Τον Ιούνιο πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 6^ο συνέδριο του Homeopathic Research Institute. Με τη συμμετοχή 250 συνέδρων από περισσότερες από 25 χώρες, το συνέδριο αυτό συγκέντρωσε πλήθος ερευνητών από όλο τον κόσμο.
Το Ομοιοπαθητικό Ερευνητικό Ινστιτούτο διοργανώνει αυτά τα συνέδρια κάθε δύο χρόνια και υπάρχει πάντα ένας σημαντικός αριθμός παρουσιάσεων που αναφέρουν σημαντικά νέα για την επιστήμη και την ομοιοπαθητική.
(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Επειδή σε ερευνητικά συνέδρια όπως αυτό στην Ελλάδα συνήθως συμμετέχουν επιστήμονες που αναφέρουν ΝΕΕΣ έρευνες, πολλές από αυτές τις μελέτες δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί. Ως εκ τούτου, δεν παρέχονται παραπομπές για τις μελέτες που συζητούνται εδώ. Επίσης, αυτή η σύντομη περίληψη των παρουσιάσεων αντιπροσωπεύει μόνο έναν μικρό αριθμό των συνολικών ομιλιών που δόθηκαν στο συνέδριο).
Η πρώτη παρουσίαση στο συνέδριο έγινε από τον καθηγητή Ashley Ross, κοσμήτορα της Σχολής Επιστημών Υγείας του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Durban (DUT), στη Νότια Αφρική. Ο Δρ Ross ανέλυσε την ιστορία 200+ ετών των «ομοιοπαθητικών δοκιμών», δηλαδή της πειραματικής μεθόδου, κατά την οποία ομοιοπαθητικές δόσεις συγκεκριμένων ουσιών δοκιμάζονται σε επαναλαμβανόμενες δόσεις για την ικανότητά τους να προκαλούν πράγματι το δικό τους μοναδικό πρότυπο συμπτωμάτων.
Εκτός από την ανασκόπηση της ιστορίας αυτών των πειραμάτων, περιέγραψε επίσης πολλά σύγχρονα «provings» και τα αποτελέσματά τους σε απλές και διπλές- τυφλές δοκιμές. Αυτή η σύντομη ανασκόπηση έκανε φανερό ότι οι σκεπτικιστές της ομοιοπαθητικής που ισχυρίζονται ότι «δεν υπάρχει επιστημονική έρευνα» για την ομοιοπαθητική είναι απόλυτα παραπληροφορημένοι, επειδή η βάση για τη συντριπτική πλειοψηφία των ομοιοπαθητικών φαρμάκων προέρχεται από αυτές τις δοκιμές.
Τελικά, η ομοιοπαθητική «materia medica» και τα 200+ χρόνια χρήσης ομοιοπαθητικών φαρμάκων έχουν επιβεβαιώσει ότι ό,τι και να προκαλεί μια ουσία σε υπερβολική δόση, η ίδια ουσία μπορεί να ξεκινήσει τη διαδικασία θεραπείας για ανθρώπους που έχουν συμπτώματα όμοια με αυτά που διαπιστώνεται ότι προκαλεί μια ουσία

Η Maria Fernanda Aguilaer Duenas, MD, γιατρός και ομοιοπαθητικός από το Μεξικό, η οποία ολοκληρώνει επί του παρόντος το διδακτορικό της στην Ανοσολογία, αναφέρθηκε στη μελέτη της, η οποία ήταν μια «φαρμακευτική δοκιμή» ενός από τα κλασικά ομοιοπαθητικά φάρμακα, της Belladonna. Παραδοσιακά, ένα proving διεξάγεται σε υγιή υποκείμενα, διότι αν το έκανε σε ανθρώπους που είναι άρρωστοι, τα συμπτώματα που βιώνουν οι συμμετέχοντες θα μολύνονταν με τα συμπτώματα των ασθενειών τους.
Σε αυτή τη μελέτη, διαπιστώθηκε ότι οι συμμετέχοντες δημιουργούσαν πολλά από τα κοινά συμπτώματα που είναι γνωστό ότι προκαλεί η Belladonna, όπως πυρετό, ξηρό δέρμα, έξαψη του προσώπου με ερυθρότητα των βλεννογόνων, σφυροκοπημένους πονοκεφάλους και πολύχρωμα όνειρα.
Αυτό που ήταν ιδιαίτερα συναρπαστικό ήταν ότι ο Dr. Duenas διαπίστωσε επίσης ότι η Belladonna όχι μόνο δημιούργησε μια ποικιλία συμπτωμάτων που είναι γνωστό ότι προκαλεί, αλλά σε αυτή τη μελέτη, εξέτασε επίσης για να αξιολογήσει τη γενετική έκφραση, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των προφλεγμονωδών κυτταροκινών (σημάδια φλεγμονής) καθώς και των ιντερλευκινών-6, 8, 10, 12, 18 23 και 33. Οι ερευνητές διαπίστωσαν αύξηση κατά 55% έως 94% σε αυτές τις ανοσολογικές μετρήσεις. Αυτές οι μετρήσεις επέτρεψαν στην ερευνήτρια να έχει 88% ακρίβεια στην πρόβλεψη των ασθενών στους οποίους δόθηκε το πραγματικό ομοιοπαθητικό φάρμακο και στους οποίους δόθηκε το εικονικό φάρμακο.
Ο επόμενος ομιλητής ήταν ο Thomas Ostermann, καθηγητής Μεθοδολογίας Έρευνας και Στατιστικής στην Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Witten/Herdecke της Γερμανίας. Εξέτασε τις 21 μελέτες που έχουν διεξαχθεί για την αξιολόγηση της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας της ομοιοπαθητικής θεραπείας, με μόνο έναν σχετικά μικρό αριθμό αυτών των μελετών να είναι αρκετά υψηλού επιπέδου. Παρόλα αυτά, οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες έχουν δείξει οφέλη από την ομοιοπαθητική θεραπεία, όχι μόνο για γενικά θέματα υγείας αλλά και για συγκεκριμένες ασθένειες. Αυτή η παρουσίαση έδειξε την οικονομική αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής στη θεραπεία της υποτροπιάζουσας αμυγδαλίτιδας.

