταν το άφηνε εκεί μέσα για μία ή δύο ημέρες. Δεύτερον, χρησιμοποιούσε πολύ αποσμητικό, το οποίο περιέχει αλουμίνιο. Τρίτον, μαγείρευε σε αλουμινόχαρτο, τυλίγοντας σε αυτό το κυριακάτικο ψητό, αφού πρώτα έστυβε χυμό λεμονιού από πάνω - και πάλι όξινο. Τέταρτον, είχε κάνει αρκετά εμβόλια τα προηγούμενα 10 χρόνια, εν μέρει για τροπικά ταξίδια, και τα περισσότερα από αυτά περιείχαν αλουμίνιο, που προστίθεται ως ενισχυτικό, για να κάνει το εμβόλιο πιο αποτελεσματικό.
Η Σ. αποδείχθηκε ότι είχε τρεις άλλους παράγοντες που συνέβαλαν: η μακροχρόνια διατροφή της με χαμηλά λιπαρά, η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης (γι' αυτό δεν μπορούσε να χάσει βάρος) και η ατμοσφαιρική ρύπανση- ο τελευταίος αυτός παράγοντας είναι επίσης γνωστό ότι αποτελεί σημαντικό λόγο για την αύξηση της συχνότητας εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ.
Το δυσκολότερο μέρος της θεραπείας της Σ. ήταν να πειστεί να τρώει τα υγιεινά λιπαρά που βοηθούν τον εγκέφαλο να επιδιορθωθεί: ξηρούς καρπούς, σπόρους, αβοκάντο, καρύδα, λίπος από βιολογικό κρέας ελευθέρας βοσκής και συμπληρώματα ωμέγα-3 ελαίων. Για δεκαετίες πίστευε τον μύθο ότι "το λίπος είναι κακό" και αποδείχτηκε δύσκολο για εκείνη να το ξεπεράσει.
Αλλά είναι ενδιαφέρον ότι, καθώς η Σ. άρχισε να τρώει τα καλά λιπαρά, της ήταν πιο εύκολο να κόψει τη συνήθεια της ζάχαρης. Και αυτό, φυσικά, ήταν ζωτικής σημασίας- η άνοια έχει περιγραφεί ως "διαβήτης του εγκεφάλου".
Έδωσα στη Σ. υψηλή δόση βιταμίνης D και έκανα επανέλεγχο σε τακτά χρονικά διαστήματα μέχρι να ομαλοποιηθεί και να μπορέσουμε να μπει σε μια δόση συντήρησης. Ωστόσο, ανησυχούσα ότι αν ήταν τόσο χαμηλή για πολλά χρόνια, μπορεί να είχε οστεοπόρωση. Την έστειλα για σπινθηρογράφημα και πράγματι είχε οστεοπόρωση, την οποία αντιμετωπίσαμε με διατροφή και άφθονη άσκηση.
Έδωσα επίσης στη Σ. ένα απαιτητικό πρόγραμμα αποτοξίνωσης, αλλά με τη ζωτική προσθήκη του θρεπτικού συστατικού πυριτίου, το οποίο είναι ιδιαίτερα καλό στην απομάκρυνση του αλουμινίου. Η Σ (η οποία έκανε τη δική της έρευνα) ήθελε να το κάνει αυτό πίνοντας νερό που έχει φυσικά υψηλή περιεκτικότητα σε πυρίτιο, αλλά αυτή δεν είναι η αγαπημένη μου προσέγγιση, καθώς τα μπουκάλια είναι πλαστικά - βλαβερά για τον άνθρωπο, και για τον πλανήτη. Έτσι της έδωσα ένα συμπλήρωμα πυριτίου σε υγρή μορφή, και της έδωσα επίσης horsetail, ένα φυτικό συμπλήρωμα που είναι φυσικά πλούσιο σε πυρίτιο επειδή το απορροφά καλά από το έδαφος.
Τέλος, έδωσα στη Σ. όλα τα θρεπτικά συστατικά που είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία του εγκεφάλου, ανεξάρτητα από την αιτία του προβλήματος: βιταμίνη Β12, σύμπλεγμα Β, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, φωσφατιδυλοχολίνη και κουρκουμίνη. Επέμεινε άψογα στην απαιτητική θεραπευτική της αγωγή και ένα χρόνο αργότερα μια επαναληπτική μαγνητική εγκεφάλου έδειξε ότι οι χαρακτηριστικές λευκές κηλίδες στον εγκέφαλο είχαν συρρικνωθεί. Έναν χρόνο μετά, είχαν σχεδόν εξαφανιστεί. Ο νευρολόγος ήταν ευχαριστημένος - και προβληματισμένος.
Μερικά χρόνια μετά, η Σ. τα πηγαίνει πολύ καλά: δεν έχει συμπτώματα και είναι επιτυχημένη στην εργασία της. Έχει χάσει επιτέλους και το περιττό βάρος, τρώγοντας καλά λιπαρά και αφήνοντας τα γλυκά. Εξακολουθεί να μην αντέχει να τρώει ψάρι, αλλά παίρνει καθημερινά ιχθυέλαιο (ωμέγα-3).
