Άνοιγμα PDF

Υπάρχει σχέση μεταξύ της επιδημίας του αυτισμού και της ΔΕΠΥ (διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, υπερκινητικότητας) και των ρύπων στο περιβάλλον;
Οι γονείς με χημική δυσανεξία έχουν 5,7 φορές περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν παιδί με αυτισμό σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν καμία δυσανεξία. Είναι επίσης διπλάσιες οι πιθανότητες να έχουν παιδί με ΔΕΠΥ.
Ο αυτισμός έχει τριπλασιαστεί από το 2000 -επηρεάζει πλέον ένα στα 36 παιδιά στις ΗΠΑ- και οι ερευνητές από το Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας πιστεύουν ότι μπορεί να οφείλεται στα υψηλότερα επίπεδα ρύπων και τοξινών στο περιβάλλον.
Σε προηγούμενη μελέτη, οι ερευνητές είχαν παρατηρήσει μια ισχυρή σχέση μεταξύ της δυσανεξίας σε χημικές ουσίες και των μαστοκυττάρων, των πρώτων ανταποκριτών του ανοσοποιητικού συστήματος που απελευθερώνουν χιλιάδες φλεγμονώδη μόρια, γνωστά ως μεσολαβητές, όταν έρχονται σε επαφή με χημικές ουσίες και ιούς.
Από αυτό, υποθέτουν ότι η ΔΕΠΥ και ο αυτισμός μπορεί να είναι αποτέλεσμα της ενεργοποίησης των μαστοκυττάρων του γονέα με χημική δυσανεξία ενώ είναι έγκυος.
Οι ερευνητές εξέτασαν περίπου 8.000 άτομα για το επίπεδο χημικής δυσανεξίας τους και την έκταση του αυτισμού και της ΔΕΠΥ στην οικογένεια.
Οι άνθρωποι που σκέφτονται να δημιουργήσουν οικογένεια μπορούν να ελέγξουν τα επίπεδα χημικής δυσανεξίας τους μαζί με το οικιακό και εργασιακό τους περιβάλλον για πιθανές εκθέσεις, λένε οι ερευνητές.

Η έρευνα: Journal of Xenobiotics, 2024; 14: 350; doi: 10.3390/jox14010022

Έκανε την παραδοχή αυτή σε έγγραφα που υποβλήθηκαν σε ιατροδικαστικό δικαστήριο το οποίο διερευνούσε τον θάνατο ενός 28χρονου άνδρα, του Alex Reid, ο οποίος πέθανε από θρόμβο στον εγκέφαλο μετά τη χορήγηση δεύτερου εμβολίου Covid.
Ο ιατροδικαστής κατέγραψε τον θάνατο ως ανοσολογική θρομβωτική θρομβοπενία που προκαλείται από το εμβόλιο, μια νέα πάθηση που συνδέεται ειδικά με το εμβόλιο.
Στον Άλεξ προτάθηκε να κάνει γρήγορα το εμβόλιο επειδή ο ιατρικός του φάκελος τον είχε κατατάξει λανθασμένα ως νοσηρά παχύσαρκο, άρα σε ομάδα κινδύνου. Ένα μήνα αργότερα, η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τα άτομα κάτω των 30 ετών δεν θα πρέπει να κάνουν το εμβόλιο, αλλά να κάνουν το εμβόλιο mRNA της Pfizer. Παρά την προειδοποίηση, ο κ. Reid έλαβε μια δεύτερη σειρά εμβολίων της AstraZeneca, από τα οποία πέθανε περίπου ένα μήνα αργότερα.
Η ετυμηγορία θα μπορούσε να ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου σε άλλες καταγγελίες θανάτου και μόνιμων βλαβών από το εμβόλιο, συμπεριλαμβανομένων 81 θανάτων και εκατοντάδων περιπτώσεων σοβαρής αναπηρίας, με διακανονισμούς συνολικού ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων λιρών σε αποζημιώσεις που θα καταβληθούν στις οικογένειες. Ωστόσο, λόγω της συμφωνίας αποποίησης ευθυνών για τα εμβόλια μεταξύ της κυβέρνησης και των φαρμακευτικών εταιρειών, η AstraZeneca δεν θα καταβάλει τις αποζημιώσεις. 
Το εμβόλιο μπήκε στο ράφι από τη βρετανική κυβέρνηση μόλις ένα χρόνο μετά την αδειοδότησή του το 2021 και σχεδόν καμία χώρα στην Ευρώπη δεν το υιοθέτησε ποτέ, καθώς οι ανησυχίες για την ασφάλειά του είχαν επισημανθεί μέσα σε ένα μήνα περίπου από την κυκλοφορία του.