Κλινικές έρευνες
Υπήρξε μια μεγάλη ποικιλία παρουσιάσεων σχετικά με κλινικές δοκιμές που δοκιμάζουν την ομοιοπαθητική θεραπεία, όπως:

- Μια μελέτη συνέκρινε ομοιοπαθητική, ανθρωποσοφική και συμβατική ιατρική θεραπεία λοιμώξεων του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Η μελέτη αυτή έδειξε ότι η ομοιοπαθητική θεραπεία είχε εξίσου καλά ή και καλύτερα αποτελέσματα από την ομοιοπαθητική χωρίς τη χρήση αντιβιοτικών.

- Μια διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε άτομα με νευραλγία του τριδύμου.

- Η χρήση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων ως συμπληρωματική θεραπεία στη θεραπεία ατόμων με μείζονα κατάθλιψη (αυτή η μοναδική μελέτη συνέκρινε τα αποτελέσματα κάθε υποκειμένου ενώ τους δόθηκε εικονικό φάρμακο (χωρίς να το γνωρίζουν) σε σχέση με όταν τους δόθηκε ένα πραγματικό ομοιοπαθητικό φάρμακο ατομικά επιλεγμένο).

- Η χρήση του διάσημου ομοιοπαθητικού φαρμάκου Oscillococcinum για τη γρίπη και τα σύνδρομα που μοιάζουν με γρίπη. Αυτό που ήταν επιπλέον μοναδικό σε αυτή την παρουσίαση ήταν η αξιολόγηση των τρόπων με τους οποίους αυτό το ομοιοπαθητικό φάρμακο επηρέασε τα CD4+ λεμφοκύτταρα, που ονομάζονται επίσης Τ-κύτταρα ή Τ-βοηθητικά κύτταρα.

- Ομοιοπαθητική θεραπεία γυναικών με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

- Μια πολυκεντρική τυχαιοποιημένη συγκριτική δοκιμή για την ομοιοπαθητική θεραπεία των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος.

- Μια διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη και ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή με τη χρήση ατομικά επιλεγμένων ομοιοπαθητικών φαρμάκων ως συμπλήρωμα της συνήθους θεραπείας για τη βελτίωση των συμπτωμάτων της περιφερικής διαβητικής νευροπάθειας.

- Η αποτελεσματικότητα της ομοιοπαθητικής θεραπείας στη διαταραχή χρήσης αλκοόλ.

- Η χρήση του Eupatorium perf. στην πρόληψη του δάγκειου πυρετού.

Έρευνες σε ζώα και φυτά
Υπήρξαν πολλές παρουσιάσεις σχετικά με τις επιδράσεις των ομοιοπαθητικών φαρμάκων στα ζώα, μεταξύ των οποίων:

- Η χρήση ομοιοπαθητικών φαρμάκων για τη μείωση της μικροβιακής αντοχής σε γαλοπούλες.

- Η ομοιοπαθητική θεραπεία της διάρροιας σε βοοειδή.

- Η ομοιοπαθητική θεραπεία ορισμένων παρασιτικών ασθενειών σε ζώα, δοκιμάζοντας συνήθως ομοιοπαθητικές δόσεις μεμονωμένων παρασίτων.

- Η χρήση ομοιοπαθητικών δόσεων του Viscum album (γκι) ως αντικαρκινικού παράγοντα σε κύτταρα μελανώματος τρωκτικών.

Το φετινό συνέδριο HRI είχε πολλές αξιόλογες παρουσιάσεις σχετικά με τη χρήση ομοιοπαθητικών φαρμάκων σε φυτά, ακόμη και σε καλλιέργειες. Ο Stephen Baumgartner, PhD, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης (Ελβετία) και στο Πανεπιστήμιο Witten/Herdecke (Γερμανία) αξιολόγησε τα 30 χρόνια έρευνας σε φυτά, τα οποία έχουν δημιουργήσει μια συλλογή 32 πρωτότυπων ερευνητικών άρθρων, συμπεριλαμβανομένων επτά δημοσιεύσεων σχετικά με δοκιμές επανάληψης που επιβεβαίωσαν προηγούμενες μελέτες.
Ο Leonardo Faedo, PhD, γεωπόνος και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Coventry (Αγγλία) εντυπωσίασε το συνέδριο HRI πριν από δύο χρόνια, όπου παρουσίασε τις μελέτες του για τις φράουλες, όταν έδειξε πώς τα ομοιοπαθητικά φάρμακα βοήθησαν στην αύξηση της απόδοσης των καλλιεργειών καθώς και στη θρέψη των καλλιεργειών, και μάλιστα χωρίς τη χρήση φυτοφαρμάκων. Φέτος, ο Δρ Faedo έφερε τον καθηγητή του, Pedro Boff, PhD, ο οποίος επιβλέπει τις μεταπτυχιακές και διδακτορικές εργασίες για περισσότερους από 40 φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας Santa Catarina (Βραζιλία).
Και οι δύο συζήτησαν τα σχέδιά τους να συνυπογράψουν μια συστηματική ανασκόπηση των πολλών δεκάδων μελετών που εξετάζουν τη χρήση ομοιοπαθητικών φαρμάκων στην υγεία των φυτών και τις αποδόσεις των καλλιεργειών. Οι εν λόγω ερευνητές δεν έχουν ολοκληρώσει ακόμη αυτή την ανασκόπηση, αλλά οι ίδιοι και όλο το ακροατήριο αισθάνθηκαν ότι αυτή η νέα εργασία μπορεί να οδηγήσει την ομοιοπαθητική σε ένα εντελώς νέο επίπεδο.