Γυμνάζεται τακτικά και σχεδιάζει να μετακομίσει στην εξοχή- η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι ο μόνος παράγοντας που δεν μπόρεσα να αλλάξω. Η επιτυχία της οφείλεται στην απόλυτη αποφασιστικότητά της και στη θέλησή της να τηρήσει το πρόγραμμα, καθώς και στο γεγονός ότι η ίδια το πρόλαβε νωρίς, καθώς δεν αγνόησε τα ανεπαίσθητα σημάδια, αντιμετώπισε το γεγονός ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και ήρθε για συμβουλή μάλλον νωρίτερα παρά αργότερα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που με έχουν συμβουλευτεί με τη νόσο Αλτσχάιμερ το έκαναν σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο από ό,τι η Σ., όταν είχαν ήδη χάσει τη λειτουργικότητά τους και ήταν ήδη τακτικοί επισκέπτες κλινικών για την αντιμετώπιση προβλημάτων νοητικής εξασθένησης. Αν και η προσέγγιση που περιέγραψα παραπάνω μπορεί σίγουρα να τους βοηθήσει, μπορεί μόνο να "κρατήσει" τα συμπτώματα εκεί που βρίσκονται και να σταματήσει την επιδείνωσή τους για μερικά χρόνια- δεν μπορεί να τα αντιστρέψει. Αυτή είναι τουλάχιστον η δική μου εμπειρία. Η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από τη θεραπεία, και πολύ πιο εύκολη, επίσης.
Ο δημοφιλής Τύπος θα μας κάνει να πιστέψουμε ότι η άνοια οφείλεται στη "γήρανση του πληθυσμού" μας. Αυτό είναι ένας μύθος, και να γιατί. Πρώτον, στην πραγματικότητα δεν ζούμε περισσότερο από τους βικτοριανούς προγόνους μας. Ναι, η μέση ηλικία θανάτου στη βικτοριανή εποχή ήταν πολύ μικρότερη από ό,τι σήμερα, αλλά αυτό οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο γεγονός ότι ο μέσος όρος συμπεριλάμβανε τη βρεφική θνησιμότητα: το ένα τέταρτο όλων των παιδιών πέθαιναν πριν από τα πέμπτα γενέθλιά τους από μολυσματικές ασθένειες (λόγω του υπερπληθυσμού, των ανθυγιεινών συνθηκών και της πείνας).
Αν βγάλετε αυτά τα παιδιά από την εξίσωση, οι Βικτωριανοί έζησαν όσο και εμείς - μέχρι τα 80 τους χρόνια και πέρα. Αλλά κράτησαν το μυαλό τους- πολύ σπάνια έπασχαν από άνοια.
Δεύτερον, η ασθένεια που περιέγραψε πρώτος ο Γερμανός γιατρός Alois Alzheimer ήταν η άνοια με πρώιμη έναρξη. Ο πρώτος του ασθενής ήταν 51 ετών. Τώρα βλέπουμε νοητική έκπτωση σε άτομα ηλικίας 40 και 50 ετών- αυτό είναι πρωτοφανές. Και οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είχαν κάποιον πρόγονο με άνοια. Όλα οφείλονται στο περιβάλλον και τη διατροφή, όχι στα γονίδια.
Και, φυσικά, υπάρχει μια λογική αντίφαση στο να λέμε "Χάρη στα θαύματα της σύγχρονης ιατρικής, ζούμε πλέον αρκετά χρόνια για να αρρωστήσουμε σοβαρά". Αυτό σίγουρα δεν βγάζει κανένα νόημα για μένα!

Η Δρ Τζένι Γκούντμαν αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λιντς το 1982 και είναι μέλος της Βρετανικής Εταιρείας Οικολογικής Ιατρικής. Ειδικεύεται στη Διατροφική και Περιβαλλοντική Ιατρική τα τελευταία 20 χρόνια. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προ-σύλληψη (γονιμότητα και δημιουργία υγιών μωρών) και για τη συνεργασία με παιδιά.  Η Δρ Τζένι Γκούντμαν αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λιντς το 1982 και είναι μέλος της Βρετανικής Εταιρείας Οικολογικής Ιατρικής. Ειδικεύεται στη Διατροφική και Περιβαλλοντική Ιατρική τα τελευταία 20 χρόνια. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προ-σύλληψη (γονιμότητα και δημιουργία υγιών μωρών) και για τη συνεργασία με παιδιά.  Η Η Δρ Τζένι Γκούντμαν έχει δώσει πολλές διαλέξεις, σε άλλους γιατρούς, σε επαγγελματίες της εναλλακτικής ιατρικής και στο ευρύ κοινό. Διηύθυνε επί 10 χρόνια μια ομάδα συζήτησης περιστατικών, όπου ιατροί και φυσικοπαθητικοί / διατροφολόγοι ανταλλάσσουν γνώσεις και κλινική εμπειρία.