Πηγή: Daily Telegraph. 28 Απριλίου, 2024 / Daily Telegraph. 7 Μαΐου, 2024

Το μικροβίωμα είναι το σύνολο των μικροοργανισμών που ζουν μέσα στο σώμα μας και πάνω στο δέρμα μας! Αποτελείται από βακτήρια, μύκητες, παράσιτα, ιούς και πιθανόν και από άλλους μικροοργανισμούς, τους οποίους αγνοούμε. Παρά το ότι οι μικροοργανισμοί ως μονάδες είναι μικροσκοπικοί και αόρατοι στο γυμνό μάτι, ζυγίζουν το ίδιο περίπου με τον εγκέφαλό μας. Όταν θρέφονται με το κατάλληλο φαγητό (πρεβιοτικά) αποτελούν ένα θαυμαστό φαρμακείο καθώς παράγουν ζωτικής σημασίας χημικές ουσίες που είναι βασικές για το ανοσοποιητικό μας σύστημα και παράγουν νευροδιαβιβαστές όπως η σεροτονίνη και το GABA. Το Gaba έχει μία ηρεμιστική δράση στο σώμα και τον νου, ενώ η σεροτονίνη παίζει καίριο ρόλο στη ρύθμιση της διάθεσης, του ύπνου, της όρεξης και της ευαισθησίας στο πόνο. Γνωρίζουμε ότι το 95% της σεροτονίνης παράγεται και αποθηκεύεται στο έντερο και όχι στον εγκέφαλο. Έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ των βακτηρίων του εντέρου και της κατάθλιψης.

Ας δούμε το παράδειγμα της Έμιλυ για να κατανοήσουμε τη σημασία του εντερικού μικροβιώματος. Η Έμιλυ ήταν μία κοπέλα εξωστρεφής και χαρούμενη από τη φύση της, αλλά μετά από τη λήψη αντιβιοτικών για μεγάλο χρονικό διάστημα παρατήρησε ότι ένιωθε ένα μόνιμο αίσθημα θλίψης. Λίγο καιρό αργότερα διαγνώστηκε με κατάθλιψη. Αυτό που έχει ενδιαφέρον στη περίπτωση της Έμιλυ είναι ότι ήταν μία κοπέλα που είχε μία χαρούμενη παιδική ηλικία, όχι κάποιο ιδιαίτερο τραύμα, μία καλή συντροφική σχέση, οπότε η κατάθλιψη δεν έβγαζε κάποιο νόημα. Κάποια μέρα όμως διάβασε ένα άρθρο το οποίο τη συντάραξε και αναφερόταν στη σύνδεση μεταξύ εντέρου και ψυχικής υγείας. Αυτό το οποίο έμαθε ήταν ότι τα αντιβιοτικά σκοτώνουν εκτός από τα παθογόνα βακτήρια και τα φιλικά και ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη καθώς το έντερο όταν δεν έχει φιλικά βακτήρια, δεν λειτουργεί σωστά και δεν παράγει σεροτονίνη, GABA και άλλες ορμόνες. Αλλά ούτε και το ανοσοποιητικό λειτουργεί καθώς το 80% της ανοσολογικής απόκρισης στηρίζεται στο έντερο. Η Έμιλυ αποφάσισε να πάρει η ίδια το έλεγχο της υγείας της και άρχισε να ενσωματώνει τροφές πλούσιες σε προβιοτικά (όπως φυσικό γιαούρτι, κίμτσι, κεφίρ, ζυμωμένο λάχανο, ψωμί με προζύμι). Αυτές οι τροφές περιέχουν ζωντανά βακτήρια τα οποία βοήθησαν να πολλαπλασιαστούν στο έντερό της οι ωφέλιμοι μικροοργανισμοί και επέλεξε και ένα ποιοτικό προβιοτικό σκεύασμα. Επίσης μείωσε τις επεξεργασμένες και ραφιναρισμένες τροφές, οι οποίες είναι γνωστό ότι σκοτώνουν τα υγιή βακτήρια. Καθώς ο καιρός περνούσε η Έμιλυ παρατηρούσε σιγά-σιγά αλλαγές όπως βελτίωση της πέψης, περισσότερη ενέργεια και καλύτερη διάθεση. Η κατάθλιψή της άρχισε να απομακρύνεται και ένιωσε περισσότερη ψυχική ανθεκτικότητα και ευελιξία στις προκλήσεις της ζωής.