Εξερευνώντας τους μηχανισμούς δράσης των ομοιοπαθητικών νανοδόσεων
Υπήρξαν πολυάριθμες παρουσιάσεις σχετικά με πειστικές εξηγήσεις για το πώς τα ομοιοπαθητικά νανοφάρμακα μπορούν να έχουν σημαντικά φυσιολογικά και ανοσολογικά αποτελέσματα. Μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο Alexander Tournier, συνδιευθυντής του Ομοιοπαθητικού Ερευνητικού Ινστιτούτου και του Πανεπιστημίου Witten/Herdecke της Γερμανίας που ερεύνησε διάφορες πτυχές της δομής του νερού, συμπεριλαμβανομένου του νερού της ζώνης αποκλεισμού, των νανοδομών, της χημείας και της βιοχημείας (συμπεριλαμβανομένων των μονοπατιών απόκρισης στο στρες, της γονιδιακής έκφρασης και των αντισταθμιστικών αντιδράσεων), της ορμέσεως (η διερεύνηση διαφόρων εξαιρετικά μικρών δόσεων ορισμένων ουσιών σε συγκεκριμένα βιολογικά συστήματα), των βιοφωτονίων, της ηλεκτροδυναμικής (ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία και η αλληλεπίδρασή τους με τα φορτία) και της κβαντικής φυσικής (η παρατήρηση ότι τα σωματίδια υπάρχουν σε πολλαπλές καταστάσεις), ακόμη και της ασθενούς κβαντικής θεωρίας (διεμπλοκή).
Σε μία εποχή που ο σκεπτικισμός κατά των μη συμβατικών θεραπειών γίνεται όλο και πιο έντονος, η διεξαγωγή τέτοιων συνεδρίων όπου παρουσιάζονται επιστημονικές μελέτες υψηλής ποιότητας για τη δράση της Ομοιοπαθητικής, αποτελεί ένα αισιόδοξο μήνυμα για την εξέλιξη των θεραπειών αυτών και τη συμβολή τους στην επίτευξη της υγείας.

Περισσότερες πληροφορίες: Homeopathy Research Institute

Όλοι κοιτάζουν το έξυπνο ρολόι ή το fitness tracker τους, αλλά διαβάζουν πραγματικά στοιχεία ή πλασματικά;

Τα έξυπνα ρολόγια έχουν γίνει ο εφιάλτης των φανατικών του fitness. Γνωστά και ως fitness trackers, τα ρολόγια αυτά ελέγχονται και παρακολουθούνται συνεχώς από τους υποτιθέμενους αθλητές, οι οποίοι ελέγχουν τα βήματά τους, τον καρδιακό τους ρυθμό, το μεταβολισμό τους και τις θερμίδες που καίνε. Αν τα φορούν τη νύχτα, αξιολογούν καόμη και τη ποιότητα τουύπνου τους.
Όλοι φαίνεται να το προτιμούν. Περίπου το ένα τρίτο των ενηλίκων στις ΗΠΑ και το ένα τέταρτο των ενηλίκων στο Ηνωμένο Βασίλειο φορούν fitness tracker, και κάθε χρόνο όλο και περισσότεροι τα προτιμούν. Η παγκόσμια αγορά προβλέπεται να αυξηθεί περισσότερο από τέσσερις φορές μεταξύ 2024 και 2032, από 62,03 δισεκατομμύρια δολάρια σε 290,85 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αλλά αν είναι μια μάστιγα, τα έξυπνα ρολόγια θα λέγαμε είναι μια θετική μάστιγα! Με την παρακολούθηση των βημάτων μας, έχουμε κίνητρο να κινούμαστε περισσότερο και ίσως ακόμη και να επιτύχουμε το βέλτιστο όριο των 150 λεπτών σωματικής άσκησης την εβδομάδα που συνιστά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας - αν και επιφυλασσόμαστε όσον αφορά την αίσθηση αυτοσκοπού (χάνοντας την μεγάλη εικόνα) που προωθείτε εδώ μέσω τέτοιων εφαρμογών.
Αλλά πόσο ακριβή είναι; Μια ερευνητική ομάδα της Wellness Pulse, που διερευνά ισχυρισμούς σχετικά με την υγεία, έψαξε την επιστημονική βιβλιογραφία για να το ανακαλύψει. Ανέλυσε 45 επιστημονικές μελέτες, εστιάζοντας σε τρεις μετρήσεις: την κατανάλωση ενέργειας ή τις θερμίδες που καίγονται, τον καρδιακό ρυθμό και τον αριθμό των βημάτων, τις οποίες μετρούν όλα τα έξυπνα ρολόγια.
Τα αποτελέσματα εστιάζουν σε πέντε μάρκες: Fitbit, Apple, Garmin, Polar και TomTom, απλώς και μόνο επειδή έχουν μελετηθεί περισσότερο. Άλλες δημοφιλείς μάρκες, όπως η σειρά της Samsung, δεν συμπεριλήφθηκαν επειδή δεν υπήρχαν αρκετές έρευνες για αυτές.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα ρολόγια είναι αρκετά ακριβή όσον αφορά τη μέτρηση του καρδιακού ρυθμού, επιτυγχάνοντας ένα υψηλό ποσοστό ακρίβειας 76%. Ωστόσο, δεν είναι τόσο καλά στην καταμέτρηση των βημάτων και έχουν ποσοστό ακρίβειας 53-83%.
Ο νικητής (σε μέσο όρο) είναι το Apple Watch, το οποίο πέτυχε βαθμολογία ακρίβειας 86% για τον καρδιακό ρυθμό και 71% για την κατανάλωση ενέργειας. Ωστόσο, δεν είναι τόσο καλό στην καταγραφή των βημάτων όσο ένα ρολόι Garmin.
Τα έξυπνα ρολόγια έχουν μέση συνολική βαθμολογία ακρίβειας μόλις 67%, οπότε μην παίρνετε τις μετρήσεις στα σοβαρά, αλλά συνεχίστε να κινείστε ούτως ή άλλως.¹

Μέσοι βαθμοί ακρίβειας των έξυπνων ρολογιών που δοκιμάστηκαν (%)

Ακρίβεια μέτρησης βημάτων (%)

Ακρίβεια καρδιακού ρυθμού (%)

Ακρίβεια κατανάλωσης ενέργειας (%)

1. Eglė Krištopaitytė, “Fitness Trackers Are Only 67% Accurate, New Research Finds,” Apr 29, 2025.

ΣΥΝΘΕΣΗ
Το Human Design System (Σύστημα Ανθρώπινου Σχεδιασμού) είναι μια σύνθεση αρχαίων συστημάτων γνώσης και σύγχρονων επιστημών. Ενώνει δεδομένα της Σωματιδιακής Φυσικής, Μηχανικής, Βιολογίας και Βιοχημείας με την παραδοσιακή σοφία της Δυτικής Αστρολογίας, του κινεζικού Ι-ΤΣΙΝΓΚ, του Ινδουιστικού-Βραχμανικού Συστήματος Chakra και του Δέντρου της Ζωής της Καμπάλα.
Στο Human Design περιστρέφονται τα πάντα γύρω από τη λήψη αποφάσεων. Βάσει των στοιχείων γέννησης ενός ατόμου υπολογίζεται το μοναδικό ολιστικό του σχέδιο – ο προσωπικός του χάρτης. Αποτυπώνει τα μόνιμα καθορισμένα χαρακτηριστικά του εαυτού του από τα οποία απορρέει ο αυθεντικός και αξιόπιστος τρόπος να παίρνει αποφάσεις. Το ολιστικό σχέδιο συνδέει την ευφυϊα του σώματος με την αντίληψη της προσωπικότητας. Τα βασικότερα στοιχεία του σχεδίου είναι ο ΤΥΠΟΣ ενός ατόμου και η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ και ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ του. Τύπος και Στρατηγική & Εσωτερική Εξουσία (Σ&ΕΕ) αποτελούν τα εργαλεία κλειδιά που μπορούν να καθοδηγήσουν έναν άνθρωπο κάθε στιγμή της ζωής του.

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ
Το Human Design είναι η Επιστήμη της Διαφοροποίησης[1]. Με την εφαρμογή της Σ&ΕΕ βγαίνει σταδιακά στην επιφάνεια ο αυθεντικός εαυτός ενός ατόμου, δηλαδή η ολότητα των μοναδικών χαρακτηριστικών που υπάρχουν από τη στιγμή της γέννησης θεμελιωμένα στο DNA του και τον διαφοροποιούν από τους άλλους. Εφαρμόζοντας τη Σ&ΕΕ αναδύεται σιγά-σιγά η μοναδικότητα που καλύπτεται από στρώματα παγιωμένων μοτίβων σκέψης και συμπεριφοράς. Μοτίβων σκέψης και συμπεριφοράς που υιοθετούνται και ενισχύονται στο πλαίσιο μιας εξαρτημένης μάθησης και επιρροής (Conditioning) κατά τη διάρκεια της ζωής.