Ως ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής γνωρίζω ότι το να διαχειριστεί και να θεραπεύσει κάποιος τη κατάθλιψη δεν είναι πάντα κάτι τόσο εύκολο όπως το να αλλάξει τη διατροφή του. Η κατάθλιψη είναι μία σύνθετη και χρόνια διαταραχή διάθεσης που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες (γενετικούς, περιβαλλοντικούς κ.α.) αλλά και από το ιστορικό του κάθε ανθρώπου. Όμως υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός ερευνών που αποδεικνύουν μία επιβεβαιωμένη σχέση μεταξύ του εντερικού μικροβιώματος και της ψυχικής υγείας. Στην Αμερική ήδη χρησιμοποιούν τη μεταμόσχευση μικροβιώματος από υγιείς δότες και αυτό έχει δείξει βελτίωση σε καταστάσεις όπως:

• διπολική διαταραχή,
• κατάθλιψη,
• ευαισθησία στην ινσουλίνη,
• νόσος του Crohn,
• μείωση αγχώδους διαταραχής
• μείωση Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ).

Παρατηρείται λοιπόν μία στροφή και από τους επιστήμονες στην ανάπτυξη μεθόδων παρέμβασης στο μικροβίωμα για τη θεραπεία της κατάθλιψης. Υπάρχουν ήδη πολλές μελέτες που δείχνουν πώς τα προβιοτικά μειώνουν τα συμπτώματα της κατάθλιψης και του άγχους. Τα προβιοτικά αυτά ανήκουν στη κατηγορία των ψυχοβιοτικών.

Είναι πολύ ενθαρρυντικό να μπορεί κανείς να αυξήσει τα επίπεδα σεροτονίνης ανάλογα με την τροφή που τρώει. Αυτό πραγματικά έρχεται σε αντίθεση με την ιδέα ότι χρειάζεστε αντικαταθλιπτικά επειδή υπάρχει χημική ανισορροπία στον εγκέφαλό σας. Όπως είπαμε πιο πάνω το 95% της σεροτονίνης παράγεται και αποθηκεύεται στο έντερο και όχι στον εγκέφαλο.
Τα περισσότερα αντικαταθλιπτικά ανήκουν στην κατηγορία των αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης, ή SSRI, και αυξάνουν τα επίπεδα της σεροτονίνης, ενός από τους νευροδιαβιβαστές που επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να ανταλλάσσουν σήματα.
Το Συμβούλιο για την Evidence–Based Psychiatry (Ψυχιατρική βασισμένη σε αποδείξεις) αναφέρει «παρά το ότι οι επιστήμονες ελέγχουν την εγκυρότητα της θεωρίας για τη χημική ανισορροπία για περισσότερα από 40 χρόνια, και παρά το ότι υπάρχουν χιλιάδες μελέτες, δεν υπάρχει καμία άμεση απόδειξη ότι είναι σωστή». Δηλαδή όπως αναφέρει και η ψυχίατρος Dr. Joanna Monkrif καθηγήτρια του University College London: «Πολύς κόσμος παίρνει αντικαταθλιπτικά επειδή οδηγήθηκε στην άποψη ότι η κατάθλιψη έχει βιοχημική βάση. Η έρευνά μας δείχνει ότι αυτή η άποψη δεν στηρίζεται από τις διαθέσιμες ενδείξεις».
Υπάρχουν περιπτώσεις που τα αντικαταθλιπτικά βοηθούν και χρειάζονται, αλλά πιστεύω ότι αντί να βασιζόμαστε σχεδόν εξολοκλήρου στα αντικαταθλιπτικά, χρειάζεται να προσεγγίσουμε τη ρίζα του προβλήματος μέσω της ψυχοθεραπείας και να αυξήσουμε τη ποικιλομορφία του εντερικού μας μικροβιώματος. Η επικοινωνία εντέρου – εγκεφάλου είναι μία αμφίδρομη επικοινωνία. Το μυαλό και το έντερο στέλνουν σήματα μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου και αποτελεί τον άξονα εντέρου – εγκεφάλου. Όλα αυτά παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στον ύπνο, στον πόνο, στη διάθεση, στην πείνα και το άγχος. Για να μεταφερθούν οι πληροφορίες από το έντερο στο μυαλό χρησιμοποιούνται νευροδιαβιβαστές, όπως η σεροτονίνη, το γλουταμινικό οξύ, και ορμόνες του εντέρου. Έχετε νιώσει ποτέ πεταλούδες στο στομάχι ή μία αίσθηση πίεσης στο έντερο; Τα συναισθήματά σας, το μυαλό και το έντερο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Στη πραγματικότητα το έντερο θεωρείται ο δεύτερος εγκέφαλος και έχει το δικό του νευρικό σύστημα: το εντερικό νευρικό σύστημα. Το εντερικό νευρικό σύστημα είναι ενσωματωμένο στην επένδυση του γαστρεντερικού σωλήνα, η οποία αρχίζει από τον οισοφάγο και εκτείνεται μέχρι το πρωκτό και αποτελείται από περισσότερα από 500 εκατομμύρια νεύρα. Αναγνωρίζεται λοιπόν η σημασία ενός υγιούς και ποικιλόμορφου εντερικού μικροβιώματος για μία καλή ψυχική υγεία.