ΕΠΙΡΡΟΗ και ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗ ΜΑΘΗΣΗ
Η επιρροή και εξαρτημένη μάθηση λειτουργεί μέσω του ανοιχτού ενός σχεδίου – μέσω των ανοιχτών κέντρων, πυλών και καναλιών. Οτιδήποτε είναι ανοιχτό περιέχει υποδοχείς και είναι δεκτικό στην επιρροή του περιβάλλοντος, είτε πρόκειται για κάποιο άλλο άτομο, είτε πρόκειται για τη συνεχόμενη επιρροή των νετρίνων του πλανητικού προγράμματος.[2] Το μυαλό – η αντίληψη της προσωπικότητας – ταυτίζεται με την μεταβαλλόμενη ενέργεια (πίεση, φόβους, επιθυμίες, προσδοκίες κ.τ.λ.) που δέχεται από το περιβάλλον και μαθαίνει να προσαρμόζεται και να συμμορφώνεται με αυτήν. Αναπτύσσει στρατηγικές για να μπορέσει να διαχειριστεί τη διακεκομμένη πρόσβαση στην ενέργεια που αντιλαμβάνεται. Οι στρατηγικές αυτές παγιώνονται, γίνονται μοτίβα και συνήθειες που καταστέλλουν ή κρύβουν τον αληθινό εαυτό ενός ατόμου.

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ
Αρχίζοντας να ακολουθεί κανείς τη Σ&ΕΕ αρχίζει να συνειδητοποιεί την επιρροή και ταύτιση με την ενέργεια του περιβάλλοντος και πως τον ωθεί σε δράση. Αρχίζει να διακρίνει αυτό που είναι από αυτό που δέχεται. Ανακαλύπτει πως όταν προκύπτουν αποφάσεις και δράσεις από την εφαρμογή της Σ&ΕΕ, βιώνει μια διαφορετική αίσθηση. Εφαρμόζοντας τη Σ&ΕΕ αρχίζει η διαδικασία αντιστροφής της εξαρτημένης μάθησης (Deconditioning).
Ζητούμενο δεν είναι η εξάλειψη της επιρροής την οποία βέβαια όχι μόνο δεχόμαστε αλλά και ασκούμε. Ζητούμενο είναι αφενός η συνειδητοποίηση ότι πρόκειται για επιρροή και αφετέρου το αυθεντικό φιλτράρισμά της μέσω του καθορισμένου. Ζητούμενο είναι η εξαρτημένη μάθηση να γίνει εμπλουτισμένη εξελιγμένη μάθηση που θα μπορέσει με τη σειρά της να γίνει αυθεντική πολύτιμη συνεισφορά.   

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ
Εφαρμόζοντας την Σ&ΕΕ μπαίνει κανείς σε μια διαδικασία ολιστικής μετεκπαίδευσης η οποία συμπεριλαμβάνει τη συνειδητοποίηση του ανοιχτού ΚΑΙ του καθορισμένου του σχεδίου του. Διότι η επί σειρά ετών εξαρτημένη μάθηση δεν αφήνει αλώβητο το καθορισμένο – τον αυθεντικό εαυτό. Δυσλειτουργεί και το καθορισμένο. Για να γίνουν το ανοιχτό και το καθορισμένο πάλι λειτουργικά, πρέπει το καθορισμένο να βγει απ’ την καταστολή και το ανοιχτό να καθαρίσει. Είναι μια διαδικασία κατά την οποία επανέρχεται το σώμα και αναλαμβάνει τον έλεγχο της πορείας και το μυαλό αποσύρεται σταδιακά από την εξουσία, εξοικειώνεται με το ρόλο του παρατηρητή και εκφραστή και χαλαρώνει.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
Ας δούμε ενδεικτικά το σχέδιο της Μάρθας: Η Μάρθα είναι Μανιφεστορική Γεννήτρια. Η Στρατηγική της είναι να περιμένει ώστε να δει τι θα της φέρει η ζωή. Η Εσωτερική της Εξουσία που είναι υπεύθυνη για τη λήψη αποφάσεων είναι η ανταπόκριση του Ιερού.

Ως Γεννήτρια η Μάρθα είναι σχεδιασμένη να νιώθει ευχαρίστηση και ικανοποίηση με αυτό που ανταποκρίνεται να κάνει. Η ένδειξη κλειδί για τη Μάρθα πως παραβιάζει τη Σ&ΕΕ της είναι όταν νιώθει αγανάκτηση και θυμό. Το βίωμα της αγανάκτησης και του θυμού είναι σαφείς ενδείξεις πως έχει αποπροσανατολιστεί, πως κινείται ενάντια στο σχέδιό της, ενάντια στη διαθεσιμότητα της ενέργειάς της και εν τέλει ενάντια στο σκοπό της ενσάρκωσής της. Ο σκοπός ύπαρξης της Μάρθας είναι να προσφέρει προσανατολισμό καθοδηγώντας τους γύρω της σε ένα ασφαλές μέλλον. Πως μπορεί όμως να το κάνει αυτό όταν κινείται ενάντια στον εαυτό της? Όταν δεν αποκτά τα απαραίτητα βιώματα για αυτήν ώστε να μπορέσει να ασκήσει τον ηγετικό ρόλο που είναι σχεδιασμένη να ασκήσει?

ΟΤΑΝ ΧΑΝΕΤΑΙ Ο ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
Το σχέδιο ενός ατόμου αποτυπώνει αυτό που είναι – ο αληθινός του εαυτός, και αυτό που δεν είναι – ο μη-εαυτός του. Ο εαυτός είναι το μόνιμα καθορισμένο, αυθεντικό και αξιόπιστο. Ο μη-εαυτός είναι το ανοιχτό (λευκό) που δέχεται επιρροή, που μεταβάλλεται, αυτό που καθορίζεται με διακεκομμένο τρόπο ανάλογα με το περιβάλλον.  Ο μη-εαυτός είναι ζωτικής σημασίας, διότι καθιστά δυνατή την εξέλιξη, κατανόηση και σοφία μας, ανοίγοντάς μας παράθυρα προς τους δρόμους του (έξω) κόσμου. Ο εαυτός μας όμως είναι το σπίτι, το καταφύγιο, η στέγη μας που προσφέρει μόνιμη ασφάλεια και προστασία. Όταν βασιζόμαστε στον μη-εαυτό για να αποφασίζουμε για τη ζωή μας αγνοώντας τον αληθινό μας εαυτό, είναι σαν να αφήνουμε το σπίτι μας για να βρούμε ασφάλεια και προστασία στο δρόμο. Η Σ&ΕΕ λειτουργεί ως πυξίδα που μας κατευθύνει προς την είσοδο του σπιτιού μας, και εντός του σπιτιού σε μια άνετη θέση στο παράθυρο με καλή θέα. Βέβαια όλα είναι σχετικά, αυτό ισχύει και για την θέα. Το ότι είναι καλή δεν σημαίνει απαραιτήτως πως είναι και όμορφη, καλαίσθητη, ήρεμη. Είναι όμως η θέα που απαιτεί η ιδιοσυγκρασία μου να βιώσω ώστε να εξελιχθώ και να ωριμάσω στο μέτρο που είναι δυνατό.

ΦΥΣΙΚΗ ΠΙΕΣΗ
Όπως δείχνει το σωματογράφημα, η Μάρθα έχει το κέντρο της Ρίζας ανοιχτό. Η Ρίζα είναι το κέντρο φυσικής πίεσης, στρες και αδρεναλίνης που βιολογικά αναλογεί στα επινεφρίδια.

Η Ρίζα δημιουργεί την πίεση να εξελιχθούμε, να προσαρμοστούμε, να ρισκάρουμε, να διορθώσουμε, να μεταμορφωθούμε προκειμένου να διατηρήσουμε τη ζωτικότητά μας και να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Η ιδιαιτερότητα του κέντρου της Ρίζας είναι ότι είναι ταυτόχρονα κέντρο πίεσης και κέντρο κινητήρας. Είναι το καύσιμο για την εξέλιξή μας και η ισχυρότερη ενέργεια που διαθέτουμε. Η Μάρθα έχει αυτό το κέντρο ανοιχτό, που σημαίνει πως δεν έχει ένα σταθερό, συνεχόμενο τρόπο να αντιμετωπίζει και να επεξεργάζεται φυσική πίεση. Δεν είναι κατασκευασμένη – ας μου επιτραπεί η έκφραση – να λειτουργεί για μεγάλο χρονικό διάστημα σε υψηλές στροφές.
Ας υποθέσουμε πως ο σύντροφος της Μάρθας ή η συγκάτοικός της έχουν καθορισμένο το κέντρο της Ρίζας. Η ανοιχτή Ρίζα της Μάρθας δέχεται την πίεση του περιβάλλοντός της και την ενισχύει. Εάν η Μάρθα ταυτιστεί με την ενέργεια που δέχεται και ενισχύει, θα πιεστεί να δράσει προκειμένου να προσαρμοστεί, διορθώσει, εξελιχθεί κ.τ.λ., και να απαλλαγεί από την πίεση. Η στρατηγική που αναπτύσσει το μυαλό στην περίπτωση της ανοιχτής Ρίζας είναι «Πρέπει να βιαστώ, να ξεμπερδεύω με αυτή τη δουλειά να κάνω την επόμενη.»  Η Μάρθα υιοθετώντας τα επίπεδα πίεσης του περιβάλλοντός της ωθείται να αναλαμβάνει ένα φόρτο εργασίας που υπερβαίνει κατά πολύ την αντοχή της. Σωματικά οδηγείται σε υπερκόπωση και κατάρρευση και ψυχολογικά σε κατάθλιψη. Διότι αυτό που αντιλαμβάνεται ψυχολογικά μέσω της ανοιχτής Ρίζας είναι ότι ενώ μονίμως προσπαθεί δεν βρίσκει απαλλαγή από την πίεση. Νιώθει ότι έχει διαρκώς στρες χωρίς να βιώνει ικανοποιητική εξέλιξη και βελτίωση της ζωής της. Όπως λέει το δημώδες: «Τρέχει και δεν φτάνει.»

ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ  Σ & ΕΕ
Η εφαρμογή της Σ&ΕΕ της δίνει τη δυνατότητα να αποφασίσει βάσει σχεδίου και ιδιοσυγκρασίας της ποιες δραστηριότητες/εργασίες είναι σωστές για αυτήν να αναλάβει. Η εφαρμογή της Σ&ΕΕ θα της επιτρέψει να ανταποκριθεί στις εργασίες για τις οποίες η δική της σταθερά καθορισμένη ενέργεια είναι και διαθέσιμη. Έτσι θα αναλάβει αυτά που αναλογούν και συμβαδίζουν με τη φυσική της ενέργεια. Ως αποτέλεσμα θα βιώσει για την ιδιοσυγκρασία της ανεκτά επίπεδα πίεσης και στρες. Και εν τέλει ως Γεννήτρια θα έχει τη δυνατότητα να βιώσει και την ικανοποίηση και ευχαρίστηση που αναζητά.

ΠΙΕΣΗ ΣΚΕΨΗΣ
Στο σχέδιο της Μάρθας το κέντρο του Κεφαλιού είναι καθορισμένο. Το κέντρο του Κεφαλιού είναι και αυτό κέντρο πίεσης. Εδώ πρόκειται για την πίεση-καύσιμο να σκεφτούμε, εδώ δημιουργούνται ερωτήματα, αμφιβολίες και απορίες. Εδώ προσπαθούμε να βγάλουμε νόημα από αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, από τις εμπειρίες μας. Παίρνουμε έμπνευση από τις εμπειρίες μας και μας δημιουργούνται ερωτήματα και απορίες σχετικά με αυτές. Βιολογικά το κέντρο του Κεφαλιού αναλογεί στην επίφυση που ρυθμίζει μεταξύ άλλων τον κύκλο ύπνου-αφύπνισης του σώματος. Η επίφυση ρυθμίζει τη ροή πληροφορίων από τον εγκεφαλικό φλοιό προς τις περιοχές φαιάς ουσίας και αντίστροφα. Έχοντας τη θέση της στο κέντρο διανοητικής πίεσης του Κεφαλιού, η επίφυση ρυθμίζει το καύσιμο για τις διανοητικές-γνωστικές λειτουργίες. Ασκεί πίεση στο κέντρο του Ajna / Mυαλού που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία εννοιών, εξηγήσεων, ερμηνειών, ιδεών, θεωριών.

Το κέντρο του Κεφαλιού δημιουργεί την πίεση να σκεφτούμε και να βρούμε απαντήσεις, δεν είναι όμως κέντρο κινητήρας. Δεν έχει την ενέργεια κινητήρα για να πραγματοποιήσει τις σκέψεις του. Το ότι η Μάρθα έχει το κέντρο του Κεφαλιού καθορισμένο σημαίνει πως έχει μια μόνιμη, σταθερά καθορισμένη πίεση να σκέφτεται και να προσπαθεί να βγάλει νόημα από αυτά που συμβαίνουν. Είναι σημαντικό η Μάρθα να αποδεχθεί αυτή τη διαρκή πίεση χωρίς να προσπαθεί να την αποφύγει ή να τη μετατρέψει σε πράξη προκειμένου να εκτονωθεί. Είναι σημαντικό να δει πως οι εμπειρίες της φυσιολογικά της δημιουργούν σύγχυση, αμφιβολίες και απορίες, συνθήκες που την οδηγούν στην αναζήτηση νοήματος και απαντήσεων. Οι απαντήσεις όμως προκύπτουν με το δικό τους ρυθμό και timing. Εάν προσπαθήσει η Μάρθα να εκβιάσει νόημα και απαντήσεις, στρέφει την πίεση προς τα μέσα και προκαλεί στον εαυτό της άγχος και αμφισβήτηση.

ΟΛΙΣΤΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ  Σ & ΕΕ
Στην παραπάνω ανάλυση αναφέρθηκα ενδεικτικά σε μόνο δύο κέντρα και πως λειτουργούν ή δυσλειτουργούν ως ανοιχτά ή καθορισμένα κέντρα. Το σχέδιο ενός ανθρώπου αποτελείται ωστόσο από εννέα κέντρα και το καθένα, ανοιχτό ή καθορισμένο, συμβάλλει με το δικό του τρόπο στο ολιστικό βίωμα της ζωής και της αίσθησης σωματικής και ψυχικής ισορροπίας.

Ο άνθρωπος των εννέα κέντρων – ως εξέλιξη του πλάσματος των επτά κέντρων γνωστό από την Ινδουιστική-Βραχμανική παράδοση – διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα: Η κατασκευή του του επιτρέπει να εμπιστεύεται απολύτως την μοναδική από το σώμα και την προσωπικότητα απορρέουσα Στρατηγική & Εσωτερική Εξουσία του, χωρίς να εξαρτάται από τις στρατηγικές του μυαλού για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του.
Η αξία της Στρατηγικής & Εσωτερικής Εξουσίας είναι ανεκτίμητη. Συντονίζει και συγχρονίζει την πολυπλοκότητα του ολιστικού σχεδίου κάθε στιγμή αναμονής και απόφασης. Η Μάρθα εφαρμόζοντας την Σ&ΕΕ έχει τη δυνατότητα να βιώσει τις εμπειρίες που αντιστοιχούν στο σχέδιό της και είναι απαραίτητες για την ιδιοσυγκρασία της ώστε να πάρει τα μαθήματα που πρέπει να πάρει, προκειμένου να αντιμετωπίσει συγχύσεις, αμφιβολίες και απορίες αναγκαίες για να οδηγηθεί στις απαντήσεις που αναζητά. Απώτερος σκοπός είναι να δώσει έμπνευση και τροφή για σκέψη στους άλλους και κυρίως να αποκτήσει και να μοιραστεί επίγνωση.

ΥΓΕΙΑ, ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Τα οφέλη από την εφαρμογή της Στρατηγικής & Εσωτερικής Εξουσίας είναι πολλά. Σωματικά εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότερη και υγιέστερη δυνατή χρήση της διαθέσιμης ενέργειας του οργανισμού. Ας μην ξεχνάμε πως η Σ&ΕΕ αποτελεί το έμφυτο σύστημα πλοήγησής μας μέσω των αποφάσεων που προκύπτουν από αυτήν. Το νόημα αυτού του συστήματος είναι να μας κατευθύνει στα σημεία εμπειριών και βιωμάτων που απαιτεί ο σκοπός της ύπαρξής μας, και να το κάνει αυτό προκαλώντας την ελάχιστη δυνατή σωματική καταπόνηση. Και κυρίως προσφέροντας τη μέγιστη δυνατή προστασία και ασφάλεια.
Η ομαλή σωματική λειτουργία οδηγεί και στην ψυχική και πνευματική ισορροπία. Και αυτή η ισορροπία δίνει μια διαφορετική αίσθηση της ζωής, η οποία δεν πρέπει να είναι μια διαρκή μάχη και πάλη, βάσανο και βάρος. Με όλα αυτά που την κάνουν να είναι ζωή, με τα πάνω της και τα κάτω της, ανακαλύπτει κανείς πως είναι ωραία.
Σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο απρόβλεπτος, που το ένα κύμα σοκ διαδέχεται το άλλο και αυτά που θεωρούνταν κεκτημένα καταρρίπτονται, η εφαρμογή της προσωπικής Στρατηγικής & Εσωτερικής Εξουσίας δίνει μια τολμηρή και πρωτοποριακή λύση για να προσαρμοστεί και να διανύσει κανείς την κρίση.           

[1] Lynda Bunnell / Ra Uru Hu (2011): The Definitive Book of Human Design. The Science of Differentiation. HDC Publishing. Carlsbad

[2] Βλ. Lynda Bunnell / Ra Uru Hu (2011) και σχετικές διευκρινιστικές αναρτήσεις μου στο @thelivingyourdesignlab

H Αλεξάνδρα Γουλιμή, Ph.D. είναι πιστοποιημένη επαγγελματίας του Human Design της Διεθνούς Σχολής Ανθρώπινου Σχεδιασμού (IHDS) και αρθρογράφος του Human Design BG5 Business Institute. Προσφέρει Online το Living Your Design Workshop όπου οι μετέχοντες μαθαίνουν το σχέδιό τους και πώς να το εφαρμόζουν στην καθημερινότητά τους. Είναι πτυχιούχος και διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών και Επικοινωνίας των Πανεπιστημίων Μονάχου και Έσσεν Γερμανίας. Έχει πολυετή εμπειρία στο χώρο του Ανθρώπινου Δυναμικού. Η Αλεξάνδρα Γουλιμή ζει το σχέδιό της από το 2009. Ο τύπος της είναι Μανιφεστορική Γεννήτρια και ο δημόσιος ρόλος της (προφίλ) είναι 3/5 Πρωτοπόρος/Αγγελιοφόρος. Ζει στην Πάτρα.

Εάν παίρνετε αντικαταθλιπτικά για περισσότερα από δύο χρόνια, μπορεί να έχετε εθιστεί σε αυτά - επειδή τα συμπτώματα στέρησης είναι πολύ άσχημα.
Αλλά αν δεν παίρνετε τα φάρμακα αυτά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί κάλλιστα να υποφέρετε μόνο από ήπιες επιπτώσεις όταν προσπαθήσετε να τα κόψετε, λένε ερευνητές του University College του Λονδίνου.
Οι άνθρωποι που παίρνουν αντικαταθλιπτικά περισσότερο από δύο χρόνια μπορεί να βρεθούν εθισμένοι σε αυτά, επειδή τα συμπτώματα στέρησης είναι τόσο άσχημα - και αυτό ισχύει για τους περισσότερους χρήστες στις ΗΠΑ, οι οποίοι κατά μέσο όρο παίρνουν τα φάρμακα αυτά για πολύ περισσότερο καιρό.
Οι ερευνητές έκαναν έρευνα σε 310 Βρετανούς που είχαν κάποια στιγμή επιχειρήσει να σταματήσουν να παίρνουν το αντικαταθλιπτικό που τους είχε συνταγογραφηθεί. Από αυτούς, το 79% ανέφερε τουλάχιστον ένα σύμπτωμα στέρησης και το 45% εμφάνισε συμπτώματα που χαρακτήρισαν ως μέτρια ή σοβαρά.
Σε ολόκληρη την ομάδα, το 38% δήλωσε ότι δεν ήταν σε θέση να σταματήσει τις θεραπείες λόγω των στερητικών συμπτωμάτων, και αυτό αυξήθηκε σε 79% μεταξύ εκείνων που έπαιρναν αντικαταθλιπτικά για δύο χρόνια ή περισσότερο.
Τα συμπτώματα απόσυρσης περιλάμβαναν άγχος, επιδείνωση της διάθεσης, διέγερση και κόπωση, μαζί με συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. 76% των συμμετεχόντων ανέφεραν επίσης σωματικές αντιδράσεις όπως ζάλη, πονοκέφαλο, ίλιγγο ή ναυτία.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πιθανότητες εμφάνισης οποιουδήποτε στερητικού αποτελέσματος ήταν 10 φορές μεγαλύτερες για όσους έπαιρναν αντικαταθλιπτικά για περισσότερα από δύο χρόνια, σε σύγκριση με όσους τα έπαιρναν για λιγότερο από δύο χρόνια.
Τα συμπτώματα στέρησης διήρκεσαν περίπου τρεις μήνες, αλλά περίπου το 10% των συμμετεχόντων δήλωσαν ότι εξακολουθούσαν να υποφέρουν από αυτά ένα χρόνο αργότερα.

Psychiatry Research, 2025; 116497 DOI: 10.1016/j.psychres.2025.116497